Archive for the ‘Διάλογοι’ Category

h1

Ταχυδρομείο

16/05/2010

Το δημοσιεύω χωρίς σχολιασμό. Μου το έστειλε η φίλη μου Μ.Κ.

Μεσημέρι Δευτέρας στο ελληνικό ταχυδρομείο… Λιγοστός κόσμος στην ουρά, ταχεία εξυπηρέτηση, σκέφτηκα. Ο στόχος; η αποστολή δέματος στην Αμερική… Το ζυγίζουν, το κόστος είναι μεγάλο, μου λένε. Μην ανησυχείτε, απαντώ, είναι από σχολική επιτροπή, αρκεί να κοπεί ένα τιμολόγιο…
Πάγωμα…
-Αυτό είναι αδύνατο, παίρνει πολύ χρόνο κι εδώ περιμένουν τόσοι στην ουρά…
-Μα , ξέρετε χρειάζονται τα στοιχεία του σχολείου για να πάρω κι εγώ πίσω τα χρήματά μου…
-Αποκλείεται,σας εξηγώ, είναι πολύπλοκη διαδικασία και χρονοβόρα…
– Να κοπεί ένα τιμολόγιο;
-Βεβαίως, θα πρέπει να σας κάνουμε πελάτη πρώτα, αλλά θα περιμένετε να εξυπηρετήσω όλη τη σειρά κι έπειτα εσάς…
Αποτραβιέμαι σε μια άκρη, ώσπου να τελειώσει η ουρά (γύρω στα 45 λεπτά)…
Στο μεταξύ έρχεται ένας γεράκος, αλαφιασμένος κουβαλώντας ένα δέμα. Να, να να το αφήσω εδώ είναι βαρύ…
-Στην ουρά κύριε!
-Ένα δέμα να στείλω…
– Στην ουρά…
Όταν έρχεται η σειρά του…
-Δελτίο αποστολής έχετε;
-Μάνα μου, δεν ξέρω γράμματα…
-Τι;; Και τι ήρθατε να κάνετε εδώ; Δεν ξέρετε γράμματα; Και ποιος θα σας το γράψει; Εγώ;
Νιώθω την οργή μου να ξεχειλίζει…
Και τελικά αναρωτιέμαι… ποιος από τους δύο είναι ο αναλφάβητος;
Περίμενα άλλα 15 λεπτά, το τιμολόγιο δεν κόπηκε, (έγιναν δύο προσπάθειες) βλέπετε δεν είναι δα κι εύκολο πράγμα… Κατά την έξοδό μου ο κόσμος είχε φτάσει ως το πεζοδρόμιο…

Advertisements
h1

Ανασχηματισμός – ανακάτεμα για το ανακάτεμα

08/01/2009

Αλογοσκούφης: Πρόεδρε, την ανακάτεψες καλά την τράπουλα;
Καραμανλής: Την ανακάτεψα… Είμαι κατηγορηματικός!
Αλογοσκούφης: Πρόεδρε είμασταν πολύ άτυχοι μέχρι τώρα, λες να την κερδίσουμε αυτή την παρτίδα;
Καραμανλής: Θα είμαι ειλικρινής, όπως πάντα άλλωστε… Υπάρχει οργανωμένο σχέδιο για να χάσουμε!
Αλογοσκούφης: Από ποιούς πρόεδρε; Αφού πασιέντζα παίζουμε… μόνοι μας!
Καραμανλής: Ανόητε, από εμάς τους ίδιους… Αφού η τράπουλα μας έχει μείνει με λιγότερα από τα μισά χαρτιά…
Αλογοσκούφης: Ναι αλλά είναι σημαδεμένη πρόεδρε… Έτσι μου είπε ο Βουλγαράκης.
Καραμανλής:
Ακριβώς γι’ αυτό βρεθήκαμε με τα μισά χαρτιά ρε μπουμπούνα, ξεμείναμε από άσσους, βαλέδες και ρηγάδες γιατί ήταν όλοι σημαδεμένοι, με μια ντάμα μείναμε κι αυτή είναι η Ντόρα! Πως να βγει η πασιέντζα του ανασχηματισμού;
Αλογοσκούφης:
Μα τότε πρόεδρε γιατί συνεχίσουμε να παίζουμε αφού σίγουρα θα χάσουμε;
Καραμανλής: Για να κερδίσουμε χρόνο μέχρι να μαζέψουμε τους νέους φόρους, να κάνουμε μάρκες και να ξαναποντάρουμε, γι’ αυτό το γυρίσαμε από την ρουλέτα και το blackjack στην πασιέντζα. Η πασιέντζα καθυστερεί και κερδίζουμε χρόνο… Πήγαινε να κάνεις μάρκες τώρα!
Αλογοσκούφης: Πρόεδρε, βρίσκομαι σε δυσάρεστη θέση αλλά πρέπει να σας  ενημερώσω ότι δεν έχουμε άλλα λεφτά για να κάνουμε μάρκες…
Καραμανλής: Τι έγιναν τόσα λεφτά από τους φόρους; Τα πόνταρες όλα στον προϋπολογισμό και τα έχασες;
Αλογοσκούφης: Περίπου… Έδωσα στις τράπεζες για να μας δανείσουν σε ώρα ανάγκης και στα γαλάζια παιδιά που προσλάβαμε γιατί χρειαζόμαστε κάποιους ανόητους να μας ψηφίζουν και έδωσα μερικά ακόμα στον Ρουσσόπουλο που μου είπε ότι είχε καλό σκοπό, μετά τα χάρισε στους παπάδες για να προσευχηθούν να μας φωτίζει ο Κύριος…
Καραμανλής: Καλά, για το τελευταίο δεν είχα πλήρη εικόνα, μάλλον δεν έπιασε η φώτιση, αναλαμβάνω την ευθύνη εγώ… Εσύ βρες και ξεπούλησε κάτι για να κάνεις μάρκες…
Αλογοσκούφης: Δυστυχώς δεν έχει μείνει τίποτα άλλο πρόεδρε, τα ξεπουλήσαμε όλα, την παιδεία, την υγεία, την αξιοπρέπεια, την ηθική μέχρι και την αστυνομία…
Καραμανλής:
Τότε υποθήκευσε το μέλλον των παιδιών μας, πρέπει πάσει θυσία να συνεχίσουμε αλλιώς θα κάνει μάνα ο Γιωργάκης και θα γίνει πρωθυπουργός, καταλαβαίνεις;
Αλογοσκούφης: Σας καταλαβαίνω πρόεδρε αλλά και αυτό ήδη το κάναμε, το μέλλον των παιδιών είναι υποθηκευμένο από τότε που γίναμε κυβέρνηση, το μόνο που μένει να ξεπουλήσουμε είναι κάτι ψιλά που έχουν απομείνει για να θυμίζει το πολίτευμα μας δημοκρατία…
Καραμανλής: Ακούγεται καλή ιδέα, να παίξω την δημοκρατία κορώνα γράμματα… Καραμανλής ή τανκς;
Αλογοσκούφης: Πρόεδρε, για να παίξετε κορώνα γράμματα χρειαζόμαστε κέρμα και όπως σας είπα δεν υπάρχει σάλιο, πόσο μάλλον κέρμα… έχουμε όμως όπλα, τι λέτε για ρώσικη ρουλέτα;
Καραμανλής: Όχι όχι, είμαστε τόσο άχρηστοι που φοβάμαι ότι μάλλον θα αστοχήσουμε εξ’ επαφής…
Αλογοσκούφης: Μα μπορούμε να βάλουμε κάποιους άλλους να παίξουν αντί για εμάς… να μετράει και ο εξοστρακισμός…
Καραμανλής: Όχι, το κάναμε ήδη δυο φορές και βαρέθηκα να ψάχνω δικαιολογίες, την δεύτερη φορά μάλιστα έπρεπε να βγω από το σπίτι και να τρέχω και στο νοσοκομείο… Καλύτερα να συνεχίσω να ανακατεύω την τράπουλα και αφού μοιράσω τα υπουργεία θα σκεφτώ κάτι…
Αλογοσκούφης: Πρόεδρε, αφού ανακατέψεις να κόψω;
Καραμανλής: Άσε θα κόψω εγώ… Εσένα…

…Και κάπως έτσι ο Αλογοσκούφης βρέθηκε χωρίς υπουργείο και η νυν, αλλά ήδη πρωην, κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή έβαλε τα ρούχα της αλλιώς και ντύθηκε σαν νέα νυν, αλλά πάντα πρώην, καθώς ετοιμάζεται για τις απόκριες… Αν αντέξει μέχρι τότε…

h1

Περί νηστείας

28/04/2008

«Μα καλά, εσύ δεν νηστεύεις;» μου είπε μια φίλη της μάνας μου θεωρώντας δεδομένο ότι εγώ πιστεύω και για τον λόγο αυτό θα έπρεπε και να νηστεύω.

«Όχι» απάντησα κι εγώ πολύ φυσικά και συνέχισα να μασουλάω το σουβλάκι μου χωρίς ίχνος ενοχής!

«Γιατί καλέ;» είπε σχεδόν σοκαρισμένη χωρίς να περάσει στιγμή από το μυαλό της ότι κι εγώ θα μπορούσα να την ρωτήσω ακριβώς το ίδιο, γιατί να νηστεύω;

«Γιατί δεν θεωρώ ότι αρκεί μια νηστεία για να μου συγχωρεθούν οι αμαρτίες μου» απάντησα και αμέσως συνειδητοποίησα ότι αυτό που είπα είχε διπλό νόημα.

Τα λόγια μου της άφηναν περιθώριο για να εννοήσει άλλο από αυτό που ήθελα να πω και να νομίσει ότι εννοώ πως έχω τόσες πολλές αμαρτίες που δεν με ξεπλένει τίποτα. Πιθανότατα αυτό κατάλαβε τελικά, ίσως επειδή είναι καλύτερο για εκείνη να θεωρεί ότι είμαι ένας κακός Χριστιανός βουτηγμένος στον βούρκο της ακολασίας από ότι ένας κοινός, άκακος άθεος. Έτσι, περίπου αυτόματα επέλεξε να με θεωρήσει το πρώτο χωρίς να σκεφτεί ούτε στιγμή ότι υπάρχει περίπτωση να μην πιστεύω σε αυτό που εκείνη θεωρεί αυτονόητο. Αυτό είναι και το μεγαλύτερο πρόβλημα, όχι η θρησκεία καθαυτή, αλλά όσα προκατασκευασμένα «αυτονόητα» αυτή κουβαλάει και εγκαθιστά στην συνείδηση των ανθρώπων και των κοινωνιών.

Χρόνια Πολλά σε όλους!

h1

Ξυπνητήρι…

30/01/2008

Βόλτα στο Media Markt του Rotterdam παρέα με τον Σπυράκο, όπου ικανοποιούμε την καταναλωτική μας μανία με τα μάτια, κοιτάζοντας αυτά που δεν μπορούμε να αγοράσουμε. Το κλίμα βαριεστημένο όπως πάντα, ο διάλογος που ακολουθεί είναι πραγματικός:

-Σπυράκο, κοίτα ρε…

-Τι;

-Σπυράκο, κοίτα αυτό το ηλεκτρονικό ξυπντήρι, έχει και ράδιο, και φωτάκι για να βλέπεις την ώρα το βράδυ.

-Μμμ… ναι, καλή φάση.

-Είναι λίγο κιτς αλλά κάνει 10 ευρώ. Γαμάτο δεν είναι;

-Ναι καλό είναι…

-Σπυράκο λες να πάρω ένα ξυπνητήρι; Νομίζω πρέπει να πάρω ένα ξυπνητήρι…

-Όχι,ι απλά πρέπει να αρχίσεις να χρησιμοποιείς αυτό που έχεις…

cowclock.jpg
h1

Καμία δουλεία δεν είναι ντροπή… Όμως υπάρχει και μια που είναι!

18/01/2008
cash-cow.jpg

Παιδιά δεν έχω και δεν σχεδιάζω να αποκτήσω σύντομα. Παρόλα αυτά, συχνά σκέφτομαι διάφορα υποθετικά σενάρια ώστε να είμαι προετοιμασμένος για να αντιμετωπίσω την ανατροφή τους, και να προλάβω τα χειρότερα.

Αν το παιδί μου, το σπλάχνο μου, έρθει και μου πεί «Μπαμπά, θέλω να γίνω αθλητής» δεν θα τα βάψω αμέσως μαύρα. Θα του πώ κι εγώ «Παιδί μου, στην Ελλάδα, οι περισσότεροι πετυχημένοι αθλητές εκτός ότι ντοπάρονται με ένα σωρό ουσίες και πεθαίνουν από καρδιακές παθήσεις είναι και χαζοί, οι πιο πολλοί δεν ξέρουν σχεδόν τίποτα εκτός από το άθλημα τους και δεν τους ενδιαφέρει να μάθουν και τίποτα, συχνά δεν μπορούν καν να μιλήσουν, δες τον Γιάννη Γκούμα, γίνε απλά σκέτος ναρκομανής καλύτερα. Αν όμως εσύ αποφασίσεις να γίνεις αθλητής φρόντισε να γίνεις ο καλύτερος στο σπορ σου μπας και τα κονομήσεις ή μπας και γίνεις πολιτικός και τα κονομήσεις πάλι».

Αν το παιδί μου, το σπλάχνο μου, έρθει και μου πεί «Μπαμπά, θέλω να γίνω καλλιτέχνης» δεν θα τα βάψω αμέσως μαύρα. Θα του πώ κι εγώ «Παιδί μου, στην Ελλάδα, οι περισσότεροι πετυχημένοι καλλιτέχνες εκτός ότι τον παίρνουν και κάνουν κόκα με αποτέλεσμα να πεθαίνουν από καρδιακές παθήσεις είναι και χαζοί και παπαρολόγοι, οι πιο πολλοί είναι μεγάλοι παπατζήδες, καιροσκόποι και κερδοσκόποι, δες τον Καρβέλα και τον Λαζόπουλο, γίνε απλά σκέτος ναρκομανής ή πούστης καλύτερα, ή έστω αθλητής. Αν όμως εσύ αποφασίσεις να γίνεις καλλιτέχνης φρόντισε να γίνεις ο πιο μεγάλος παπαρολόγος και παπατζής μπας και τα κονομήσεις ή μπας και γίνεις πολιτικός και τα κονομήσεις πάλι«.

Αν το παιδί μου, το σπλάχνο μου, έρθει και μου πεί «Μπαμπά, θέλω να γίνω πολιτικός» δεν θα τα βάψω αμέσως μαύρα. Θα του πώ κι εγώ «Παιδί μου, στην Ελλάδα, οι περισσότεροι πετυχημένοι πολιτικοί εκτός ότι είναι διεφθερμένοι και πίνουν το αίμα του λαουτζίκου είναι και αγάμητοι, οι πιο πολλοί είναι τόσο στερημένοι που όταν φτάσουν να έχουν αρκετή εξουσία ώστε, παρά τα περιττά κιλά τους, να μπορούν γαμάνε τις υφιστάμενες τους είναι πολύ αργά για να το χαρούν και έχουν πολλά να διακινδυνεύσουν, δες τον Ζαχόπουλο, γίνε απλά μαφιόζος καλύτερα, ή έστω καλλιτέχνης ή αθλητής. Αν όμως εσύ αποφασίσεις να γίνεις πολιτικός φρόντισε να γίνεις ο καλύτερος μπας και γίνεις υπουργός πολιτισμού, να διοικείς καλλιτέχνες κι αθλητές, και να τα κονομήσεις χοντρά«.

Αν το παιδί μου, το σπλάχνο μου, έρθει και μου πεί «Μπαμπά, θέλω να γίνω δημοσιογράφος» τότε θα τα βάψω αμέσως μαύρα και θα το αποκληρώσω.

h1

Σαπίλα…

12/11/2007

Ώρα 17:00, άπλυτος και αξύριστος, φορώντας μόνο το παντελόνι της άνετης, φαρδιάς Ιαπωνικής πυτζάμας μου (πολύ κουλ όμως) και σέρνοντας τις παντόφλες μου ώστε να κάνουν τον μέγιστο δυνατό θόρυβο, διαπιστώνω ότι κάτι που μοιάζει με περπάτημα σπρώχνει το σώμα μου σιγά σιγά προς στην κουζίνα. Ήταν η προφανής ανάγκη για νερό ή φαγητό, αυτό που λέμε ένστικτο της επιβίωσης, που με ξεκούνησε από την βαρεμάρα μου και με έβγαλε από το dungeon, ή καλύτερα έκανε τα πόδια μου να με βγάλουν από το dungeon. Αφού μετά από 10 λεπτά έφτασα στην κουζίνα διασχίζοντας ολόκληρα και τα τρία μέτρα που την χωρίζουν από το δωμάτιο μου, το χέρι μου χωρίς να πάρει εντολή από τον εγκέφαλο μου, αυτόματα, άνοιξε τη βρύση και με υποχρέωσε να πιώ νερό χώνοντας την κεφάλα μου από κάτω και σφηνώνοντας την κάπου ανάμεσα στην βρύση και μια στοίβα με άπλυτα ποτήρια, το οικοσύστημα των οποίων πλέον προστατεύεται από την συνθήκη RAMSAR. Ξαφνικά στην κουζίνα σε παρόμοια κατάσταση με εμένα εμφανίζεται ο Σπυράκος που μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν ήξερα αν ζει η όχι, αλλά επειδή ήμουν εγώ ζωντανός έτρεφα ελπίδες ότι θα είναι και εκείνος. Με αργές κινήσεις άνοιξε το ψυγείο και με λόγια που έβγαιναν από το στόμα του με το ζόρι μου είπε,

Σπυράκος: Πω πω ρε μαλάκα… βαρεμάρα σήμερα… πέντε πήγε η ώρα… δεν έχουμε κάνει τίποτα… πω πω…

Καθώς η φωνή του Σπυράκου έσβηνε με ένα διαρκές fade out που είχε ξεκινήσει πριν ακόμα αρχίσει να μιλάει, εγώ άκουσα τον εαυτό μου να λέει σε παρόμοιο ύφος,

Χάρης: Γιατί ρε… Τι ήθελες να κάνεις;

Σπυράκος: Από το πρωί σκέφτομαι να μπω για μπάνιο ρε… και όλο λέω αργότερα… αργότερα… αργότερα…

Χάρης: Σπύρο… νομίζεις ότι είσαι αναβλητικός τύπος;

Σπυράκος: Ουφ… Γάμα μας ρε Χάρη… θα το σκεφτώ και θα σου πω αύριο…

h1

Online και στην τουαλέτα!

24/10/2007

newspaper2.jpg

Ο Σπυράκος, ο νέος μου συγκάτοικος, με το λάπτοπ διπλωμένο παραμάσχαλα περπατάει προς την τουαλέτα…

Χάρης: Καλά ρε μαλάκα, που πας με το λάπτοπ;

Σπύρος: Τουαλέτα…

Χάρης: Ρε μπουμπούνα, με το λάπτοπ τουαλέτα;

Σπύρος: Ναι ρε, αντί για εφημερίδα…

Χάρης: Χαχαχαχαχά… δεν είσαι καλά!

Σπύρος: Γιατί ρε Χάρη; Στην εποχή της πληροφορίας και του ασύρματου ίντερνετ μπορώ να διαβάσω εφημερίδα online και στην τουαλέτα, γιατί να μην το κάνω;

Χάρης: Γιατί ρε ζωντόβολο την εφημερίδα δεν την παίρνεις στην τουαλέτα μόνο για να τη διαβάσεις.

Σπύρος: Για τι άλλο την παίρνεις;

Χάρης: Σε περίπτωση που ξεμείνεις από κωλόχαρτο…

Σπύρος: Τότε χρειάζομαι και εκτυπωτή!

tiolet.jpg

Η φωτογραφία είναι δώρο του φίλου Ινδίκτου