h1

Κάηκε ολοσχερώς, συνεχίζουμε κανονικά!

14/05/2008

Δεν συνηθίζω να γράφω για προσωπικά μου θέματα και προσπαθώ να μην δραματοποιώ τα πράγματα παραπάνω από όσο πρέπει. Όμως εχθές (δεν είμαι προληπτικός αλλά είναι γεγονός ότι ήταν Τρίτη και 13) συνέβη κάτι πολύ δυσάρεστο. Το κτίριο του τμήματος αρχιτεκτονικής του TU Delft στο οποίο πέρασα τα τελευταία 2 χρόνια κάηκε ολοσχερώς και κατέρευσε μερικώς, χωρίς ευτυχώς να υπάρξουν θύματα. Μαζί με το κτίριο, το οποίο θα κατεδαφιστεί, χάθηκαν αμέτρητες μακέτες, σχέδια, υπολογιστές, πανάκριβος εξοπλισμός, αρχειακό υλικό, η βιβλιοθήκη της σχολής και κυρίως ο κόπος και οι προσπάθειες ανθρώπων που εργάζονταν για να παράγουν γνώση.

Αιτία ήταν μια καφετίερα στον διάδρομο του 6ου ορόφου η οποία εκτός ότι έκανε πολύ κακό καφέ βραχυκύκλωσε λόγω διαρροής.

Προσωπικά δεν έχασα ερευνητικό υλικό, ή προσωπικά αντικείμενα, το μόνο που μένει να εκκρεμεί είναι μια αίτηση μου η οποία περίμενε έγκριση και προφανώς κάηκε περιμένοντας, μικρό το κακό. Όμως, ο συγκάτοικος μου ο Anthony έχασε όλα όσα υπήρχαν στο γραφείο του το οποίο ήταν από τα πρώτα σημεία του κτιρίου που κάηκαν και είναι σε κακή ψυχολογική κατάσταση όπως οι περισσότεροι εργαζόμενοι και φοιτητές.

Αυτό όμως που έχει επηρεάσει εμένα ψυχολογικά, εκτός από τα δεδομένα προβλήματα των φίλων μου, είναι ότι σε κάθε κομβική φάση της ζωής μου συμβαίνει κάτι πολύ τραγικό που δεν μου επιτρέπει να χαρώ αυτό για το οποίο έχω κοπιάσει, αυτό το οποίο έχω ονειρευτεί.

Το θετικό είναι ότι οι Ολλανδοί είναι πολύ οργανωτικοί και δεν σκοπεύουν να χάσουν χρόνο. Πιθανότατα όλα θα λειτουργήσουν κανονικά, η σχολή ήδη αναζητά νέο κτίριο και σήμερα, μόλις 24 ώρες μετά την καταστροφή, μου τηλεφώνησαν για να με ρωτήσουν αν επιθυμώ να συνεχίσω και να παρουσιάσω κανονικά την διπλωματική μου στις 29 Μαΐου όπως ήταν ήδη προγραμματισμένο πριν την φωτιά… Είπα «ναι, συνεχίζω κανονικά».

Advertisements

16 Σχόλια

  1. Μα… από καφετιέρα!;

    Λυπάμαι για τα χαμένα σας… Καλά κάνεις και συνεχίζεις κανονικά.

    Καλή επιτυχία!


  2. Πωπω κρίμα ρε συ. Φαντάζομαι τον φίλο σου. Ας πάνε όλα καλά. Δεν ανέφερες θύματα. Αυτό είναι το πιο σπουδαίο. Καλησπέρα heiz.


  3. Παιδιά ευχαριστώ, δεν υπήρξαν θύματα και ευτυχώς ήδη όλα δρομολογούνται ταχύτατα για να λυθούν τα άμεσα προβλήματα φοιτητών και προσωπικού. Αύριο θα γίνει μια συνάντηση με κάποιους καθηγητές και εκτός απροόπτου θα οριστούν οι ημερομηνίες των τελικών παρουσιάσεων καθώς ίσως να έχει ήδη βρεθεί ο χώρος που θα γίνουν… Οργάνωση, όχι αστεία!


  4. πω – πω καταστροφη! Δες πως εγινε το κτίριο! Οο
    Ναι, ευτυχως που ηταν μονο υλικες οι ζημιες…

    (Χαρη, τι? τελειώνεις κιολας?? Πώς το κανεις? ΑΑΑ!)


  5. Ti les re?tpt den emeine or8io?!afou den epa8e kaneis tpt me tetoias ektashsh katastrofh..eixe kai typou kamarakia mesa?giati 8a xa8ike poly douleia..
    esy dynata omws.kala teleiwmata filaraki.ante kai sta dika mas:P


  6. ε όχι ρε φίλε…γκαντεμιά!!!!

    Υγ (για να χαμογελάσει το χειλάκι… 😉 ) για όλα φταίει το 2ο σε επισκεψιμότητα ποστ σου…ακου με που σε λέω!!!


  7. Architecture Must Burn?


  8. Αrchitecture is Βurned…

    όπως φαίνεται, οι ολλανδοί δεν μπορούν να οργανωθούν εγκαίρως για να σβήσουν μια φωτιά, αλλά εκ των υστέρων μια χαρά τα πάνε. Τώρα ασχολούνται με το πως θα σώσουν την συλλογή από καρέκλες που έχει εγκλωβιστεί στο κτίριο.


  9. μη στεναχωριέσαι, αφού δεν υπήρχαν θύματα, όλα τα άλλα ξαναγίνονται.

    και καλά κάνεις και συνεχίζεις, έτσι πρέπει.


  10. Θλιβερές οι εικόνες του καμμένου κτιρίου,αλλά τυχερός που αυτό συνέβη στην Ολλανδία,γιατί αν είχε συμβεί εδώ θα κάνατε κανα χρόνο να ξαναδείτε μάθημα…

    Υποψιάζομαι οτι το νέο κτίριο θα είναι πολύ πιο όμορφο απ το παλιό!Καλή συνέχεια!


  11. Συμφωνώ απόλυτα με τον/την squarelogic. Θα πω σ’ εσένα και στον φίλο σου αυτό που μου λέει ένα αγαπημένο μου πρόσωπο όταν απελπίζομαι εξαιτίας κάποιας (υλικής) απώλειας: «Όλα ξαναγίνονται, μόνο οι άνθρωποι δεν ξαναγίνονται».

    Φιλάκια πολλα και καλή συνέχεια!

    Υ.Γ. Και καλό κουράγιο στον Anthony!


  12. Νιώθω πως δεν πρόλαβα να σοκαριστώ από την φωτιά, το μεγαλύτερο σοκ ήταν το πόσο γρήγορα και συντονισμένα, όπως λακωνικά εξήγησε ο Χάρης στο post του, αντιμετωπίστηκαν τα προβλήματα που προέκυψαν από την απώλεια. Μέσα σε 3 μέρες έλαβα ένα mail από το τμήμα εκπαίδευσης καλώντας με στα εγκαίνια του νέου «σκηνοχωριού» της αρχιτεκτονικής, τονίζοντας πως τα εγκαίνια θα γίνουν στις 11 το πρωί με παρόντες δημοσιογράφους και πως καλά θα κάναμε εμείς οι φοιτητές να είμαστε εκεί για να δημιουργήσουμε την εντύπωση μιας ζωντανής κοινότητας στον τύπο, και πως μετά τα εγκαίνια μπορούσαμε να φύγουμε και να πάμε όπου θέλαμε.
    Δεν θα σχολιάσω τα εγκαίνια, αυτά καθ’ αυτά, ένα πάρτυ με ζωντανή μουσική, τζάμπα ποτά, γλυκάκια με την ένδειξη «Αρχιτεκτονικό Χωριό» ή κάτι παρόμοιο, φοιτητικές οργανώσεις να μοιράζουν φρίσμπυ [πώς στο καλό λέγεται αυτό στα ελληνικά?] κλπ κλπ, ένα κλίμα ευφορίας γενικά.
    Αλλά ενοχλήθηκα πάρα πολύ από αυτό το mail, που υπονοούσε πως η απώλεια της σχολής, σαν κτίριο αλλά και σαν χώρος συνάντησης και εκπαίδευσης, μπορεί να υποβαθμιστεί σε ένα ανοικτό πάρτυ που αρκεί για να πείσει τα ΜΜΕ ότι τα πάντα πάνε καλά και η απώλεια μηνών ή χρόνων δουλειάς και έρευνας χαλάλι μωρέ, ας χορέψουμε τώρα.
    Φυσικά στις 12:00 οι σκηνές ήταν σχεδόν άδειες, από τους φίλους μου που η μακέτα τους κάηκε, που παρουσιάζουν την διπλωματική τους, που περνούσαν ώρες ατελείωτες στην σχολή, δεν ήταν κανένας εκεί. Κι εγώ τελικά έμεινα με την απορία: ποιος ήταν ο σκοπός αυτής της γιορτής; Και τι προσπαθεί η σχολή να αποδείξει μοιράζοντας γλυκάκια σε σκηνές άδειες από φοιτητές;

    Χριστίνα Αμπατζίδου


  13. Η εκπαίδευση εδώ είναι κι αυτή ένα προϊόν προς κατανάλωση (κακώς μεν αλλά είναι) και δυστυχώς όπως όλα τα προϊόντα είναι κι αυτή ένα simulacrum, ένα είδωλο, ή καλύτερα της φέρονται σαν τέτοιο. Η σχολή πρέπει να πουλήσει το όνομα της, τα ερευνητικά και τις δημοσιεύσεις της και πρέπει να διατηρήσει την φήμη της, είναι γεγονός όμως ότι το κάνει με λάθος τρόπο. Προσωπική μου άποψη και είμαι βέβαιος ότι συμφωνείς γιατί το συζητάμε σε μόνιμη βάση, είναι ότι για όλα ευθύνεται η παθητική και απολίτικη στάση των Ολλανδών φοιτητών οι οποίοι βλέπουν την σχολή σαν χώρο εργασίας όπου δουλεύουν 9 με 4 και μετά κλείνουν τον διακόπτη και πάνε σπίτια τους. Καλή η οργάνωση και η μεθοδικότητα αλλά όταν ο φοιτητής γίνεται απλά εκτελεστής τότε δεν βλέπει την σχολή του σαν χώρο τριβής και ανταλλαγής απόψεων όπως ήταν για όλους εμάς και εδώ και στην Ελλάδα. Η σχολή του δεν γίνεται ποτέ κτήμα του, δεν γίνεται ποτέ βιωμένος τόπος, παραμένει απρόσωπος χώρος και γι’ αυτό αδυνατεί να θρηνήσει. Λυπάμαι για κάποιους ανθρώπους όπως ο Patrick και ο Machiel που έχασαν σημειώσεις, δεδομένα, ερευνητικό υλικό που συγκέντρωναν για χρόνια. Κάποιοι από αυτούς παρέλαβαν το κτίριο καινούριο και το είδαν μέσα στα χρόνια να μετατρέπεται από μια απρόσωπη υπερδομή σε «σπίτι» όπως μου έλεγε σήμερα ο Machiel ο οποίος προσπαθώντας να οργανώσει το χάος των τελευταίων ημερών είχε κοιμηθεί μόλις 4 ώρες το τελευταίο τριήμερο. Αυτούς τους ανθρώπους που αυτές τις μέρες σκίζονται για τους φοιτητές και την αναδιοργάνωση τους τιμώ, όχι την επίσημη σχολή που νοιάζεται για το image της με γλυκάκια και μαλακίτσες, η βιτρίνα της σχολής θα πρέπει να είναι κάποιοι αφανείς ήρωες αυτών των ημερών και γι’ αυτό δεν χρειάζεται καμία εικονογράφηση!


  14. Σε αυτό το link:
    http://www.nytimes.com/reuters/world/international-germany-philharmonic-fire.html?_r=3&hp&oref=slogin&oref=slogin&oref=slogin
    αναφέρεται η φωτιά στην φιλαρμονική του Βερολίνου, ακριβώς μία εβδομάδα μετά την φωτιά στην αρχιτεκτονική σχολή του Delft. Η φωτιά και στις δύο περιπτώσεις εκδηλώθηκε τις πρωινές ώρες και ενώ τα κτίρια ήταν γεμάτα κόσμο. Για να μην αναφερθώ στην τραγική σύμπτωση [?] του αριθμού των πυροσβεστών που συμμετείχαν στην κατάσβεση, 185 στην πρώτη περίπτωση και 170 στην δεύτερη. Είναι πραγματικά ασύνδετες αυτές οι ιστορίες;

    Πίσω από τις φωτιές, κρύβεται ένα δαιμονικό μυαλό, ένας άνθρωπος που επιβίωσε πυρκαϊάς σε εγκαίνια έκθεση τέχνης, αλλά το κορμί του σημαδεύτηκε για πάντα από σοβαρά εγκαύματα. Από τότε έχει θέσει στον εαυτό του την δοκιμασία της ανακάλυψης του ΑΚΑΥΤΟΥ, του ανθρώπου που μπορεί να επιβιώσει από την φωτιά, χωρίς εγκαύματα. Λόγω των συνθηκών υπό τις οποίες συντελέστηκε το ατύχημα που σημάδεψε το κορμί του, το σατανικό αυτό μυαλό , αποφάσισε να πυρπολήσει εννέα χώρους τέχνης. Είναι άραγε τυχαίο πως η πρώτη φωτιά ήταν στο κτίριο της Αρχιτεκτονικής και η δεύτερη στο κτίριο της Φιλαρμονικής? Είμαι σίγουρη πως η φωτιά την επόμενη Τρίτη θα είναι στην ΤΑΤΕ.


  15. Χαχαχαχαχαχαά…


  16. (Το παραπάνω γέλιο είναι σατανικό!)



Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: