Archive for the ‘Πολύδωρας’ Category

h1

Ο άνεμος της αλλαγής και η μαλακία της ηθικής

21/09/2008

Μια μέρα καθώς έριχνα νερό στις ποτίστρες άκουσα έναν πολύ δυνατό κρότο που με τρόμαξε και με ταρακούνησε. Παράτησα τον κουβά και ευθύς ανέβηκα στον ανεμόμυλο της φάρμας από όπου μπορώ να έχω καλύτερη θέα. Χωρίς να καθυστερήσω άρπαξα τα κιάλια και τα έσφιξα με δύναμη μέσα στις παλάμες μου σαν να ήθελα να τα πιέσω να μου αποκαλύψουν μια αλήθεια και την εικόνα της από απόσταση. Μάταια, για αρκετή ώρα ατένιζα τον ορίζοντα, μια με τα κιάλια και μια με γυμνό το βλέμμα μα του κάκου (το «του κάκου» είναι μια έκφραση που με τον φίλο μου τον Γιάννη θα καταργήσουμε όταν θα πάρουμε την εξουσία). Στάθηκα για αρκετή ώρα να κοιτάζω μέχρι που κατάλαβα ότι η εικόνα έχανε το βάθος της. Ο ορίζοντας δεν είχε τίποτα καινούριο να μου αποκαλύψει και έτσι απέσυρα το μοναχικό (και γοητευτικό) μου βλέμμα προς το πακέτο με τα Marlboro που το χέρι μου είχε πιάσει μηχανικά ψαχουλεύοντας μόνο του μέσα στην τσέπη μου, όπως πιάνει το κλειδί της εξώπορτας όταν επιστρέφω στο αγρόκτημα μεθυσμένος και δεν ξέρω πια που είναι η εξώπορτα. Καθώς άναψα το τσιγάρο και ο καπνός γέμισε τα πνευμόνια μου (έχουμε ξαναπεί ότι δεν καπνίζω αλλά είναι για να εντείνω την κινηματογραφικότητα της στιγμής) ένα ελαφρύ αεράκι φύσηξε τα μαλλιά μου, αργότερα μου είπαν ότι ήταν ο άνεμος της αλλαγής.

Πράγματι, η Νέα Δημοκρατία ήρθε με κρότο και λάμψη πυροτεχνήματος κι εγώ την υποδέχθηκα με τρόμο. Εκείνη με επιβεβαίωσε πλήρως καθώς πρόλαβε κι έφερε πολλές αλλαγές στη ζωή μου, και ήταν όλες προς το χειρότερο! Μιλάω για τη δική μου ζωή, εσείς τη δική σας έχετε κάθε δικαίωμα να την αξιολογήσετε όπως θέλετε, εγώ μιλάω για τη δική μου. Η αξιολόγηση που θα διαβάσετε παρακάτω είναι υποκειμενική.

Κάποια πράγματα άλλαξαν σε υπερθετικό βαθμό, σκατά ήταν και πριν αλλά σκατά από σκατά διαφέρει (ναι διαφέρει). Στα χαμηλά στρώματα του κρατικού μηχανισμού, εκεί που υπήρχαν κάποιοι βολεμένοι πονηροί Πασόκοι με ελάχιστα προσόντα, μέτρια προς κακή παιδεία και με μια μικρή γνώση του συστήματος βρέθηκαν κάποιοι πιο πεινασμένοι, πιο διψασμένοι για εξουσία, συχνά ρεβανσιστές και κουτοπόνηροι Νεοδημοκράτες χωρίς καθόλου προσόντα, ανύπαρκτη παιδεία και με παντελή άγνοια του συστήματος. Αυτοί σήμερα μπορώ να πω ότι σε γενικές γραμμές αποδεικνύεται ότι είναι είτε άχρηστοι οπότε είναι απλά ένα βάρος, είτε υπερβολικά «φιλόδοξοι» που σημαίνει ότι μοναδική φιλοδοξία τους είναι να γίνουν πασόκοι στην θέση των πασόκων και να εγκατασταθούν σε μια θέση, είτε ευθυνόφοβοι καθώς ξέρουν ότι την θέση τους δεν την αξίζουν και φοβούμενοι μην την χάσουν λειτουργούν φοβικά, που συχνά σημαίνει σαν πρόβατα προς τους ανωτέρους τους, άδικα και αυστηρά προς τους υφισταμένους τους και τον πολίτη! Αν σε όλα αυτά και στην συνολική βλακεία του συστήματος προσθέσουμε ότι κάποιοι από αυτούς κουβαλούν περίεργες απόψεις περί θεού, τάξης και ασφάλειας έχουμε ένα μείγμα εκρηκτικό που κάνει τις συναλλαγές και την επαφή με το δημόσιο και τις υπηρεσίες του τουλάχιστον επώδυνη.

Στα πιο ψηλά, σε κυβερνητικό επίπεδο, τα προβλήματα είναι χειρότερα. Η κυβέρνηση έγινε ένα πράγμα (πράμα) προσωποκεντρικό και καθόλα εξαρτημένο από το ίματζ και το ηθικό (αν όχι ηθικοπλαστικό) προφίλ του μαθητευόμενου μάγου και πρωθυπουργού Κωστάκη Καραμανλή (αν είναι δυνατόν) ο οποίος ήρθε καβάλα στο λευκό άτι με δορυφόρους τον Αλογοσκούφη και τον Ρουσσόπουλο για να φέρει την «κάθαρση» από τη διαφθορά και την νίκη του καλού έναντι του κακού, αφού στην Ελλάδα η νίκη στις εκλογές είναι αποτέλεσμα της πίστης του λαού σε πρόσωπα, όχι της γνώσης του για προγράμματα. Το εγχείρημα της κάθαρσης προφανώς άτοπο εξ’ ορισμού και τα γεγονότα των ημερών το αποδεικνύουν για πολλοστή φορά. Σε μια χώρα αναξιοκρατική που σε κάνει γλύφτη για να βρεις μια δουλίτσα, που δεν σου λέει τα δικαιώματα σου και δεν τα σέβεται, που σε διαπαιδαγωγεί στην κλεψιά και επί της ουσίας σε ωθεί να κλέψεις γιατί και η ίδια σε κλέβει, η ύπαρξη της διαφθοράς είναι το αυτονόητο, δεν είναι η ασθένεια αλλά το σύμπτωμα ενός πολύ μεγαλύτερου πράγματος που λέγεται «Ελληνικό κράτος» και είναι δομημένο λάθος εκ θεμελίων και από την γέννηση του.

Η διαφθορά λοιπόν δεν λύνεται με έναν πρωθυπουργό που το μόνο που κάνει είναι να κουνάει τα χέρια και να λέει «είμαι κατηγορηματικός, δεν θα ανεχθώ φαινόμενα διαφθοράς» περιμένοντας να πιάσει το ξόρκι ωσάν τον Harry Potter. Σόρρυ ρε Κώστα αλλά δεν αρκεί να είσαι κατηγορηματικός και να μην τα ανεχθείς όταν θα μάθεις ότι συνέβησαν, το ζήτημα είναι να μην συμβούν και να μας πεις πως θα δομήσεις το σύστημα ώστε να προλαμβάνεις τα φαινόμενα διαφθοράς. Σε όλο τον κόσμο οι άνθρωποι παράγουν θεσμούς και νόμους, χτίζουν διοικητικές δομές και ελεγκτικούς φορείς για να προλαμβάνουν πριν συμβούν αυτά που δύνανται να συμβούν και να είναι επιζήμια. Αντίθετα στην Ελλάδα επενδύουμε στην βούληση ενός φυσικού προσώπου, του πρωθυπουργού (μην μου πείτε ότι ο πρωθυπουργός είναι θεσμός, άλλο λέω), που μας λέει ότι δεν ανέχεται τη διαφθορά. Έτσι έγινε πρωθυπουργός ο Κώστας, με ευχολόγια και ηθικολογίες, και επειδή είναι χοντρούλης ο κόσμος τον πίστεψε βασιζόμενος στο θεμελιώδες λογικό λάθος σύμφωνα με το οποίο «οι χοντροί είναι καλοί άνθρωποι». Τελικά γύρω από το προφίλ του Καραμανλή το οποίο ενδυναμώθηκε από τα ΜΜΕ τα οποία μιλούσαν για ισχυρή εικόνα, ρητορική δυνότητα και κολοκύθια τούμπανα, χτίστηκε και η πολιτική πρακτική ή μάλλον οι πολιτικές πρακτικές της κυβέρνησης οι οποίες έμοιαζαν και μοιάζουν πλήρως εξαρτημένες από τον Καραμανλή όταν επιτυγχάνουν και εντελώς αποσπασμένες από αυτόν όταν αποτυγχάνουν.

Θυμάμαι ενδεικτικά δηλώσεις Πολύδωρα όταν με τις φωτιές στην Πελοπόνησσο πέρσι το καλοκαίρι μιλούσε για τα Μπεριέφ, τα ρώσικα πυροσβεστικά αεροπλάνα που κλήθηκαν έκτακτα και έφτασαν με μεγάλη καθυστέρηση, τότε έλεγε περίπου: «Εγώ τα ήθελα τα Μπεριέφ, τα είχα ζητήσει από καιρό αλλά δεν τα έδιναν οι Ρώσοι…». Η δημοσιογράφος τον ρώτησε το αυτονόητο «Και τι μεσολάβησε και ήρθαν;» Ο Πολύδωρας με ύφος που ομοίαζε στου Τέρενς Κουήκ όταν έγλυφε τον Μίνο Κυριακού για να τον κρατήσει στον ΑΝΤ1 και με μια εμφανέστατη άγνοια της σοβαρότητας της κατάσταση είπε, «Ε, μεσολάβησε τηλεφώνημα του πρωθυπουργού στον Πούτιν»… Λες και οι Ρώσοι δεν θα διαπραγματεύονταν με έναν υπουργό αν είχε τρόπο και διάθεση για να διαπραγματευτεί και αν προσέφερε τα κατάλληλα ανταλλάγματα, απλά δεν το έκανε ή δεν τον άφησαν να το κάνει. Πάντως η ιστορία με τις φωτιές δείχνει καλά το πόσο ανέτοιμο είναι το κράτος σε ζητήματα πρόληψης και σχεδιασμού και το πόσο ανίκανα τα στελέχη της κυβέρνησης να διαχειριστούν καταστάσεις που απαιτούν συγκροτημένη δράση, οργάνωση και φυσικά πρόληψη και σχεδιασμό.

Έτσι λοιπόν θα πω αυτό που λέω και πιο πάνω αλλά θα το πω ανάποδα, στους τυφλούς βασιλεύει ο μονόφθαλμος και με υπουργούς σαν τον Γιακουμάτο και τον Πολύδωρα (το blog τους έχει τιμήσει και τους δύο στο παρελθόν) ο Καραμανλής φαίνεται γίγαντας μέσα στο κυβερνητικό σχήμα, Πολύφημος μεν, αλλά γίγαντας! Σε κάθε περίπτωση όμως ήταν ζήτημα χρόνου να στραφεί η ίδια εικόνα του που καλλιέργησε ο ίδιος εναντίον του, γιατί αυτό είναι που συμβαίνει αυτές τις μέρες. Ο Καραμανλής έγινε πρωθυπουργός όχι μιλώντας γι’ αυτό που είναι και γι’ αυτό που θα κάνει αλλά επενδύοντας σε αυτο που δεν είναι (δεν είναι ΠΑΣΟΚ) και σε αυτό που δεν θα κάνει (δεν θα κλέψει), όντας πάντα σε αντίθεση με το διεφθαρμένο και βρώμικο ΠΑΣΟΚ. Έπαιξε για μεγάλο διάστημα (ακόμα και ως κυβέρνηση) το χαρτί της διαφθοράς, συχνά διογκώνοντας πράγματα και κυρίως εντείνοντας την καχυποψία του ήδη απογοητευμένου κόσμου απέναντι στην εξουσία και την πολιτική γενικά. Κερδίζοντας εξουσία συνέχισε να κάνει αντιπολίτευση χωρίς όμως επί της ουσίας να αποδομήσει και να αναδομήσει το σύστημα και όπου επιχείρησε να το κάνει προχώρησε κυρίως σε αλλαγές προσώπων με τρόπο που ήταν σε βάρος των πολλών και προς όφελος των γαλάζιων παιδιών, αυτή ήταν η επανίδρυση του κράτους. Έτσι πέρασε ο καιρός και παρά την αντιλαϊκή πολιτική και τα βολέματα των δικών του, ο ίδιος απολάμβανε μια ιδιότυπη και κατά τη γνώμη μου εντελώς αδικαιολόγητη ασυλία ακόμα και σε στιγμές κρίσης που οι υπουργοί του τα έκαναν θάλασσα (σκατά τα έκαναν, τι να λέμε;). Φαίνεται όμως ότι σε όλα αυτά τον έσωζε το σλόγκαν «είμαι κατηγορηματικός, δεν θα ανεχθώ φαινόμενα διαφθοράς». Βέβαια σε όλα αυτά συνέβαλε και ο λήθαργος του ΠΑΣΟΚ, η μοναδική πραγματική αντιπολίτευση γινόταν από τον ΣΥΡΙΖΑ. Έτσι ο Κωστάκης πήγε σε εκλογές για δεύτερη φορά και τις ξανακέρδισε χωρίς να έχει καν συντάξει πρόγραμμα αυτή τη φορά, απόδειξη ότι αυτό που λέω πιο πάνω περί πίστης ισχύει 100% (Φυσικά όχι μόνο για την ΝΔ).

Για να είμαι ειλικρινής οι ιστορίες με τα σκάνδαλα ποτέ δεν με συγκίνησαν, δεν είναι δυνατόν να με συγκινήσουν γιατί δεν είναι το πρόβλημα αν έφαγε τόσα ο τάδε κι άλλα τόσα ο δείνα. Ο λαός έχει απτά καθημερινά προβλήματα και το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν πεινάει επειδή υπάρχουν σκάνδαλα ούτε επειδή ο Βουλγαράκης πουλάει ακίνητα με νομότυπο αλλά «ανήθικο» τρόπο. Επιπλέον δεν θεωρώ ότι το πρόβλημα είναι μόνο η οικονομία αλλά μάλλον κάτι πολύ μεγαλύτερο και συνολικό και σίγουρα η λύση δεν έρχεται από την επίκληση μιας «ηθικής» (ηλίθια λέξη). Το πρόβλημα στην Ελλάδα είναι το έλλειμμα δημοκρατίας, η παιδεία, τα ατομικά δικαιώματα και τελικά η δομή του ίδιου του κράτους πέρα από πρόσωπα και «ηθικές» αξίες, ως δομή, ως σύστημα, ως μηχανισμός.

Αυτός είναι και ο λόγος που μου φαίνεται αστείο το κλίμα των ημερών, τόσο απόλυτα Ελληνικό! Ο Καραμανλής δικάζεται για την «ηθική» υπόσταση των ανθρώπων που συγκροτούν την κυβέρνηση, όχι για το πως έχει δομήσει το κράτος και τι είδους αλλαγές έχει κάνει, αν τις έκανε κλπ. Ο Καραμανλής δεν κρίνεται για το κυβερνητικό του έργο και την πολιτική του πράξη, αλλά γι’ αυτό που ο ίδιος προέβαλε ως κριτήριο για να τον κρίνουν, το ηθική του ανάστημα. Ο κόσμος δεν άλλαξε στάση επειδή κατάλαβε ότι ο Καραμανλής είναι κακός πρωθυπουργός και δεν παράγει έργο, ούτε επειδή τα ατομικά δικαιώματα, η παιδεία, η μεταναστευτική πολιτική, η κρατική μέριμνα και οι δημόσιες υπηρεσίες και επιχειρήσεις και τελικά το επίπεδο της δημοκρατίας υποβαθμίστηκαν όλον αυτόν τον καιρό. Ο λαός αλλάζει στάση επειδή κλονίστηκε η πίστη του σε μια «εικόνα ηθικής». Είναι τουλάχιστον αστείο και ηλίθιο!

Σε κάθε περίπτωση ατενίζοντας τον ορίζοντα του μέλλοντος (με κιάλια ή χωρίς) αυτό που βλέπω είναι το τίποτα, μια εικόνα με βάθος που έχει μειωθεί και έχει γίνει μια επιφάνεια τόσο επίπεδη όσο και το Ολλανδικό έδαφος. Τελευταίο βλέμμα στον ορίζοντα, δεν μπορώ άλλο, πάω να ταϊσω τα γελάδια… Αν μέχρι να επιστρέψω γίνουν εκλογές ξέρεις τι να κάνεις, φέρε εσύ την πίστη σου, θα φέρω κι εγώ τη δική μου, να τις πετάξουμε σε μια κάλπη και μετά να τις μετρήσουμε, να δούμε ποιος την έχει μεγαλύτερη… την πίστη!

Ζήτω η Ελλάδα, ζήτω η θρησκεία, ζήτω η Νέα Δημοκρατία…

Advertisements
h1

ο Πολύδωρας και η Jeanne d’Arc

12/09/2007

Φαίνεται ότι ο Πολύδωρας ζήλεψε τον Γιακουμάτο, η μαλακία συνεχίζεται και ο κύκλος της αστειότητας ξανανοίγει. Οι φωνές που ακούει ο Βύρων, όπως ακριβώς η Jeanne d’Arc αυτή τη φορά του υπαγόρευσαν ότι μετά την ασύμμετρη απειλή και τους τρομοκράτες τη φωτιά την βάζει «κάποιος» (δεν ξέρουμε ποιός) που έχει συμφέρον λόγω εκλογών. Χθεσινές δηλώσεις Πολύδωρα με σαφείς πολιτικές αιχμές: 

«Στις 28 Ιουλίου χτυπήθηκε η Πάρνηθα. Ήταν όταν πρωτόγινε λόγος για εκλογές. Στις 16 Αυγούστου χτυπήθηκε η Πεντέλη. Ήταν όταν αναγγέλθηκαν οι εκλογές. Και στις 16 με 31 Αυγούστου χτυπήθηκε ο Μοριάς. Η Ηλεία μας, η Ολυμπία, η Μεγαλόπολη, η Σπάρτη, η Λακωνία, η Αρεόπολη, ο Ταΰγετος, η Μεσσηνία. Βάλανε τρεις φορές φωτιά τη νύχτα στον Αετό. Μας ζητούνε να κάνουμε λοβοτομή και να μη σκεφτόμαστε. Δεν γίνεται» (πηγή: http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=830805&lngDtrID=244)

Λόγος για εκλογές γίνεται εδώ και ένα χρονο και επιπλέον, στις 16 Αυγούστου, πρώτα μπήκε η φωτιά και μετά ανακοινώθηκαν οι εκλογές. Για του λόγου το αληθές κλικ εδώ.

Αλλά ακόμα κι αν ήταν έτσι όπως τα λέει αναρωτιέμαι πόσο θρασύδειλος μπορεί να είναι κανείς που αντί να λέει ξεκάθαρα τι εννοεί απλά αφήνει υπονοούμενα και κρύβεται πίσω από αυτά. Μου φαίνεται ακόμα πιο τραγικό και προκλητικό όταν αυτές οι δηλώσεις γίνονται από έναν άνθρωπο που έχει βαρύτατες πολιτικές ευθύνες. Κουτοπονηριά και ψυχασθένεια, ο άνθρωπος δεν είναι καθόλου στα καλά του και πιστεύω (πλέον σοβαρά και χωρίς να κάνω πλάκα) ότι χρειάζεται ψυχιατρική παρακολούθηση. Είναι άρρωστος και επικίνδυνος όπως άρρωστοι και επικίνδυνοι είναι και όσοι τον ψηφίσουν. Τα σενάρια που πλάθει είναι τόσο σοβαρά όσο και αυτά στο παρακάτω video… (είναι μεγάλο αλλά αξίζει να το δείτε, το πολύ γέλιο πέφτει στο τέλος)

h1

Σκάσε και ψάχνε…

03/09/2007

– Τα μάτια σου 14… Να πιάσουμε τους τρομοκράτες! Ψάχνε..

– Ποιούς τρομοκράτες Υπουργέ;

– Σσσστ, μίλα χαμηλόφωνα… Αυτούς που κρύβονται…

– Που κρύβονται;

– Άμα ήξερα που κρύβονται θα σου έλεγα να ψάξεις;

– Χμ, σωστά… αλλά γιατί κρύβονται;

– Αφού βάζουν τις φωτιές στα δάση ρε χαμένε…

– Και που το ξέρουμε εμείς ότι αυτοί τις βάζουν;

– Ανόητε, αν δεν τις βάζουν αυτοί τότε γιατί κρύβονται;

– Σωστά, αλλά εμείς που ξέρουμε ότι κρύβονται;

– Εχεις δει κανένα τρομοκράτη αυτές τις μέρες;

– Όχι…

– ΕΕΕΕ… Είδες τι καλά που κρύβονται!… Σκάσε και ψάχνε!…

h1

Χειρουργείο…

01/09/2007

nursecow.jpg 

 

 

 

 

 

 

– Τι έχετε; 

– Έχω «καούρες» γιατρέ μου 

– Γδυθείτε κυρία μου και σκύψτε…

– Κι εσείς γιατρέ να με απαυτώσετε θέλετε;

– Όχι κυρία μου, να σας εξετάσω…

– Γιατρέ πιο απαλά… με πονάει η κολονοσκόπηση

– Σας πονάει; Περίεργο… ειδικά με τέτοια χαλάρωση του σφιχτήρος… Μαρία, βάλε λίγο ξυλοκαϊνη στην κυρία.. Για να δούμε! Χμ… Εργάζεσται νύχτα ε;

– Κυρίως!

– Φαίνεται…

– Γιατρέ γιατί δεν μιλάτε, τι έχω;

– Λυπάμαι κυρία μου, έχετε Πολύδωρα.

– Πολύποδα; Τι είναι αυτό;

– Όχι πολύποδα, Πολύδωρα και μάλιστα Βύρωνα…

– Τί δηλαδή μικρόβιο;

– Όχι χειρότερα, ο Πολύδωρας είναι όγκος, κάτι σαν τον πολύποδα, αλλά κακοήθης

– Αφήστε τα επιστημονικά και πείτε μου ξεκάθαρα… Έχω καρκίνο;

– Λυπάμαι… Ναι

– Ω Θεέ μου πως μου συνέβη αυτό;

– Χρόνια κακή διατροφή και κακή σεξουαλική ζωή, δεν έπρεπε να τρώτε κουτόχωρτο, να αυνανίζεστε και να δίνετε κώλο.

– Και τώρα Γιατρέ μου; Θεραπεύεται Γιατρέ; Θα γίνω καλά;

– Είστε τυχερή κυρία μου. Αν και είστε σε προχωρημένο στάδιο υπάρχει θεραπεία, μόνο που η λίστα αναμονής είναι μεγάλη και θα πρέπει να περιμένετε λίγο για την επέμβαση.

– Πόσο;

– Κανονικά 4 χρόνια αλλά θα κάνουμε μια εξαίρεση για εσάς, θα σας κλείσω χειρουργείο για τις 16 Σεπτεμβρίου…

 

Ελληνικέ λαέ,

κανόνισε να την κάνεις πάλι τη μαλακία και να αποτύχει η εγχείρηση!…

h1

Έστιν ουν τραγωδία…

30/08/2007

Δεν θέλω να λαϊκίσω, ούτε να δείξω εικόνες ή βίντεο που προκαλούν δέος, λύπη ή τρόμο (κι από αυτά βρήκα) με δραματική μουσική για να σας ευαισθητοποιήσω γιατί πολύ απλά θεωρώ ότι όποιος δεν ευαισθητοποιείται απλά από το άκουσμα της λέξης «φωτιά» είναι υπάνθρωπος. Για τον λόγο αυτό το ποστ δημοσιεύεται γυμνό, χωρίς φωτογραφίες.

Αυτές τις μέρες έκανα την επιλογή να μην ανεβάσω post που να αναφέρεται στα τελευταία γεγονότα. Αυτό το κείμενο ξεκινώ να το γράφω Κυριακή βράδυ έχοντας υποσχεθεί στον εαυτό μου να μην το ανεβάσω πριν τελειώσει η τραγωδία κι αυτό γιατί θεωρώ ότι δεν προσφέρονται αυτές οι στιγμές  για κριτική παρά το γεγονός ότι ο θυμός μεγαλώνει και τείνει να γίνει ασυγκράτητος.

Όταν ο άλλος παλεύει να σώσει το σπίτι του ή τους κοντινούς του ανθρώπους τότε αισθάνομαι ότι η στιγμή καθίσταται ακατάλληλη για την άσκηση κριτικής, ειδικά όταν αυτή δεν προσφέρει κάτι νέο αλλά αναπαράγει και αναμασά τα ίδια, γιατί το context την κάνει να φαίνεται «άκομψη» (και συγγνώμη για την λέξη που ακούγεται ανόητη αλλά δεν βρίσκω άλλη). Εκτός ότι δεν είναι δείγμα ανθρωπισμού και πολιτισμού, επιπλέον,  η οποιαδήποτε κριτική, όσο ψύχραιμη και σωστά στοχευμένη κι αν είναι, αυτές τις ώρες μοιάζει να γίνεται εν θερμώ και γι’ αυτό είναι πιθανό αργότερα να προσπεραστεί ως μέρος του ευρύτερου θορύβου αυτών των ημερών.  Εφόσον λοιπόν δεν είμαι σε θέση να αρπάξω μια μάνικα και να βοηθήσω εμπράκτως είναι καλύτερα να αφήσω την κριτική για αργότερα όχι γιατί δεν έχω κάτι να πω αλλά γιατί προτιμώ να το πω αργότερα όταν θα υπάρχουν περισσότερες πιθανότητες να ακουστώ πιο καθαρά.

Φυσικά, αυτό που κάνουν όλοι οι υπόλοιποι αυτές τις ώρες είναι ακριβώς το αντίθετο. Η κριτική αυτή τη στιγμή γίνεται από παντού (κόμματα, δημοσιογράφους, bloggers) περίπου αυτόματα αλλά και υπό την επήρεια του σοκ και γι’ αυτό τείνει να επαναλάβει όλα τα κλισέ, σωστά και λάθος, που λέγονται τα τελευταία χρόνια και τα οποία τέτοιες ώρες ακούγονται ακόμα περισσότερο χοντροκομμένα και στοχευμένα στο να καπηλεύσουν νεκρούς, στάχτες και αποκαήδια.

Πριν καλά καλά κοπάσει η φωτιά έχουν σπεύσει όλοι να εκμεταλλευτούν το γεγονός. Η κυβέρνηση μιλάει εντελώς ανεύθυνα σαν να μην αντιλαμβάνεται τη σοβαρότητα και την επικινδυνότητα των λεγομένων της ενδιαφερόμενη απλά να αποτινάξει από επάνω της τα βάρη των τεράστιων ευθυνών ενόψει εκλογών. Το Οργουελικό σενάριο της ασύμμετρης απειλής ωθεί τους εθνικιστές να ζητούν να αναρτήσουμε σημαίες για να δηλώσουμε την εθνική ομοψυχία απέναντι στον «αόρατο εχθρό» στο πρόσωπο του οποίου ο καθένας βλέπει όποιον θέλει, από Αλβανούς και Τούρκους μέχρι αντιεξουσιαστές και ξένους πράκτορες ενώ το σενάριο «το πράσινο καίει το πράσινο» έχει υποχωρήσει μετά τις δηλώσεις Γιακουμάτου και την πλήρη αναδίπλωση του αργότερα. Οι ενωτικές δηλώσεις Καραμανλή, οι πονηρές και ανεύθυνες δηλώσεις Πολύδωρα περί «ασύμμετρης απειλής», οι δηλώσεις Βουλγαράκη με ένα σωρό ανακρίβειες και ανύπαρκτη ενημέρωση, επίθεση Παπανδρέου με λάθος τάιμινγκ, η καταδίκη του δικομματισμού από την Παπαρήγα, όλα μοιάζουν σαν από παλιά, λες και το σοκ της τραγωδίας δεν τους ταρακούνησε ούτε στο ελάχιστο.

Αυτά που λέγονται τα ξέρουμε, κάποιος αρκετά ευφυής θα μπορούσε ίσως να έχει προβλέψει ακόμα και που θα κομπιάσουν και θα πάρουν ανάσα, όχι μόνο τις λέξεις που θα ειπωθούν. Γι’ αυτό θεωρώ ότι είναι μάλλον ανόητος όποιος περιμένει να ακούσει τις δηλώσεις αυτών των ανθρώπων οι οποίες σε σημαντικό βαθμό είναι προκάτ όπως δυστυχώς και πολλά που γράφηκαν και ειπώθηκαν από bloggers και δημοσιογράφους. Η πολιτική δεν γίνεται με σλόγκαν και κλισέ αλλά με αρθρωμένο λόγο και δομημένα επιχειρήματα και αυτά δυστυχώς δεν τα έχω ακούσει. Αντί ενός οργανωμένου οπλοστασίου επιχειρημάτων υπέρ ή κατά της κυβέρνησης, το μόνο που είδα να είναι άρτια οργανωμένο ήταν η εκμετάλλευση του συναισθήματος και του ανθρώπινου πόνου και η απόπειρα αποτίναξης των ευθυνών μέσω των ενορχηστρωμένων δηλώσεων για «ασύμμετρη απειλή».

Ταυτόχρονα, εκτός από τους πολιτικούς, πολύ λίγα από αυτά που λέγονται ή γράφονται αυτές τις μέρες έχουν να προσφέρουν κάτι ουσιαστικό εκτός από συναισθήματα, οργή, λύπη και ρίγη συγκίνησης. Όμως η συγκίνηση και η αφύπνιση της συλλογικής συνείδησης ή της εθνικής ομοψυχίας, για την οποία πρόσφατα μιλούν κάποιοι στρατευμένοι, δεν προσφέρει κάτι πέρα από μια ρηχή, αν όχι επικίνδυνη, αυτοϊκανοποίηση ότι είμαστε ακόμα άνθρωποι με συναισθήματα, κοινωνία με συνοχή, έθνος με ομοψυχία. Όλα αυτά, άσχετα από το αν ισχύουν ή οχι (εγώ λέω όχι), είναι βλακωδώς αυτοαναφορικά, μοιρολατρικά και το μόνο που επιτυγχάνουν είναι να λειτουργούν σαν παυσίπονα και να μας απενοχοποιούν υποκριτικά από τα λάθη που οι ίδιοι κάναμε και συνεχίζουμε να κάνουμε.

Ακόμα και μετά την καταστροφή οι πρακτικές που ακολουθούνται από όλους έρχονται να επιβεβαιώσουν ότι αδυνατούμε να συνενοηθούμε γιατί δεν μπορούμε να εντοπίσουμε σαφώς το πρόβλημα έτσι προφανώς ρίχνουμε ριπές προς όλες τις κατευθύνσεις και ποτέ στοχευμένα έχοντας ελάχιστες πιθανότητες να πετύχουμε κάτι.

Κανείς μας μέχρι στιγμής δεν έχει προτείνει μια ουσιαστική λύση πέρα από το να τους μαυρίσουμε στις εκλογές λες και το πρόβλημα στην Ελλάδα είναι αποκλειστικά τα πρόσωπα και όχι το πως λειτουργούν οι θεσμοί, οι οποίοι χτίζονται γύρω από πρόσωπα, και οι πολίτες που τα περιμένουν όλα από θεσμούς και πρόσωπα. Προφανώς και σοβαρή λύση δεν μπορεί να βρεθεί όσο δεν εντοπίζουμε σαφώς το πρόβλημα και το πρόβλημα δεν είναι οι φωτιές αλλά η έκταση και η ένταση του συμβάντος και οι αιτίες του και επειδή αυτές είναι πάρα πολλές απαιτείται μια λιγότερο αποσπασματική, λιγότερο απλουστευτική αλλά πιο συνολική και μαζί πιο διεισδυτική απάντηση από το ότι φταίει ο καιρός, η ανοργανωσιά, οι εμπρηστές, οι οικοπεδοφάγοι, ο Κωστάκης κι ο Γιωργάκης, το ξερό μας το κεφάλι, η κακή μας μοίρα κλπ. Αυτά τα ακούμε χρόνια και ανεξάρτητα από το πόσο σωστά η λάθος είναι όποιος δεν βαρέθηκε να τα λέει και να τα ακούει έχει πραγματικά αντοχές μαραθωνοδρόμου.

Υπάρχει λοιπόν μια σαφής αδυναμία εντοπισμού του «ποιος ή τι είναι το πρόβλημα» ή καλύτερα του «ποιος φταίει και σε ποιο βαθμό» και γι’ αυτό φοβάμαι ότι υπάρχουν οι προϋποθέσεις το σενάριο περί αόρατου εχθρού και ασύμμετρων απειλών να βρει πρόσφορο έδαφος και τελικά να ευδοκιμήσει με πολύ αρνητικές προεκτάσεις και ενδεχομένως επικίνδυνες συνέπειες.

Για τον λόγο αυτό, και παρά το γεγονός ότι θεωρώ ότι αυτές τις μέρες έλαβε χώρα μια τραγωδία, δεν είμαι από αυτούς που θα υποστήριζαν εύκολα ότι ταιριάζει με τον Αριστοτελικό ορισμό της τραγωδίας κατά τον οποίο στο τέλος έρχεται η κάθαρση. Ισως και να μην έρθει ποτέ…

(η συνέχεια σύντομα…)

h1

Ήταν ένας Πόντιος, μια μπανανόφλουδα και ο Καραμανλής…

23/08/2007

Οι ΑΜΑΝ λένε στο τραγουδάκι (που κατα τ’άλλα είναι γαμάτη διασκευή):

«γουστάρετε εσείς, τα αρπάζετε εσείς, μα να το θυμηθείς… Ψηφίζουμε εμείς… ο λαός θα μιλήσει, ο λαός θα ψηφίσει μπλα μπλα ή μάλλον λαλαλα…»

Ε, Αυτό φοβάμαι κι εγώ, τον λαό… Παρόλο που οι Έλληνες βρίζουν, φωνάζουν, τα χώνουν για τις φωτιές και τα ομόλογα και την κακή μας τη μοίρα (Κατά Πολύδωρα)  είναι επιρεπείς στην παπαρολογία και τον λαϊκισμό. Δεν φταίει ο Γιακουμάτος κι ο Πολύδωρας που υπάρχουν άνθρωποι που τους ψηφίζουν, και αυτοί οι άνθρωποι είναι ο λαός, αυτός που υποτίθεται ότι δεν σκύβει το κεφάλι αλλά δουλικά έχει στήσει κώλο και περιμένει να τον φάει περίφανα με το κεφάλι ψηλά.

Σήμερα λοιπόν θυμήθηκα το ανέκδοτο με τον Πόντιο που βλέπει μια μπανανόφλουδα στο πεζοδρόμιο και λέει, «Φτου ρε πούστη μου, πάλι θα πέσω». Τη βλέπω τη δουλειά… Ελληνικέ λαέ, πάλι μαλακία θα κάνεις…

h1

Πολύδωρας και μεταφυσική!

05/07/2007

Σημερινό δημοσίευμα του in.gr:

«Δώσαμε τη μάχη μας»
Αναπόφευκτη λόγω καιρού η καταστροφή στην Πάρνηθα, δήλωσε ο Β.Πολύδωρας στη Βουλή

Τα πρώτα στοιχεία για τις καταστροφές από την πυρκαγιά στη Πάρνηθα έδωσε στη Βουλή ο υπουργός Δημόσιας Τάξης Βύρων Πολύδωρας, αμφισβητώντας τα όσα υποστηρίζονται για το μέγεθος των ζημιών. Απέδωσε για άλλη μια φορά την έκταση του προβλήματος τόσο στα καιρικά φαινόμενα όσο και στην αδυναμία να γίνει σωστή κατάταξη των πυροσβεστικών δυνάμεων λόγω των 350 εστιών φωτιάς σε όλη τη χώρα (ολόκληρο το άρθρο στο http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=814646&lngDtrID=244)

Ρε Βύρωνα μας δουλεύεις μου φαίνεται. Η ιστορία δηλαδή ξεκινάει από την στιγμή που άναψε η φωτιά; Πριν τη φωτιά και πριν τις καλοκαιρινές 45άρες τι κάνατε για να μην καούν αυτά που κάηκαν; Τι κάνατε για να μην υπάρχουν οι 350 εστίες που λές; Γιατί μη μου πεις ότι και οι 350 ήταν από σπασμένα μπουκάλια που υπερθέρμαναν ξερά χόρτα;

Τέτοιες απόψεις  σαν του υπουργού προυποθέτουν περισσότερη πίστη στη μεταφυσική από ότι είμαστε έτοιμοι οι περισσότεροι να αποδεχτούμε. Κοινώς ο κύριως Πολύδωρας μιλάει για αυτό που λέμε ΄»γραμμένο», «πεπρωμένο» και αυτό που μας λέει είναι ότι φταίει η κακή μας η μοίρα! Ναι η κακή μου η μοίρα φταίει αλλά για άλλο λόγο… Γιατί Βύρωνα «You are my destiny!»

Δείτε και αυτό για να καταλάβετε ότι δεν φταίει μόνο η κακή μας μοίρα αλλά και η απουσία σχεδιασμού και χωροταξικής πολιτικής –> κλικ εδώ