Archive for the ‘Μπαλίτσα’ Category

h1

Ιπτάμενη Ολλανδία

14/06/2008

Μπαλάρα οι Ολλανδοί, 4-1 την Γαλλία!… Και όχι τυχαία, ακόμα και οι αγελάδες στην Ολλανδία παίζουν ποδόσφαιρο!

Οι αγελάδες μου πάντως απόψε υποστηρίζουν την μητέρα (γ)Ελλάδα. Τους αρέσουν πιο πολύ ο Γιώργης ο Καραγκούνης, ο Φάνης ο Γκέκας και ο Γιάννης ο Γκούμας (για ευνόητους λόγους)!

Advertisements
h1

ΑΕΚ – Πρωταθλήτρια Ελλάδος 2007 – 2008

25/04/2008

Όταν ήμουν παιδάκι και ρωτούσα τον πατέρα μου «τι ομάδα είσαι;» αυτός παρόλο που ήταν ΑΕΚ μου έλεγε ότι είναι Πανιώνιος γιατί δεν ήθελε να γίνω φανατικός οπαδός αλλά υγιής φίλαθλος που εκτιμά το θέαμα και γιορτάζει, όχι την ανταγωνιστική επιβολή έναντι των άλλων ως τσαμπουκαλίδικη ρεβάνς, αλλά το ευ αγωνίζεσθε και την ομορφιά του συναγωνισμού μέσα σε αθλητικά πλαίσια. Έτσι, μεγαλώνοντας έμαθα να μη θέλω την νίκη «με κάθε μέσο», έμαθα να προτιμάω η ομάδα μου να χάσει από το να κερδίσει με πέτσινο πέναλτι, έμαθα να μην είμαι φανατικός κι ας μεγάλωσα στην Νέα Φιλαδέλφεια, μέσα σε μια οικογένεια που οι περισσότεροι έπαιζαν μπάλα στην ΑΕΚ από τα γεννοφάσκια τους. Αυτό όμως που συνέβη τις τελευταίες μέρες με εξοργίζει, όχι μόνο ως αθλητικό γεγονός αλλά γιατί απεικονίζει μια πραγματικότητα… Την Ελληνική…

Από τον αγώνα με τον Αστέρα Τρίπολης είδα μόνο το δεύτερο ημίχρονο. Η πάσα του Edinho και το υπέροχο γκόλ του Ismael Blanco με κάτι σαν ανάποδο ψαλίδι με έκαναν να φωνάξω «ΓΚΟΛ!» και μετά να χαμογελάσω κι ας κέρδιζε και ο Ολυμπιακός την ίδια ώρα στο Καραϊσκάκη. Όλοι ξέρουν ότι ο Ολυμπιακός είναι πρωταθλητής μόνο στα χαρτιά με 3 βαθμούς που του χαρίστηκαν από την ΕΠΟ για έναν ηλίθιο λόγο. Κάποιοι θα πουν ότι ο νόμος λέει έτσι κλπ και κολοκύθια τούμπανα. Ο νόμος μπορεί να λέει έτσι εδώ και κάπου αλλού για το ίδιο θέμα να τα λέει αλλιώς, να θυμίσω ότι τα μαλακά ναρκωτικά είναι νόμιμα στην Ολλανδία ενώ στην Ελλάδα παράνομα. Για κάτι λοιπόν που είναι νόμιμο κάπου αλλού και παράνομο εδώ στα Ζωνιανά έγινε μια μικρή μάχη που κάπου αλλού δεν θα γινόταν, οπότε το ζήτημα της νομιμότητας είναι κάτι πολύ σχετικό και συχνά πολύ διαφορετικό από την έννοια του δικαίου.

Η ουσία είναι ότι η ιστορία με τον Βάλνερ, ο Γκαγκάτσης και ο Κόκκαλης μας γάμησαν ένα ακόμα πρωτάθλημα που παρά τις κακές διαιτησίες ήταν κάπως πιο ενδιαφέρον (όχι πιο δίκαιο!) γιατί τα διαιτητικά λάθη φέτος, αν και ήταν περισσότερα από άλλες χρονιές, μοιράστηκαν με τρόπο που έφερε τις ομάδες στην κορυφή να είναι πολύ κοντά μέχρι το τέλος με πιο ευνοημένο τον Ολυμπιακό, όπως πάντα.

Ο Ολυμπιακός διεκδικεί την νίκη «με κάθε μέσο» όπως είπε κάποτε ο θείος Σωκράτης και αυτό το ξέρουμε από καιρό, άλλωστε η ρήση «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα» ήταν η βάση που ενέπνευσε και συχνά θεμελίωσε πολλές δικτατορίες και απολυταρχικά καθεστώτα, γιατί όχι και τον θείο Σωκράτη. Όμως μέχρι πρόσφατα αυτό το «με κάθε μέσο» συνέβαινε ή τουλάχιστον εκφραζόταν εντός γηπέδου με την βοήθεια της διαιτησίας, με πέτσινα πέναλτι, με φάουλ που δεν δίνονται και με αποβολές που χαρίζονται. Αυτό που δεν είχαμε δει μέχρι τώρα, και πλέον τραβάει την κατάσταση στα άκρα, ήταν να έχει χάσει ο Ολυμπιακός εντός γηπέδου και παρόλα αυτά να του δίνονται οι τρεις βαθμοί μετά επειδή ένας παίχτης της αντίπαλης ομάδας που μπήκε αλλαγή στο τέλος του παιχνιδιού είχε παίξει για πέντε λεπτά με άλλη ομάδα σε ένα φιλικό ματς το καλοκαίρι. Τι άλλο μένει να δούμε; Ίσως τον Ολυμπιακό να κάνει save πριν από κάθε ματς και να το ξαναπαίζει όταν χάνει όπως έκανα εγώ κάποτε όταν έπαιζα Championship Manager.

Το ζήτημα είναι ότι με αυτόν τον τρόπο ο Ολυμπιακός κερδίζει, ή καλύτερα του χαρίζουν, ένα πρωτάθλημα 30 αγωνιστικών στο οποίο η ΑΕΚ έχει την καλύτερη άμυνα, την καλύτερη επίθεση, τον πρώτο σκόρερ, τις περισσότερες νίκες και τους περισσότερους βαθμούς εντός γηπέδου. Ε σόρρυ κιόλας αλλά μετά από αυτό όποιος οπαδός του Ολυμπιακού πανηγυρίζει για το πρωτάθλημα θεωρώντας ότι το κέρδισε δίκαια είναι επιεικώς βλάκας αν όχι επικίνδυνος για την δημόσια ασφάλεια. Αν έχετε τέτοιους φίλους προσέχετε το πορτοφόλι σας.

Και μέσα στην βρώμα που αποπνέει και αυτό το πρωτάθλημα ο Κόκκαλης κόπτεται γιατί ο Ριβάλντο και ο Ντέμης μίλησαν στα αποδυτήρια της ΑΕΚ (όχι δημοσίως) γι’ αυτό που ο κόσμος έχει τούμπανο κι αυτός κρυφό καμάρι, δηλαδή ότι ο Ολυμπιακός ευνοείται με πλάγιους τρόπους. Μη μου πείτε ότι δεν το είχατε ακούσει πριν το πει ο Ντέμης; Μη μου πείτε ότι δεν το είχατε σκεφτεί; (όπου σκεφτεί βάλτε καλύτερα «καταλάβει»). Άλλωστε ο Καστίγιο έλεγε πρόσφατα ότι ο Ολυμπιακός κάθισε και έχασε από το Λεβαδειακό για να πέσει ο ΟΦΗ (ιδού). Φυσικά κάπου αλλού μετά από μια τέτοια δήλωση θα είχε επέμβει αυτεπάγγελτα ο εισαγγελέας για να διερευνήσει κατά πόσο ήταν στημένο το παιχνίδι η όχι, όμως αυτό δεν έγινε ποτέ γιατί εδώ είναι Ελλάντα.

Στο Ελλάντα λοιπόν έστειλε εξώδικο ο Κόκκαλης στον Ντέμη και στον Ριβάλντο για να ανακαλέσουν κάτι που ειπώθηκε στα αποδυτήρια σε κλειστό κύκλο. Παρόλο που αυτά που ειπώθηκαν άφηναν σαφείς αιχμές αυτό που δεν κατάλαβα είναι από τότε απαγορεύτηκε το δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης, γιατί επαναλαμβάνω αυτά ειπώθηκαν σε κλειστό κύκλο και όχι με δημόσια τοποθέτηση ή σε συνέντευξη τύπου. Επιπλέον έχει σημασία το ποιος ζητάει τα ρέστα από ποιόν και το αν η πρότερη συμπεριφορά του το επιτρέπει. Κοινώς, εκτός ότι ο Ολυμπιακός έχει κλέψει ένα πρωτάθλημα στα φανερά (το φετινό) και πιθανόν πολλά άλλα στα μουλωχτά, θυμίζω ότι είναι ο κύριος Κόκκαλης αυτός που χυδαιολογεί ρεβανσιστικά (λαγοί, κότες, νταπίπα κλπ κλπ είναι γνωστά αυτά) πριν και μετά από κάθε ντέρμπι δυναμιτίζοντας το κλίμα με αντιαθλητικό τρόπο οπότε είναι μάλλον οξύμωρο να ζητάει να επανέλθει η τάξη.

Για τον Κόκκαλη μπορώ να πω πάρα πολλά, σίγουρα όχι καλά, είναι γνωστά άλλωστε αυτά που του προσάπτονται. Όμως αυτό που με θίγει πραγματικά είναι άλλο. Έχω ανεχθεί κακές διαιτησίες, πέτσινα πέναλτι, κόκκινες που δεν δόθηκαν ποτέ, ακόμα και την νεκρανάσταση του Τζόρτζεβιτς από το κώμα (ο ίδιος το δήλωσε) και την ύποπτη απόδοση του Παπαδημητρίου και της Skoda που έκανε σκόντο στον Ολυμπιακό και έφαγε 4 (προσωπική μου άποψη και αμφισβητείστε την). Όμως αυτήν την ξεφτίλα ορισμένων ανθρώπων δεν την αντέχω… Αν η ομάδα μου έπαιρνε πρωτάθλημα με τον τρόπο που το δώσανε στον Ολυμπιακό θα ντρεπόμουν πολύ, ίσως θα άλλαζα ομάδα. Κι όμως, εδώ υπάρχει κόσμος που όχι μόνο δεν ντρέπεται άλλα το πανηγυρίζει κιόλας… Ζώα λέμε, οι άνθρωποι δεν νοιώθουν, τους κοροϊδεύουν όλοι κι αυτοί γουστάρουν το χάρτινο χωρίς ίχνος ντροπής, χαίρονται μόνοι τους ενώ όλοι οι άλλοι τους απαξιώνουν, νικητές στον μικρόκοσμο τους… Ίσως απλά τυπικοί νεοέλληνες! Καληνύχτα τους…

Update 25/4/2008, 17:21: το CNN ανέβασε άρθρο με τίτλο Olympiakos Gifted another title, νομίζω αυτό τα λέει όλα, κλικ εδώ.

ΑΕΚ – ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΡΙΑ ΕΛΛΑΔΟΣ 2007 – 2008

και όποιος το αρνείται είναι άνθρωπος αδίστακτος και ικανός να κλέψει και γλειφιτζούρι από μωρό!

h1

Ο Βάλνερ, η ένσταση και η ντόπα

09/04/2008

Ο Βάλνερ, ενώ του εξέδωσαν δελτίο κανονικά από την ΕΠΟ, δεν έχει λέει δικαίωμα συμμετοχής στο ελληνικό πρωτάθλημα επειδή συμμετείχε ως αλλαγή σε μισό φιλικό ως παίχτης άλλης ομάδας πριν έρθει στην Καλαμαριά. Ας πούμε ότι συμφωνούμε μέχρι εδώ (αν και δεν βρίσκω κανένα λόγο για να συμφωνήσω). Ποιο είναι το αποτέλεσμα αυτού του τρομερού παραπτώματος για το οποίο η ΕΠΟ αρνείται κάθε ευθύνη (ενώ είναι η αποκλειστική υπεύθυνη); Εκτός ότι ο παίχτης αποκλείεται από το υπόλοιπο του πρωταθλήματος, εκτός ότι τιμωρείται και η ομάδα του Απόλλωνα Καλαμαριάς, ευνοείται και ο Ολυμπιακός κερδίζοντας τους τρεις βαθμούς που έχασε απολύτως δίκαια μέσα στο γήπεδο. Κοινώς, παίρνουμε πίσω τους βαθμούς από την Καλαμαριά ως τιμωρία, δεν καταλαβαίνω όμως γιατί πρέπει απαραίτητα να τους δώσουμε κάπου, οι βαθμοί δεν ήταν του Ολυμπιακού για να του δοθούν πίσω, ούτε αδικήθηκε από την αντικανονική συμμετοχή του Βάλνερ για να μπορούμε να μιλήσουμε για αλλοίωση αποτελέσματος.

Να το δούμε και αλλιώς τώρα, αν ο Βάλνερ είχε πιαστεί ντοπαρισμένος θα αποκλειόταν και πάλι χωρίς όμως να αφαιρεθούν βαθμοί από την Καλαμαρία και φυσικά χωρίς να δωθούν στον Ολυμπιακό. Αν εσείς βγάζετε κάποιο λογικό συμπέρασμα πείτε το και σε εμένα… Πάντως αν το πρωτάθλημα καταλήξει να κριθεί υπέρ του Ολυμπιακού επειδή ένας Βάλνερ θεωρήθηκε αντικανονική αλλαγή καθώς είχε παίξει σε μισό φιλικό το καλοκαίρι, ε τότε θα μιλάμε για την υπέρτατη γελοιοποίηση του αθλήματος και την μέγιστη ξεφτίλα από την πλευρά του Ολυμπιακού.

Τα παρακάτω είναι του Αντώνη Καρπετόπουλου:

Επί τη ευκαιρία της ένστασης του Ολυμπιακού για την αντικανονική συμμετοχή του Βάλνερ, θα ήθελα να σας θυμίσω μια παλιότερη δήλωση:

«Αισθανόμαστε μεγάλη αδικία για την επιβολή αυτής της ποινής στην ομάδα και ιδίως για την αφαίρεση βαθμών που έχουμε ήδη κατακτήσει μέσα στους αγωνιστικούς χώρους. Πρόκειται για πρωτάκουστη και δίχως προηγούμενο απόφαση, που καταργεί κάθε έννοια fair play. Εμείς αγωνιζόμαστε στο γήπεδο για την ιστορία του συλλόγου, τον κόσμο και τις οικογένειές μας. (…)Θα παλέψουμε με όλες μας τις δυνάμεις για την επίτευξη των στόχων μας. Οι αντιξοότητες και τα προβλήματα μας δυναμώνουν και μας ενώνουν στην πιο δύσκολη προσπάθειά μας».

Τη δήλωση την έκαναν οι παίκτες του Ολυμπιακού (!) την επομένη της απόφασης για αφαίρεση βαθμών που είχε επιβληθεί στο ματς με τον Πανιώνιο πριν από τρία χρόνια. Είμαι περίεργος τι λένε τώρα…
Πηγή: http://www.sport-fm.gr/article.jsp?id=118784
h1

Ο αυτισμός (βλ. ελληνική δημοσιογραφία)

01/02/2008

Το γεγονός ότι η πολιτεία και οι θεσμοί της υπολειτουργούν εδώ και χρόνια, είχε δώσει μέχρι σήμερα στην λεγόμενη «ελεύθερη» τηλεόραση και στην μορφή της δημοσιογραφίας που την συνοδεύει έναν άτυπο αλλά ουσιαστικό ρόλο ελεγκτικού μηχανισμού με ιδιότητες επικίνδυνα διαμορφωτικές για την κοινωνία και την «συλλογική» της συνείδηση. Τώρα που και η δημοσιογραφία καταρρέει, τουλάχιστον όπως την ξέρουμε, και οι δημοσιογράφοι, στη συνείδηση του κόσμου, αποκαθηλώνονται από την θέση που μόνοι τους κατέλαβαν ως αυτόκλητοι σωτήρες και ως αυθεντίες που μιλούν ex cathedra, είναι ευκαιρία για τους Έλληνες να απαγκιστρωθούν μια και καλή από την χούντα της «ελεύθερης» τηλεόρασης η οποία αντί να λειτουργεί προς ώφελος του λαού κατέληξε να πλάθει ανελεύθερους ανθρώπους, προβάλλοντας εικόνες μονόδρομα και πείθοντας το κοινό ότι οι άνθρωποι της τηλεόρασης εργάζονται για το καλό του, ακριβώς όπως στο «κουρδιστό πορτοκάλι» του Stanley Kubrick.

14578__clockwork_l.jpg

Μέχρι πρόσφατα αυτό που με έθιγε περισσότερο στην τηλεοπτική ενημέρωση ήταν η ανελέητη συγχώνευση της είδησης και του σχολίου, συχνά σε τέτοιο βαθμό που να δημιουργούνται ειδήσεις υβρίδια στα οποία τα χαρακτηριστικά όρια της πραγματικής είδησης και του σχολίου δεν ήταν πλέον διακριτά, και παρόλο που είναι πάγια θέση μου ότι είναι αδύνατον να μιλήσουμε για κάτι απολύτως αντικειμενικά, στην συγκεκριμένη περίπτωση φτάνουμε στο άλλο άκρο όπου η ειδησιογραφία καταλήγει να είναι το βασίλειο του υποκειμενικού σχολιασμού και της προσωπικής άποψης η οποία μάλιστα με ύπουλο τρόπο αναμειγνύεται με την είδηση. Περιπτωσιολογία και προσωπικές ιστορίες, υπερβάλλον συναισθηματισμός και δραματική μουσική, παράθυρα όπου σχετικοί και άσχετοι καλεσμένοι κρέμονται σαν σταφύλια, φωνές και «αμοντάριστα πλάνα» συνέθεταν και συνθέτουν ένα σκηνικό που η είδηση πρέπει να έχει το απαραίτητο περιτύλιγμα ώστε τα κανάλια να διεκδικήσουν το μεγαλύτερο δυνατό μερίδιο από την πίτα των εσόδων που παρέχουν οι διαφημίσεις. Κι αν αυτό είναι σε ένα βαθμό αναμενόμενο, το εξωφρενικό είναι ότι από κάποια στιγμή και μετά το περιτύλιγμα και η είδηση έγιναν κι αυτά ένα πράγμα, ένα κράμα, και η είδηση έγινε ένα simulacrum, ένα είδωλο της πραγματικότητας αποσπασμένο από την πηγή του, δηλαδή την ίδια την πραγματικότητα, και γι’ αυτό πλαστό. Στο βωμό της κερδοφορίας, όλα αυτά τα χρόνια, η ελληνική τηλεόραση εξέθεσε και εκθέτει αλύπητα προσωπικές ιστορίες και οικογενειακά δράματα συνηγορώντας σιωπηλά ή εξοθώντας φανερά στην συχνά εσφαλμένη αναγωγή του προσωπικού προβλήματος σε κοινωνικό φαινόμενο και συνθέτοντας τελικά μια πραγματικότητα η οποία, ανεξάρτητα από το αν είναι σωστή ή λάθος, δεν είναι πραγματική αλλά εικονική.

billboard_milk.jpg

Κι αν αυτό συνέβαινε μέχρι χθες, ήταν ζήτημα χρόνου την συγχώνευση σχολίου – είδησης να την ακολουθήσει μια νέα κατάσταση, μια νέα συγχώνευση, όπου πλέον μέσο και είδηση είναι ένα πράγμα. Η είδηση είναι το μέσο και το μέσο γίνεται είδηση και πάλι από την αρχή σε μια διαρκή ανακύκλωση όπου τίποτα ουσιαστικό δεν προστίθεται αλλά όλα διογκώνονται κι πολλαπλασιάζονται ενώ η αρχική αιτία και η ουσία της είδησης έχουν χαθεί.

Αρχικά πίστευα ότι η αυτή κατάσταση είναι το αποτέλεσμα μιας φατικής λειτουργίας της δημοσιογραφίας, σήμερα συνειδητοποιώ ότι αυτό μάλλον είναι το τελικό στάδιο του αυτισμού της. Η ελληνική ενημέρωση είναι πλέον και διαπιστωμένα αυτιστική. Τι εννοώ;

Η ενημέρωση καταλήγει να είναι ένα σύμπαν από πληροφορίες που δεν έχουν πλέον κανένα λόγο ύπαρξης εκτός από τον σχολιασμό άλλων πληροφοριών οι οποίες με τη σειρά τους συνδέονται με άλλες πληροφορίες οι οποίες επίσης συνδέονται με άλλες κλπ. και όλα τελικά καταλήγουν σε ένα κλειστό σύστημα σχέσεων που καταλήγει να υποβιβάζει την είδηση από γεγονός με βάθος σε απλή σχέση γεγονότων χωρίς βάθος, σχέση μεταξύ σχέσεων Έτσι, υπονομεύεται η πραγματική αξία του γεγονότος και χάνεται η επαφή του με τα εξωγενή ουσιαστικά αίτια καταλήγοντας να ενυπάρχει μέσα σε αυτό το δίκτυο σχέσεων που λειτουργεί σαν μια αυτόνομη, ανεξάρτητη και αυτοδύναμη οντότητα η οποία έχει την δύναμη να συμπαρασύρει και να αποσπάσει την κοινή γνώμη που παρακολουθεί ανυποψίαστη, κάνοντας την να χάσει την ουσία της είδησης και να ξεχάσει τι την ενδιαφέρει πραγματικά να ξέρει, ίσως και να την διαπαιδαγωγήσει ώστε να μην την ενδιαφέρει καν να ξέρει τι θέλει αλλά να ανταποκρίνεται απλά παθητικά ώστε να μπορεί να την κατευθύνει. Μάλλον αυτός να είναι και ο τελικός στόχος ο οποίος όμως στην συγκεκριμένη περίπτωση μοιάζει να αποτυγχάνει και γι’ αυτό είναι υπεύθυνη η ίδια η μορφή της ενημέρωσης η οποία για χρόνια διαπαιδαγώγησε το κοινό τρέφοντας το, όχι με κριτική σκέψη, αλλά με καχυποψία. Ήταν αρκετό να ακουστεί το όνομα κάποιου και να εκφραστούν υποψίες ώστε να στιγματιστεί κοινωνικά ακόμα κι αν τα δικαστήρια τελικά τον αθώωναν. Ακριβώς το ίδιο συμβαίνει τώρα που η δύναμη των δημοσιογράφων στρέφεται κανιβαλιστικά εναντίον της ίδιας της δημοσιογραφίας κι αυτό δεν είναι παρά η λογική απόρροια μιας σειράς χαρακτηριστικών της ελληνικής δημοσιογραφίας τα οποία η ίδια καλλιέργησε για χρόνια και τα συνέδεσε με τον ρόλο της ίδιας αλλά και τον ρόλο τον media στην ελληνική κοινωνική και πολιτική σκηνή.

recycle.jpg

Ο ρόλος της «ιδιωτικής» τηλεόρασης δεν ήταν ποτέ δημιουργικός, δεν την ενδιέφερε άλλωστε ποτέ να είναι υγιής δέκτης που δρα συνθετικά παρά μόνο να λειτουργεί μονόδρομα ως πομπός, και για αυτό προφανώς ο λόγος της ήταν δεν ήταν ποτέ αναλυτικός αλλά μάλλον υπήρξε από καταγγελτικός έως καταστροφικός και συνεχίζει να είναι ακόμα κι όταν στρέφεται κατά του εαυτού της. Δεν λειτούργησε ποτέ συνθετικά, δεν λειτούργησε ποτέ προς ώφελος του πολίτη, απλά τον τάιζε την μιζέρια του ή την μιζέρια των άλλων, πάντα μονόδρομα, ποτέ αμφίδρομα γιατί είχε εξ’ αρχής ως στόχο να ελέγξει και να χειραγωγήσει τον νεοέλληνα για να αποκτήσει ισχύ εξουσίας ώστε να μπορεί να ελέγχει το κράτος και τους θεσμούς του.

Τελικά, μετά από μερικά χρόνια «ελεύθερης» ραδιοφωνίας και τηλεόρασης, η ελληνική δημοσιογραφία πέτυχε τον στόχο της, συσσώρευσε τόση δύναμη και κατέχει τόση εξουσία που πλέον είναι η ίδια ή ανώτερη αρχή και αυτό είναι το κυρίαρχο συμπέρασμα από την πρόσφατη υπόθεση Ζαχόπουλου στην οποία αυτό που μέχρι στιγμής θεωρώ ως μέγιστη αποκάλυψη είνα η σχέση της δημοσιογραφίας με τα κέντρα εξουσίας. Είναι προφανές ότι ο ρόλος της δεν είναι πλέον απλά αυτός του κοινωνικού σχολιαστή – διαμορφωτή που είναι αποσπασμένος από την πολιτεία και την πολιτειακή εξουσία και ασκεί επιρροή μόνο στον λαό. Πλέον κάποιοι δημοσιογράφοι, έχοντας το έρεισμα στον λαό ως κεκτημένο αφού αυτόκλητα αναγορεύθηκαν προστάτες των κοινωνικών συμφερόντων και ο ελληνικός λαός το δέχθηκε, ή καλύτερα δεν το αρνήθηκε, έχουν την δύναμη, εκτός του να μεταπηδούν οι ίδιοι στην πολιτική, να εκθέτουν υπουργούς και κυβερνήσεις σε σημείο που κάποιοι να πηδούν από μπαλκόνια, να προστατεύουν κάποιους από τη δικαιοσύνη, να συζητούν με κυβερνητικά στελέχη, να συναλλάσσονται μαζί τους, και ίσως να ζητούν ανταλλάγματα, ενδεχομένως ακόμα και να εκβιάζουν για ανταλλάγματα.

Μέσα σε αυτό το σκηνικό, αφού τα κατέκτησε όλα και δεν έχει πλέον τίποτα άλλο να διεκδικήσει, αφού η ίδια πλέον είναι η απόλυτη αρχή που εξουσιάζει, ελέγχει και καταστρατηγεί όλες τις άλλες. ήταν μάλλον αναμενόμενο η ίδια η καταγγελτική δημοσιογραφία, που ποτέ δεν έμαθε να είναι κάτι άλλο και ποτέ δεν έδειξε στον λαό ότι του αξίζει κάτι άλλο, να στραφεί στον ίδιο της τον εαυτό και να αρχίσει να αυτοκατασπαράζεται.

Προς τι η έκπληξη; Το μυαλό είναι ο στόχος…

reporterinterview.jpg
h1

Παραλογισμοί

10/01/2008

tsa.jpg

Χάθηκα, το ξέρω… Αλλά φταίει που η χώρα αυτή μου δίνει τόσο feedback για να γράψω που τελικά δεν γράφω τίποτα… Σήμερα θα κάνω όμως μια απόπειρα!

Παραλογισμός 1: «Σε ευχαριστούμε cancer που σάπισες τον πάτερ» έγραφε μια αφίσα στο κέντρο της Αθήνας και το ρεπορτάζ της TV έλεγε ότι το σύνθημα κάνει κάποιους να θίγονται ως Έλληνες, εγώ λέω ότι ίσως θα ήταν καλύτερα να θίγονται ως άνθρωποι. Περισσότερα εδώ σε ένα post που με κάλυψε απόλυτα.

Παραλογισμός 2: Όποιος δεν καταλαβαίνει ότι το γεγονός ότι η Τσέκου κρατείται δεν στέκει ούτε νομικά, ούτε λογικά, είναι ηλίθιος, εκτός εαν υπάρχουν στοιχεία που αποκρύπτονται από την δημοσιότητα.

Παραλογισμός 3: Τι θα πει δημοσιογραφικό απόρρητο; Ποιος έχει το δικαίωμα να το επικαλείται και πότε; Εδώ μιλάμε για βίντεο που είναι προϊόν υποκλοπής και ο υποκλοπέας πρέπει να διώκεται ποινικά εκτός εάν το βίντεο αποδεικνύει την ύπαρξη κακουργηματικών πράξεων.

Παραλογισμός 4: Ε καλά, τι να λέμε; το γεγονός ότι η κυβέρνηση κάνει business με δημοσιογράφους είναι για γέλια και για κλάματα μαζί.

Παραλογισμός 5: Σε κάθε πολιτισμένη χώρα μετά από ένα τέτοιο γεγονός ή θα είχε τοποθετηθεί δημόσια ο πρωθυπουργός ή θα είχε πέσει η κυβέρνηση.

Παραλογισμός 6: Και καλά, λογικό ο Καραμανλής να κρύβεται αυτές τις μέρες, προσπαθεί να κερδίσει χρόνο μέχρι να κοπάσει η θύελλα, οι υπόλοιποι που είναι;

Παραλογισμός 7: Την όλη ιστορία με τον Ζαχόπουλο πάει να την εκμεταλευτεί ο ΛΑ.Ο.Σ., αυτό δεν είναι παραλογισμός. Ο παραλογισμός είναι ότι την εκτενέστερη ανάλυση για την υπόθεση με το DVD δεν την έκανε ούτε ο Λυκουρέζος, ούτε ο Χατζηνικολάου, ούτε ο Παπανδρέου, ούτε η Παπαρήγα, ούτε ο Αλαβάνος… την έκανε ο Άδωνις Γεωγιάδης!

Παραλογισμός 8: Την μεσημεριανή ζώνη της Ελληνικής TV την απασχολεί περισσότερο η ροζ ιστορία με το εξώγαμο του Πασχάλη παρά του Ζαχόπουλου!

Παραλογισμός 9: Η εξέλιξη των ελληνικών hairstyle όσο καιρό λείπω στην Ολλανδία υπήρξε ραγδαία, ένας στους τρεις πιτσιρικάδες κυκλοφορεί με γλάστρα στο κεφάλι και το μαλλί έχει γίνει ένα υπερεπιτηδευμένο διακοσμητικό στοιχείο στο οποίο κυριαρχεί το τζελ, η λακ ή το σαπούνι και οι τρίχες έρχονται σε δεύτερη μοίρα… Ίσως και το υπόλοιπο κεφάλι με ότι αυτό περιέχει.

Παραλογισμός 10: Η μπάλα που παίζει η ΑΕΚ και ο τρόπος που κερδίζει ο Ολυμπιακός παίζοντας επίσης χάλια!

Ελλάντα… Πόσο τροφή μου δίνεις!!!

Καλή Χρονιά σε όλους!

greek-spacecow.jpg

h1

Εν αναμονή του Ρεάλ – Ολυμπιακός…

23/10/2007

Ο χρήστης Little John λέει:

χάρη…άμα γίνεις ζάμπλουτος και πολύ διάσημος,θα καταδέχεσαι να μας μιλάς ρε?

Ο χρήστης Haris λέει:

nai re file… ti eimai egw? san ton allon ton filo mas ton nobelista pou mas klanei?

Ο χρήστης Haris λέει:

ton malaka

Ο χρήστης Haris λέει:

h san th prohn mou pou twra pou phre oscar den mou milaei

Ο χρήστης Little John λέει:

πολύ χαίρομαι ρε χαρη που θα πιάσεις την καλή να πούμε…

Ο χρήστης Little John λέει:

χαχαχα

Ο χρήστης Haris λέει:

ti dwro na sou parw?

Ο χρήστης Little John λέει:

εναν τσαμπιο λι θα ήθελα να δω με το θρύλο αν γίνεται…

Ο χρήστης Haris λέει:

tha sou parw dwro ton thrylo

Ο χρήστης Little John λέει:

πουτάνα θα τα κάνω…

Ο χρήστης Haris λέει:

oxi re

Ο χρήστης Haris λέει:

eukola

Ο χρήστης Little John λέει:

θα γεμίσω την ομάδα βραζιλιάνους και δε θα παίζει κανείς άμυνα

Ο χρήστης Little John λέει:

θα το ξεκολιάσουν στα τακουνάκια

Ο χρήστης Haris λέει:

tha th matheis th douleia re

Ο χρήστης Haris λέει:

tha sou parw prwta mia mikrh pae

Ο χρήστης Haris λέει:

ton olympiako volou tha sou parw na matheis na to doulebeis

Ο χρήστης Haris λέει:

kai meta tha sou parw kai ton thrylo

Ο χρήστης Little John λέει:

ε μα το θέμα δεν είναι να μου βγει η παναγία και 4-5 έλκη στομάχοιυ μέχρι να δω τον τσαμπιο λι

Ο χρήστης Haris λέει:

re sy giannnare… na se pw

Ο χρήστης Little John λέει:

πε με

Ο χρήστης Haris λέει:

se peirazei na sou parw th liverpool? giati me ton thrylo den blepw prokoph

Ο χρήστης Little John λέει:

ε μα τι σόι ζάμπλουτος θα’σαι ρε?…υπότιθεται ότι θα κάνεις και τα ανάλογα κουμάντα…

Ο χρήστης Haris λέει:

championship manager paizeis?

Ο χρήστης Haris λέει:

pare kai ksekina na to proponas

Ο χρήστης Little John λέει:

μπα

Ο χρήστης Little John λέει:

υποκατάστα είναι αυτά

Ο χρήστης Little John λέει:

και να σου πω την αλήθεια στην Ελλάδα έχει δημιουργήσει πρόβλημα!

Ο χρήστης Little John λέει:

νομίζουν όλοι ότι η αλήθεια είναι σαν το παιχνίδι και ακούς ένα κάρο μαλακίες

Ο χρήστης Haris λέει:

nai reautos einai o skopos tou paixnidiou

Ο χρήστης Haris λέει:

to podosfairo einai to pio laiko spor

Ο χρήστης Little John λέει:

ειναι

Ο χρήστης Haris λέει:

ama den exw parei kai 5 tsampio li me ton OFI pws tha thn pw ston diplano mou sthn eksedra

Ο χρήστης Haris λέει:

h ston proponhth

Ο χρήστης Haris λέει:

afou pleon sto ghpedo o kosmos fwnazei pros ton pagko «pata esc… pata esc»

Ο χρήστης Little John λέει:

Χαχαχαχαχαχα…

Ο χρήστης Little John λέει:

στη μάνα σου το’πες?

Ο χρήστης Little John λέει:

Χαχαχαχαχαχα…

h1

O Murinho στον Ολυμπιακό!

20/09/2007

…η μήπως ο Λεμονής στην Chelsea;…

football-cow.jpg