Archive for Μαΐου 2007

h1

Ηλιακό δωμάτιο, γεννήτρια αφυδάτωσης

31/05/2007

helios2.jpgΑπό χθες το βράδυ έχω έναν κωλοβήχα που δεν λέει να ηρεμήσει, πήρα φαρμακάκι αλλά σκατά και μετά σκέφτηκα το concept του blog, «γκρίνια». Ε και γι’αυτό είπα σήμερα να γκρινιάξω μήπως και μου περάσει ο βήχας. Τώρα ακούω Καρπετόπουλο – Πανούτσο όπως πάντα και έξω έχει βγει ο ήλιος απλά για να μου γαμήσει την ψυχολογία σήμερα που πρέπει να δοουλέψω.  Σκατά τώρα και το ράδιο έβαλε διαφημίσεις… Τι διάολο σήμερα; Ο ήλιος που λέγαμε είναι πράγμα σπάνιο εδώ και όποτε βγαίνει είναι απλά για να σου τη σπάσει όταν δουλεύεις ή όταν κοιμάσαι γιατί εδώ αυτές τις μέρες έχει φως από τις 4 – 5 το πρωί και ο ήλιος δύει στις 10 το βράδυ (χωρίς αστεία!). Επίσης όταν έχει ήλιο έξω και δεν δουλεύεις και μπορείς να τον χαρείς πρέπει να βιαστείς γιατί μόλις βγεις έξω όλο και κάποιο κωλο-σύννεφο θα έρθει να τον κρύψει για να σου τη σπάσει… αν δεν σε κατουρήσει κιόλας! Σήμερα πάντως ντάλα ο πούστης. Σήμερα οι αγελάδες λιάζουν τα γαλακτερά βυζά τους ξαπλωμένες στο τεχνικό υπόστρωμα που ονομάζεται «έδαφος» και είναι καταπράσινο το άτιμο! Αντίστοιχα και οι τουρίστες στο Άμστερνταμ σήμερα μάλλον λιάζουν τα απαυτά τους καταναλώνοντας πολλές μπύρες, και όχι μόνο! Όλοι γουστάρουν αλλά εγώ ένα ξέρω… Το παράθυρο μου είναι τεράστιο, με τόσο φως στη μάπα που το πρωί ξύπνησα με αφυδάτωση και με μια ζαλούρα που ακόμα την κουβαλάω στο κεφάλι μου και να δω πότε θα φύγει. Είναι από αυτό το ποιητικό, νοσταλγικό και τυπικά Ολλανδικό, πλάγιο φώς του Vermeer!

Advertisements
h1

Δυο καλούς «μαντουμαδόρους»!

30/05/2007

alefas.jpgΔεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο εκνευριστικό είναι να ζεις στο εξωτερικό και να ξυπνάς τη Δευτέρα το πρωί και ενώ περιμένεις να διαβάσεις πίνοντας τον καφέ σου τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων μέσω internet,  να σου πετάει τη μαλακία που λέει ότι σήμερα δεν κυκλοφορούν εφημερίδες. Και πως ρε φίλε θα σκοτώσω εγώ την ώρα μου διαβάζοντας τα χιλιοδιαβασμένα μεταγραφικά σενάρια για να τα εμπεδώσω αν δεν υπάρχουν εφημερίδες; Πώς θα ενημερωθώ έγκυρα και αντικειμενικά για το ποιό παιχτάκι θα φέρει στο λιμάνι ο Πρόεδρας φέτος (εγώ ΑΕΚ είμαι). Μην είναι ό Ντούντου, μην είναι ο Βάγκνερ Λοβ, ο Σαβίολα ή ο Τόμασον; Τι θα γίνει ρε παιδιά με τον Σπυρόπουλο; Γιατί έφυγε ο Τσιρίλο; Θα πάει στη Νυρεμβέργη ο Λύμπε; Γιατί έκλαψε ο Ριβάλντο και τελικά δίνει πιο πολλά ο Ντέμης από την Εξτρεμαδούρα για να τον «ντύσει στα κιτρινόμαυρα;»… Φοβερά κλισέ η προηγούμενη έκφραση, λες και ο Ντέμης θα πάρει τις καλτσούλες και το φανελάκι και θα το τα φορέσει στο Ριβάλντο όπως μας έντυνε η μαμά μας. Αλλά στο κάτω κάτω που αλλού θα διαβάσω τόσα πολλά εικονοποιητικά κλισέ; Από την άλλη βέβαια έχεις την καφρίλα να σέρνεται προκλητικά στα πρωτοσέλιδα μαζί με το αρρωστημένο οπαδιλίκι αλλά αυτό είναι σοβαρή κουβέντα και θα την αποφύγω για σήμερα. Το ζήτημα είναι ότι οι εφημερίδες και το αθλητικό ραδιόφωνο είναι ο μοναδικός μου σύνδεσμος με την υπέροχη ελληνική ποδοσφαιρική κιτσαρία που είναι μια μικρογραφία της πραγματικότητας. Ε αυτή την κιτσαρία τη γουστάρω. Γουστάρω να βγαίνει ο Αλέφαντος και να λέει ότι ο Ολυμπιακός χρειάζεται σέντερ μπακ «τσακάλι» και μου έχει λέιψει και το άλλο που έλεγε στο Γεωργίου, το «δυο κόφτες καλούς μαντουμαδόρους», εκ του man to man! Αλλά την γουστάρω την κατάσταη με τον Αλέφα γιατί είναι από τους λίγους θερμούς, γραφικούς, που έχουν μείνει να κοσμούν το κρύο ποδοσφαιρικό πάνθεον των τακτικών και των στατιστικών. Τα χώνει σε όλους και σε όλα και εγώ τη γκρίνια του τη γουστάρω! Ποιός τον χέζει τον Μουρίνιο;… Γειά σου ρε Αλέφαντε είσαι παληκάρι!

h1

Dogville…

25/05/2007

420px-dogville_movie32.jpgΣτο dogville, στο τέλος, λέει ο πατέρας στην κόρη (Grace, καθόλου τυχαίο όνομα) την οποία την έχει σκυλοπηδήξει όλο το χωριό αφού πιο πριν την έχει εκμεταλευτεί όσο δεν πάει… “Είσαι εγωϊστρια, ποιά νομίζεις ότι είσαι για να συγχωρείς τους άλλους; Το κάνεις γιατί θεωρείς τον εαυτό σου ανώτερο…” μετά φυσικά καίνε το χωριό και εκτελούν τους πάντες σε ένα τελετεουργικό potlach που οδηγεί στην κάθαρση!

Και επειδή όταν τα χώνω σε κάποιους με ρωτάνε το prefabricated και κουραστικά κλισέ «Ποιός νομίζεις ότι είσαι;» εγώ αντιστρέφω το ερώτημα και ερωτώ (ρητορική είναι η ερώτηση), Και ποιός είμαι εγώ να σας συγχωρώ; Γιατί πρέπει πάντα εγώ να είμαι υπεράνω; Ποιός νομίζετε ότι είμαι;

h1

Πανελλήνιες και άλλες παιδικές ασθένειες (Part 1)

25/05/2007

300px-physician_in_hospital_sickroom_printed_1682.jpgΏρες ώρες συνειδητοποιώ ότι εχω ξεχάσει τι παίζει στην Ελλάδα και ακόμα καλύτερα ότι έχω καταφέρει να απωθήσω αρνητικές καταστάσεις και σκέψεις που μου πλάκωναν το στήθος στο παρελθόν. Η άρνηση μου δε είναι τόσο μεγάλη για κάποια πράγματα που έχω διαγράψει εντελώς τις λέξεις που τα από το μυαλό μου, τις έχω ξεχάσει. «You name it therefore it exists» μου είπε ένας καθηγητής εδώ και τώρα συνειδητοποιώ ότι αντίστοιχα κάτι όταν παύει να υπάρχει, χάνεται και το όνομα του… Κατά λάθος έπεσα στο Post της X-Psilikatzous σήμερα και διάβασα αυτή τη μακρινή και τόσο τρομακτική λέξη που είχα ξεχάσει… «Πανελλήνιες»… Κι άρχισα να μονολογώ:

«Ρε συ τι είναι αυτό, τι σημαίνει;» μου είπα, «το έπαθα κι εγώ αυτό νομίζω κάποτε… Κοίτα να δεις που είναι κάτι σαν την ανεμοβλογιά, κανένα παιδάκι δεν το γουστάρει αλλά όλοι οι γονείς θέλουν τα παιδιά τους να το περάσουν»… «ναι ναι κάτι τέτοιο, θυμάμαι… και τα πλακώνουν τα παιδιά στις ενέσεις και τα φάρμακα για να το αντέξουν γιατί είναι ένα κακό που πρέπει να το περάσουν οπωσδήποτε και μετά μαγικά οδηγεί στην κάθαρση (όπως και κάθε τραγωδία κατά Αριστοτέλη). Επίσης συνήθως κανείς δεν σε επισκεπτεται εκτός από γονείς και γιατρούς και καμιά φορά συμπάσχοντες για να δουν τι κάνεις κι αν είσαι καλύτερα από αυτούς… Και φυσικά δεν επιτρέπεται να βγεις έξω για να μην επιδεινωθεί η κατάσταση σου. Το κακό είναι ότι είναι κολλητική ασθένεια και όπως οι πρισσότερες κολλάει στην ανάρρωση και μάλιστα μαζικά και μια φορά το χρόνο… Όταν εσύ το περνάς κάποιοι άλλοι το κολλάνε και πρέπει να περιμένουν το επόμενο καλοκαίρι για να το περάσουν κι αυτοί και να το κολλήσουν κάποιοι άλλοι και μπλα μπλα μπλα… Βέβαια κι αυτοί που το περνάνε δεν την βγάζουν πάντα καθαρή, όλο και κάποιο κουσούρι τους αφήνει… Σπυράκια που οι δερματολόγοι ονομάζουν ακμή και όλοι εμείς οι υπόλοιποι γκαυλόσπυρα, περιτά κιλά κυρίως στα κορίτσια (κώλο που λέμε και συνήθως δεν εξαφανίζεται ποτέ μετά την ασθένεια), αυξημένη μυωπία, ποικίλα ψυχολογικά προβλήματα και το χειρότερο υπερέπαρση σε κάποια μαλακισμένα που ανάρρωσαν πρώτα και άριστα και βγαίνουν στον Ευαγγελάτο για να πουν στους υπόλοιπους πως τα κατάφεραν για να κάνουν το ίδιο. Οι γονείς που τα παρακολουθούν όλα αυτά  είναι ικανοί και νερό του Καματερού να ποτίσουν τα παιδιά τους αν το ακούσουν στην TV. Τελικά όλοι, αναρρώσαντες και μη, συνεχίζουν τη ζωή τους μέχρι να τους βρει η επόμενη ασθένεια η οποία δεν είναι απίθανο να είναι χρόνια.»

Καλή επιτυχία σε όλους τους ασθενείς και μη μασάτε αν δεν αναρρώσετε, όλοι άρρωστοι είμαστε, αν και νομίζω ότι οι πανελλήνιες είναι ασθένεια απόλυτα ιάσιμη και μάλιστα χωρίς φαρμακευτική αγωγή!

h1

Νοικοκυρές εν δράσει!

24/05/2007

woman.jpgΑκούω στο ράδιο (μέσω internet) Καρπετόπουλο – Πανούτσο και θυμάμαι ότι στην Ελλάδα τέτοια ώρα συνήθως άνοιγα την τηλεόραση και την άφηνα να παίζει μόνη της όλα τα trash μεσημεριανά προγράμματα ενώ εγώ δούλευα στον υπολογιστή. Ακόμα και το «ποδοσφαιρικό» ραδιόφωνο που απευθήνεται σε τελειωμένους οπαδούς είναι πιο πολιτισμένο ή τουλάχιστον λιγότερο ελεϊνό από τη μεσημεριανή τηλεοπτική ζώνη των παπάδων και των τραβεστί που απευθήνεται στη μέση ελληνίδα με επάγγελμα τα «οικιακά». Και πάνω που είχα αρχίσει να πιστεύω ότι ο ποδοσφαιρικός οπαδισμός είναι ένα μεγάλο πρόβλημα της Ελληνικής κοινωνίας διαπιστώνω ότι ο οπαδός δεν είναι τίποτα σπουδαίο μπροστά στην Ελληνίδα νοικοκυρά. Αυτή που σε σπρώχνει στην ουρά αν είσαι τυχερός και δεν σου πάρει τη σειρά, που ενημερώνεται για τα κοινωνικά προβλήματα από τον Φώσκολο και τη Μενεγάκη,  που για όλα της φταίνε οι Αλβανοί και οι μετανάστες. Αυτή η γνωστή άγνωστη που εναντιώνεται σε οτιδήποτε ριζοσπαστικό και καινοτόμο αναφωνώντας «Ετσι θα μεγαλώσουμε τα παιδιά μας;» και αντί να του πάρει του πιτσιρικά υπολογιστή του πέρνει παπάκι… γιατί δεν γουστάρει το παιδί της να «απομονώνεται» και να σερφάρει στο internet γιατί έχει «κακά πράματα εκεί μέσα»  λες κι άμα δει και καμιά τσόντα ο πιτσιρικάς θα πάθει τίποτα. Το χειρότερο που μπορεί να του συμβεί είναι να ξελαμπικάρει και να συνειδητοποιήσει ότι τα μωρά δεν τα φέρνει ο πελαργός. Αυτή η Ελληνίδα νοικοκυρά λοιπόν έχει τεράστια δύναμη και ασκεί τεράστια επιρροή, γιατί πολύ απλά είναι αυτή που καταναλώνει και είναι αυτή που παραδοσιακά διαχειρίζεται τον οικογενειακό προυπολογισμό. Όλοι έχουν μόνο να κερδίσουν από αυτήν και γι’ αυτό η πραγματικότητα, το παρόν και το μέλλον χτίζεται γύρω της, γύρω από το εγώ της και την άγνοια της και αν αναλογιστεί κανείς ότι αυτή είναι ο ακρογωνιαίος λίθος του τριπτύχου «πατρίς, θρησκεία, οικογένεια» τότε το μέλλον είνα μάλλον σκοτεινό.

h1

Ο «Καταχθόνιος» έρχεται!

23/05/2007

Αυτές τις μέρες στη Θεσσαλονίκη στήνεται ένα blog που θα αφήσει εποχή. Είμαι πολύ χαρούμενος γιατί έπαιξα κι εγώ το ρόλο μου στην αφύπνηση των δημιουργών του οι οποίοι ξεκίνησαν ήδη να το ετοιμάζουν με πολύ όρεξη. Υπομονή, ο «Καταχθόνιος» έρχεται…

h1

Πόσο μικρό είναι το internet?

23/05/2007

Παραφράζοντας το «Μικρός που είναι ο κόσμος» είπα σήμερα «Μικρό που είναι το internet!»…. Έψαχνε ο άλλος στο google κι έπεσε στο άλλο blog που διατηρώ και γράφω περί αρχιτεκτονικής κατά διαστήματα όταν μου κατέβει κάτι ή οποτε γράψω κανένα essay. Η πλάκα είναι ότι ο τύπος είναι φίλος μου και πριν δυο βδομάδες πίναμε μπύρες παρέα. Κοιτάζοντας τα στατιστικά του blog μου το οποίο γενικά έχει πολύ χαμηλή επισκεψιμότητα (5-6 άτομα τη μέρα) διαπίστωσα ότι βρήκε το blog μου όχι ψάχνοντας να βρει εμένα προσωπικά αλλά ψάχνοντας για κάτι άλλο. Το πιό αστείο είναι ότι το essay στο οποίο έπεσε ήταν η εργασία μου για ένα μάθημα που είχαμε μαζί.  Μικρό που είναι το internet!