Archive for Ιουνίου 2007

h1

Googlito ergo sum!

30/06/2007

tsa.jpg

Τσα!… 6 μέρες χωρίς internet και επέστρεψα επιτέλους online αν και με αυτά που διάβασα σήμερα καλύτερα να μην επέστρεφα… 

6 μέρες χωρίς τίποτα, ούτε ενημέρωση, ούτε southpark, ούτε blogging, ούτε mythbusters, ούτε ράδιο με Πανούτσο Καρπετόπουλο, τίποτα… Δυστυχώς κάποια comments στο blog περίμεναν moderation για λίγες μέρες (sorry παιδιά!) και η κίνηση του έπεσε σταδιακά. Ευτυχώς που παρά τη ζέστη όλοι αυτοί που ψάχουν για τσόντες με γριές, για τη Μεναγάκη και για κτηνοβασίες συνεχίζουν ακάθεκτοι και κρατούν το traffic μου σε αξιοπρεπή επίπεδα.

Πάντως, την μεγαλύτερη αλήθεια αυτές τις ημέρες για το πως είναι η ζωή χωρίς internet την είπε ο Αυστριακός συγκάτοικος μου, ή καλύτερα την συμπύκνωσε σε μια φράση του. Σε μια απόπειρα να θυμηθεί τον Αγγλικό τίτλο μιας ταινίας, εκστόμισε με την γερμανογαλλική του προφορά το ανεπανάληπτο «Shit, it’s horrible… without internet I really need to think!» εννοώντας προφανώς ότι αντί να σκεφτεί θα μπορούσε να googlάρει για να βρει τον τίτλο…  Ο Rene Decartes (1) είπε κάποτε το περίφημο, «cogito ergo sum» ή «I think therefore I am» ή «σκέφτομαι άρα υπάρχω» το οποίο έρχεται αυτόματα σήμερα να γίνει «I google therefore I am» ή «Googlάρω άρα υπάρχω» ή στα λατινικά «googlito ergo sum» (please, αν κάνω λάθος στην μετάφραση ας με διορθώσει κάποιος που ξέρει λατινικά!). Προφανώς θα μπορούσαν να παίξουν κι άλλες παραλλαγές σχετικές με το διαδίκτυο και την μπλογκόσφαιρα όπως «blogito ergo sum» (μόλις βρήκα ότι ήδη παίζει) ή ελληνικά «μπλογκάρω άρα υπάρχω» κλπ.

Όπως και να έχει… άσχετα από το πως ο κάθε ένας ορίζει την ύπαρξη του, εγώ από σήμερα είμαι ξανά online και υπάρχω πάλι! Μπορείτε να μου την πείτε για υπερεξάρτηση από το internet κλπ κλπ αλλά κάτι τέτοιο είναι ισοπεδωτικό. Δεν ισχύει και όποιος το βλέπει έτσι είναι σαν να θεωρεί ότι όλοι απλά χαζεύουμε διαδικτυακά με ανούσιο τρόπο και χωρίς να έχουμε κοινωνική ζωή και ότι το internet είναι ένα ενιαίο και μονολειτουργικό πράγμα, άποψη που απέχει κάποια έτη φωτός από την πραγματικότητα.

Για να με καταλάβετε… Πώς θα νοιώθατε αν σας στερούσαν την πρωινή εφημερίδα σας, το τηλέφωνο σας,  τη βιβλιοθήκη σας, το ραδιόφωνο, τα νέα των εννέα και την ελαφριά ταινία πριν πέσετε για ύπνο; Είμαστε όλοι dividuals, το ζήτημα είναι σε ποιο βαθμό το έχουμε συνειδητοποιήσει και πόσο εποικοδομητικά παραγωγικοί μπορούμε να είμαστε με αυτό.

(1) μέχρι το λύκειο νόμιζα ότι ήταν Έλληνας εξαιτίας της ελληνικής εθνομαλακίας που από Decartes τον έκανε Καρτέσιο γιατί ήθελε να μεταφράζονται μέχρι και τα ονόματα αλλά αυτό είναι ολόκληρο θέμα για άλλο post.

Advertisements
h1

Μας συγχωρείτε διακοπή!

28/06/2007

Τέταρτη μέρα χωρίς internet στο σπίτι, η κατάσταση είναι ενοχλητική κυρίως γιατί δεν κατάφερα να ειδοποιήσω ότι δεν θα μπορώ να κάνω moderate τα comments σας. Λυπάμαι, αλλά δεν φταίω… ο Ελβετός γείτονας ο οποίος φοράει swatch και παραπονιέται που δεν του πληρώνουμε τα χρήματα για το internet την 1η κάθε μήνα την έκανε από Ολλανδία και ο ρούτερ στο σαλόνι του αποφάσισε να αυτοδικήσει προκαταβολικά που όυτε αυτόν τον μήνα θα πληρώσουμε στην ώρα μας… Έτσι το κωλομηχάνημα δεν μας αφήνει να συνδεθούμε και ενώ προφανώς ένα απλό restart θα έλυνε το πρόβλημα δεν υπάρχει κανείς που να έχει κλειδί ωστε να μπούμε στο σπίτι του γείτονα. Μια φωτεινή σκέψη ήταν να κόψω το ρεύμα στο κτίριο, να κατεβάσω διακόπτες και έτσι να κλείσει και ο ρούτερ και να κάνει restart όταν ανοίξω πάλι τους διακόπτες… Όταν το σκέφτηκα αυτό αισθάνθηκα πολύ έξυπνος αλλά στο καταραμένο κτίριο δεν υπάρχει κεντρικός διακόπτης, ή τουλάχιστον δεν τον βρήκα όσο κι αν έψαξα… Το χειρότερο απ’ όλα όμως είναι ότι ο γείτονας θα απουσιάζει για δυό τρεις εβδομάδες ακόμα οπότε λύση δεν βλέπω. Έτσι, αφού προσπάθησα το μόνο που μου μένει είναι απλά να γκρινιάζω και να βρίζω με αυξανόμενη συχνότητα. Το χειρότερο απ’όλα είναι ότι αυτές τις μέρες δεν έχω και ποδήλατο για να πάω κάπου που να έχει δωρεάν internet, π.χ. στη βιβλιοθήκη του Ρόττερνταμ… Αυτή τη στιγμή γράφω αυτό το post στο word, δεν ξέρω πότε θα έιμαι σε θέση να το ανεβάσω, ελπίζω σύντομα…

h1

Πανελλήνιες και άλλες παιδικές ασθένειες (part 2)

23/06/2007

300px-physician_in_hospital_sickroom_printed_1682.jpgΤην Πέμπτη ανακοινώθηκαν οι βαθμοί των πανελληνίων και από την παρούσα απόσταση μπορώ να δω την κατάσταση που επικρατεί αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα, να τη μυρίσω, να τη γευτώ και να την κοροϊδέψω. Είναι αυτές οι μέρες που οι τίτλοι ειδήσεων παίζουν σκηνές από λύκεια με ευτυχείς μαμάδες και μαθητούδια που πέρασαν στην πρώτη τους επιλογή… «Εγώ έβαλα νομική πρώτη επιλογή και με τους βαθμόύς που έχω περνάω νομική στην Αθήνα (γελάκια) μπλα μπλα»… Σεβαστή η χαρά και κατανοητή, κι εγώ το ίδιο ένοιωθα, χαρούμενος και επιτυχημένος (για μια μέρα μόνο, την επομένη ο σεισμός του ’99 μου τα χάλασε όλα)  αλλά όπως είπα πιο πάνω πλέον έχω την απαραίτητη απόσταση ώστε να δω όλο το έυρος της παρούσας παρανοϊκής κατάστασης.

Τίποτα δεν τελείωσε, κατανοώ απόλυτα το συναίσθημα της κάθαρσης και της ανάγκης επιβράβευσης αλλά τώρα αρχίζουν όλα και μάλιστα σχεδόν από την αρχή. Επίσης τίποτα δεν χάθηκε και όσοι βλέπουν τις πανελλήνιες και τα πεναπιστήμια σαν την μόνη καλή πηγή ευκαιριών κάνουν τραγικό λάθος και στο «μόνη» και στο «καλή». Είναι λίγες οι σχολές στην Ελλάδα που είναι ικανές να καλλιεργήσουν όνειρα και ακόμα λιγότερες αυτές που μπορούν να τα στεγάσουν και να ικανοποιήσουν την ανάγκη για ουσιαστική γνώση. Μόνοι μας γινόμαστε έχοντας καμιά φορά τη βοήθεια λίγων φωτεινών ανθρώπων καθηγητών… Το είπα και στη μάνα μου όταν ορκίστηκα «Αυτοδίδακτος είμαι και ας πλήρωνες εσύ τόσα χρόνια για να σπουδάζω στη Θεσσαλονίκη!»

Σε παλαιότερο post όταν ξεκινούσαν οι εξετάσεις πριν ένα μήνα έγραφα για τις πανελλήνιες ως παιδικές ασθένειες… Αυτές είναι οι μέρες που περνάμε από την ασθένεια στην ανάρρωση αλλά είναι μόνο για λίγο καθώς η νόσος είναι χρόνια… Οι ασθενείς αφού αποτοξινωθούν κατά τους καλοκαιρινούς μήνες θα συνεχίσουν την κούρα σε δημόσια ιδρύματα της Ελλάδας ενώ πολλοί θα μεταβούν και στο εξωτερικό ευελπιστώντας σε καλύτερη νοσηλεία που είναι όμως και πιο ακριβή και μερικές φορές αναποτελεσματική. Το ζήτημα είναι τι συμβαίνει από εδώ και πέρα. Είναι πιθανό κάποιοι να αναρρώσουν πλήρως αλλά οι περισσότεροι θα συνεχίσουν να ασθενούν καθώς τα ιδρύματα θα κάνουν τα ιατρικά λάθη που πάντα κάνουν… Κοινώς «Η εγχείρησις πέτυχε αλλά ο ασθενής απέθανε!» (σκατά, τώρα θα κάνουν ντου στο blog και τα εθνίκια)… Τι εννοώ; Τα ιδρύματα δεν είναι η σωτηρία, υπάρχουν οι λεγόμενες ενδοπανεπιστημιακές λοιμώξεις οι οποίες είναι πολλές και ποικιλοτρόπως επικίνδυνες… ίσως πιο επικίνδυνες κι από την ίδια την ασθένεια. Δεν είναι απίθανο κανείς να καταλήξει ακρωτηριασμένος (πνευματικά) ή ακόμα χειρότερα «κατά φαντασίαν υγειής!» (πάλι πνευματικά)… Οι πλέον επιρεπείς στο δεύτερο είναι αυτοί οι «πρώτοι των πρώτων» που βγαίνουν στην TV, οι οποίοι νομίζουν ότι επειδή μπήκαν πρώτοι θα βγουν και πρώτοι… Αμ δε! Πολλοί επίσης θα είναι και εκείνοι οι οποίοι στην πορεία θα διαπιστώσουν ότι το ίδρυμα που νοσηλεύονται δεν τους παρέχει ικανή θεραπεία ώστε να αναρρώσουν ή ότι δεν ειδικεύεται στην δική τους ασθένεια και ότι χρήζουν αλλαγής ιδρύματος καθώς όταν διάλεγαν δεν ήξεραν! Σε κάθε περίπτωση πάντως, όπως και να έχει οι ασθενείς πρέπει για μεγάλο διάστημα να χρησιμοποιήσουν καθαρτικά προκειμένου να αποβάλουν όλα τα κατάλοιπα που συσσωρεύσαν κατά την μακροχρόνια παραμονή τους στο λύκειο και βαραίνουν το κεφάλι τους εμποδίζοντας τις νέες θεραπείες να δράσουν αποτελεσματικά!

Αγαπητοί επιτυχόντες, απολαύστε την εισαγωγή και παραμονή σας στο ίδρυμα, με όλα της τα στραβά έχει πλάκα…

Όσοι δεν πετύχατε μην ακούτε κανέναν, όλοι έχουν ένα comment έτοιμο και έξω έξω για τον οποιονδήποτε, ακόμα κι αν πέρασε. Μια φίλη της γιαγιάς μου με είχε ρωτήσει «περασες;» είπα «ναι», συνέχισε εκείνη «που;» αλλά το που δεν πήγαινε σε ποιά σχολή γιατι όταν απάντησα «αρχιτεκτονική» ξαναρώτησε «που;» και όταν είπα «Θεσσαλονίκη¨και όχι «Αθήνα» κατέβασε το μάτια, πήρε ένα λυπημένο ύφος και μου είπε «ΕΕεε, δεν πειράζει» σαν να είχα αποτύχει οικτρά… Μην αφήνετε κανέναν μαλάκα να σας κάνει να νοιώθετε έτσι! Στο γραφείο που εργάστηκα στην Ελλάδα έπαιρνα 700 Euro και μαύρα, την ίδια στιγμή η πανέμορφη κομμώτρια στο ισόγειο έσκαγε με BMW και εργαζόταν τις μισές ώρες από εμένα, αυτή είχε αποτύχει στις Πανελλήνιες!

h1

Νεο Image Header γιατί έτσι μου τη βάρεσε.

23/06/2007

Άλλαξα Image Header στο blog… για κανένα σοβαρό λόγο, απλά γιατί έτσι μου τη βάρεσε. Νομίζω θα αλλάζω συχνά από εδώ και πέρα, κάθε μήνα έτσι για τη φάση… Άλλος αλλάζει διακόσμιση στο σπίτι, στο μαγαζί, στο περίπτερο σε οτι έχει τέλος πάντων… Ε και κι εγώ που έχω blog θα του αλλάζω τα φώτα που και που… μάλιστα σκέφτομαι να κάνω μια νέα σελίδα και να εκθέτω όλα τα παλιά Headers… Το παρόν header είναι λίγο μιλιταριστικό αλλά σε τέτοιο mood είμαι, λίγο πολεμικό και εκνευρισμένο, οπότε αντί να τα σπάω έξω θα τα σπάω στο blog και το banner καλό είναι να προϊδεάζει! Ελπίζω να σας άρεσε, αν όχι μη μασάτε.. το αλλάζω πάλι!

h1

Άποψη μου κι εμένα…

22/06/2007

stupid-people.jpg«‘Αποψη μου»… πόσες φορές το άκουσα μετά από διαφωνία; αμέτρητες! «Άποψή μου ρε φίλε» λέει ο άλλος και νομίζει ότι το έλυσε… Μπράβο σου ρε μάγκα, μακάρι να μπορούσαμε κι εμείς να είμαστε τόσο κουλ με τον εαυτό μας και να αθωώνουμε την κάθε μαλακία που λέμε με αυτό το πρόσχημα… ανάγωντας την σε άποψη! Και έστω ότι καλά έτσι, ένας είσαι εσύ, ένας είμαι κι εγώ και διαφωνούμε… Το ζήτημα είναι τι συμβαίνει όταν αυτή η μαλακία εκφράζει την πρόθεση να αφαιρέσει από τους υπόλοιπους το διακαίωμα της μαλακίας… Όταν αυτό το «άποψη μου» συνοδεύεται από ένα «εμείς» (π.χ. εμείς οι Έλληνες, εμείς οι Ορθόδοξοι κλπ.) λες και αυτός που τη λέει είναι διορισμένος να εκπροσωπεί μια ολόκληρη φάρα… Όταν το «άποψη μου» γίνεται «άποψη μας»… Ουπς, δεν υπάρχει αυτό, το «άποψη μας» σημαίνει «πίστη μας» και στην πίστη δεν χωράει αμφισβίτηση από τρίτους, αλλά τι λέω… εδώ δεν χωράει ούτε από τους ίδιους πιστεύοντες! Κάπως έτσι καταλήγω να θεωρώ ότι γύρω μου υπάρχουν «απόψεις» και «πιστεύω» ή καλύτερα αυτό θεωρούν οι περισσότεροι γύρω μου. Και αναλύω:

Αυτός που έχει μια άποψη συνήθως την ονομάζει άποψη και όχι πίστη ή πεποίθηση γιατί υποσυνείδητα ξέρει ότι δεν ξέρει από που την έχει ξεσηκώσει (δεν υπάρχουν απόψεις από παρθενογένεση, ισχύει η αρχή ότι οι απόψεις συμβαδίζουν ή συγκρούνται με άλλες απόψεις σε ένα διαρκές διακειμενικό conflict που χτίζει νέες απόψεις). Αν ήξερε την καταγωγή της μάλλον θα έκανε αυτόματα την αναγωγή της άποψης σε «πίστη». Για παράδειγμα, όλοι λένε πολύ εύκολα «Η άποψη μου είναι… μπλα μπλα» για καθημερινά πράγματα και αναγνωρίζουν και στους υπόλοιπους το δικαίωμα να έχουν απόψεις γιατί αυτά τα πράγματα τα θεωρούν μικρά αλλά κανείς δεν λέει «η άποψη μου είναι ότι ο Θεός… μπλα μπλα» όταν ό θεός έχει αναχθεί μέσα του σε πίστη. Αυτός έχει αποδεχθεί αυτόματα ένα ολόκληρο σύστημα «αξιών» που του παρέχει προκάτ απαντήσεις (σε όλες τις περιπτώσεις΄υπάρχει μια «κετρική αλήθεια» που δεν αμφισβητείαται ποτέ και που γεννά απαντήσεις από θέσεις που είναι σταθερές) και τον βοηθάει να λειτουργεί χωρίς να σκέφτεται πολύ και σε τέτοιες περιπτώσεις δεν μιλάμε πλέον για απόψεις αλλά για θέσεις και πεποιθήσεις που αν αμφισβητηθούν απειλείται ολόκληρη η ύπαρξη του…

Και στις δύο περιπτώσεις πάντως, οι απόψεις και πεποιθήσεις είναι σαν τις πούτσες γιατί:

1. Ο καθένας έχει από μια και έτοιμη

2. Όλοι ισχυρίζονται ότι έχουν αλλά λίγοι ξέρουν γιατί την έχουν και τι να την κάνουν

3. Μεγαλώνει με την ηλικία χωρίς να σημαίνει απαραίτητα ότι ωριμάζει

4. Μερικές φορές λειτουργεί, μερκές όχι

5. Οι άντρες την έχουν από τότε που γενιούνται (για κακό το λέω)

6. Οι χειραφετημένες γυναίκες έχουν πολλές (για καλό το λέω)

7. Οι παντρεμένες γυναίκες έχουν του άντρα τους (συνήθως)

8. Πάνε από στόμα σε στόμα

Sorry, αλλά στα μισά του post ένοιωσα ότι έβγαινε πολύ σοβαρό το κείμενο και σκέφτηκα ότι έπρεπε να κάνω κάτι για να το ξεφτυλίσω!

h1

Μετενσάρκωση, η μόνη ελπίδα του Έλληνα!

17/06/2007

Συχαίνομαι όλα αυτά τα μεταφυσικά περί μετενσάρκωσης και τέτοια αλλά με τόση μαλακία γύρω μας μάλλον η μετενσάρκωση είναι η μόνη μας ελπίδα.. Εύχομαι λοιπόν να κάνω λάθος στην υλιστική μου προσέγγιση και να υπάρχει μετενσάρκωση, να γίνουμε ελέφαντες, πάπιες, γουρούνια, κάτι άλλο ρε παιδί μου, όχι πια Έλληνες, δείτε και το παρακάτω video λέει… 

h1

Με διαφορά στήθους, σχετικά μεγάλου χωρίς το σουτιέν!

16/06/2007

Εφόσον έχω ένα κοινό το οποίο με ανακαλύπτει στο google ψάχνοντας για τσόντες και αυτό είναι αναπόφευκτο αποφάσισα ότι πρέπει να το ικανοποιήσω… Το παρακάτω blog στο οποίο έπεσα κατά λάθος (ειλικρινά !) και όχι googlάροντας για περίεργα ή πονηρά πράγματα αξίζει ένα link γιατί με έπεισε ότι υπάρχουν και μεγαλύτεροι θαυμαστές της γυναικείας τοπογραφίας από εμένα… (click εδώ)