h1

Ο άνεμος της αλλαγής και η μαλακία της ηθικής

21/09/2008

Μια μέρα καθώς έριχνα νερό στις ποτίστρες άκουσα έναν πολύ δυνατό κρότο που με τρόμαξε και με ταρακούνησε. Παράτησα τον κουβά και ευθύς ανέβηκα στον ανεμόμυλο της φάρμας από όπου μπορώ να έχω καλύτερη θέα. Χωρίς να καθυστερήσω άρπαξα τα κιάλια και τα έσφιξα με δύναμη μέσα στις παλάμες μου σαν να ήθελα να τα πιέσω να μου αποκαλύψουν μια αλήθεια και την εικόνα της από απόσταση. Μάταια, για αρκετή ώρα ατένιζα τον ορίζοντα, μια με τα κιάλια και μια με γυμνό το βλέμμα μα του κάκου (το «του κάκου» είναι μια έκφραση που με τον φίλο μου τον Γιάννη θα καταργήσουμε όταν θα πάρουμε την εξουσία). Στάθηκα για αρκετή ώρα να κοιτάζω μέχρι που κατάλαβα ότι η εικόνα έχανε το βάθος της. Ο ορίζοντας δεν είχε τίποτα καινούριο να μου αποκαλύψει και έτσι απέσυρα το μοναχικό (και γοητευτικό) μου βλέμμα προς το πακέτο με τα Marlboro που το χέρι μου είχε πιάσει μηχανικά ψαχουλεύοντας μόνο του μέσα στην τσέπη μου, όπως πιάνει το κλειδί της εξώπορτας όταν επιστρέφω στο αγρόκτημα μεθυσμένος και δεν ξέρω πια που είναι η εξώπορτα. Καθώς άναψα το τσιγάρο και ο καπνός γέμισε τα πνευμόνια μου (έχουμε ξαναπεί ότι δεν καπνίζω αλλά είναι για να εντείνω την κινηματογραφικότητα της στιγμής) ένα ελαφρύ αεράκι φύσηξε τα μαλλιά μου, αργότερα μου είπαν ότι ήταν ο άνεμος της αλλαγής.

Πράγματι, η Νέα Δημοκρατία ήρθε με κρότο και λάμψη πυροτεχνήματος κι εγώ την υποδέχθηκα με τρόμο. Εκείνη με επιβεβαίωσε πλήρως καθώς πρόλαβε κι έφερε πολλές αλλαγές στη ζωή μου, και ήταν όλες προς το χειρότερο! Μιλάω για τη δική μου ζωή, εσείς τη δική σας έχετε κάθε δικαίωμα να την αξιολογήσετε όπως θέλετε, εγώ μιλάω για τη δική μου. Η αξιολόγηση που θα διαβάσετε παρακάτω είναι υποκειμενική.

Κάποια πράγματα άλλαξαν σε υπερθετικό βαθμό, σκατά ήταν και πριν αλλά σκατά από σκατά διαφέρει (ναι διαφέρει). Στα χαμηλά στρώματα του κρατικού μηχανισμού, εκεί που υπήρχαν κάποιοι βολεμένοι πονηροί Πασόκοι με ελάχιστα προσόντα, μέτρια προς κακή παιδεία και με μια μικρή γνώση του συστήματος βρέθηκαν κάποιοι πιο πεινασμένοι, πιο διψασμένοι για εξουσία, συχνά ρεβανσιστές και κουτοπόνηροι Νεοδημοκράτες χωρίς καθόλου προσόντα, ανύπαρκτη παιδεία και με παντελή άγνοια του συστήματος. Αυτοί σήμερα μπορώ να πω ότι σε γενικές γραμμές αποδεικνύεται ότι είναι είτε άχρηστοι οπότε είναι απλά ένα βάρος, είτε υπερβολικά «φιλόδοξοι» που σημαίνει ότι μοναδική φιλοδοξία τους είναι να γίνουν πασόκοι στην θέση των πασόκων και να εγκατασταθούν σε μια θέση, είτε ευθυνόφοβοι καθώς ξέρουν ότι την θέση τους δεν την αξίζουν και φοβούμενοι μην την χάσουν λειτουργούν φοβικά, που συχνά σημαίνει σαν πρόβατα προς τους ανωτέρους τους, άδικα και αυστηρά προς τους υφισταμένους τους και τον πολίτη! Αν σε όλα αυτά και στην συνολική βλακεία του συστήματος προσθέσουμε ότι κάποιοι από αυτούς κουβαλούν περίεργες απόψεις περί θεού, τάξης και ασφάλειας έχουμε ένα μείγμα εκρηκτικό που κάνει τις συναλλαγές και την επαφή με το δημόσιο και τις υπηρεσίες του τουλάχιστον επώδυνη.

Στα πιο ψηλά, σε κυβερνητικό επίπεδο, τα προβλήματα είναι χειρότερα. Η κυβέρνηση έγινε ένα πράγμα (πράμα) προσωποκεντρικό και καθόλα εξαρτημένο από το ίματζ και το ηθικό (αν όχι ηθικοπλαστικό) προφίλ του μαθητευόμενου μάγου και πρωθυπουργού Κωστάκη Καραμανλή (αν είναι δυνατόν) ο οποίος ήρθε καβάλα στο λευκό άτι με δορυφόρους τον Αλογοσκούφη και τον Ρουσσόπουλο για να φέρει την «κάθαρση» από τη διαφθορά και την νίκη του καλού έναντι του κακού, αφού στην Ελλάδα η νίκη στις εκλογές είναι αποτέλεσμα της πίστης του λαού σε πρόσωπα, όχι της γνώσης του για προγράμματα. Το εγχείρημα της κάθαρσης προφανώς άτοπο εξ’ ορισμού και τα γεγονότα των ημερών το αποδεικνύουν για πολλοστή φορά. Σε μια χώρα αναξιοκρατική που σε κάνει γλύφτη για να βρεις μια δουλίτσα, που δεν σου λέει τα δικαιώματα σου και δεν τα σέβεται, που σε διαπαιδαγωγεί στην κλεψιά και επί της ουσίας σε ωθεί να κλέψεις γιατί και η ίδια σε κλέβει, η ύπαρξη της διαφθοράς είναι το αυτονόητο, δεν είναι η ασθένεια αλλά το σύμπτωμα ενός πολύ μεγαλύτερου πράγματος που λέγεται «Ελληνικό κράτος» και είναι δομημένο λάθος εκ θεμελίων και από την γέννηση του.

Η διαφθορά λοιπόν δεν λύνεται με έναν πρωθυπουργό που το μόνο που κάνει είναι να κουνάει τα χέρια και να λέει «είμαι κατηγορηματικός, δεν θα ανεχθώ φαινόμενα διαφθοράς» περιμένοντας να πιάσει το ξόρκι ωσάν τον Harry Potter. Σόρρυ ρε Κώστα αλλά δεν αρκεί να είσαι κατηγορηματικός και να μην τα ανεχθείς όταν θα μάθεις ότι συνέβησαν, το ζήτημα είναι να μην συμβούν και να μας πεις πως θα δομήσεις το σύστημα ώστε να προλαμβάνεις τα φαινόμενα διαφθοράς. Σε όλο τον κόσμο οι άνθρωποι παράγουν θεσμούς και νόμους, χτίζουν διοικητικές δομές και ελεγκτικούς φορείς για να προλαμβάνουν πριν συμβούν αυτά που δύνανται να συμβούν και να είναι επιζήμια. Αντίθετα στην Ελλάδα επενδύουμε στην βούληση ενός φυσικού προσώπου, του πρωθυπουργού (μην μου πείτε ότι ο πρωθυπουργός είναι θεσμός, άλλο λέω), που μας λέει ότι δεν ανέχεται τη διαφθορά. Έτσι έγινε πρωθυπουργός ο Κώστας, με ευχολόγια και ηθικολογίες, και επειδή είναι χοντρούλης ο κόσμος τον πίστεψε βασιζόμενος στο θεμελιώδες λογικό λάθος σύμφωνα με το οποίο «οι χοντροί είναι καλοί άνθρωποι». Τελικά γύρω από το προφίλ του Καραμανλή το οποίο ενδυναμώθηκε από τα ΜΜΕ τα οποία μιλούσαν για ισχυρή εικόνα, ρητορική δυνότητα και κολοκύθια τούμπανα, χτίστηκε και η πολιτική πρακτική ή μάλλον οι πολιτικές πρακτικές της κυβέρνησης οι οποίες έμοιαζαν και μοιάζουν πλήρως εξαρτημένες από τον Καραμανλή όταν επιτυγχάνουν και εντελώς αποσπασμένες από αυτόν όταν αποτυγχάνουν.

Θυμάμαι ενδεικτικά δηλώσεις Πολύδωρα όταν με τις φωτιές στην Πελοπόνησσο πέρσι το καλοκαίρι μιλούσε για τα Μπεριέφ, τα ρώσικα πυροσβεστικά αεροπλάνα που κλήθηκαν έκτακτα και έφτασαν με μεγάλη καθυστέρηση, τότε έλεγε περίπου: «Εγώ τα ήθελα τα Μπεριέφ, τα είχα ζητήσει από καιρό αλλά δεν τα έδιναν οι Ρώσοι…». Η δημοσιογράφος τον ρώτησε το αυτονόητο «Και τι μεσολάβησε και ήρθαν;» Ο Πολύδωρας με ύφος που ομοίαζε στου Τέρενς Κουήκ όταν έγλυφε τον Μίνο Κυριακού για να τον κρατήσει στον ΑΝΤ1 και με μια εμφανέστατη άγνοια της σοβαρότητας της κατάσταση είπε, «Ε, μεσολάβησε τηλεφώνημα του πρωθυπουργού στον Πούτιν»… Λες και οι Ρώσοι δεν θα διαπραγματεύονταν με έναν υπουργό αν είχε τρόπο και διάθεση για να διαπραγματευτεί και αν προσέφερε τα κατάλληλα ανταλλάγματα, απλά δεν το έκανε ή δεν τον άφησαν να το κάνει. Πάντως η ιστορία με τις φωτιές δείχνει καλά το πόσο ανέτοιμο είναι το κράτος σε ζητήματα πρόληψης και σχεδιασμού και το πόσο ανίκανα τα στελέχη της κυβέρνησης να διαχειριστούν καταστάσεις που απαιτούν συγκροτημένη δράση, οργάνωση και φυσικά πρόληψη και σχεδιασμό.

Έτσι λοιπόν θα πω αυτό που λέω και πιο πάνω αλλά θα το πω ανάποδα, στους τυφλούς βασιλεύει ο μονόφθαλμος και με υπουργούς σαν τον Γιακουμάτο και τον Πολύδωρα (το blog τους έχει τιμήσει και τους δύο στο παρελθόν) ο Καραμανλής φαίνεται γίγαντας μέσα στο κυβερνητικό σχήμα, Πολύφημος μεν, αλλά γίγαντας! Σε κάθε περίπτωση όμως ήταν ζήτημα χρόνου να στραφεί η ίδια εικόνα του που καλλιέργησε ο ίδιος εναντίον του, γιατί αυτό είναι που συμβαίνει αυτές τις μέρες. Ο Καραμανλής έγινε πρωθυπουργός όχι μιλώντας γι’ αυτό που είναι και γι’ αυτό που θα κάνει αλλά επενδύοντας σε αυτο που δεν είναι (δεν είναι ΠΑΣΟΚ) και σε αυτό που δεν θα κάνει (δεν θα κλέψει), όντας πάντα σε αντίθεση με το διεφθαρμένο και βρώμικο ΠΑΣΟΚ. Έπαιξε για μεγάλο διάστημα (ακόμα και ως κυβέρνηση) το χαρτί της διαφθοράς, συχνά διογκώνοντας πράγματα και κυρίως εντείνοντας την καχυποψία του ήδη απογοητευμένου κόσμου απέναντι στην εξουσία και την πολιτική γενικά. Κερδίζοντας εξουσία συνέχισε να κάνει αντιπολίτευση χωρίς όμως επί της ουσίας να αποδομήσει και να αναδομήσει το σύστημα και όπου επιχείρησε να το κάνει προχώρησε κυρίως σε αλλαγές προσώπων με τρόπο που ήταν σε βάρος των πολλών και προς όφελος των γαλάζιων παιδιών, αυτή ήταν η επανίδρυση του κράτους. Έτσι πέρασε ο καιρός και παρά την αντιλαϊκή πολιτική και τα βολέματα των δικών του, ο ίδιος απολάμβανε μια ιδιότυπη και κατά τη γνώμη μου εντελώς αδικαιολόγητη ασυλία ακόμα και σε στιγμές κρίσης που οι υπουργοί του τα έκαναν θάλασσα (σκατά τα έκαναν, τι να λέμε;). Φαίνεται όμως ότι σε όλα αυτά τον έσωζε το σλόγκαν «είμαι κατηγορηματικός, δεν θα ανεχθώ φαινόμενα διαφθοράς». Βέβαια σε όλα αυτά συνέβαλε και ο λήθαργος του ΠΑΣΟΚ, η μοναδική πραγματική αντιπολίτευση γινόταν από τον ΣΥΡΙΖΑ. Έτσι ο Κωστάκης πήγε σε εκλογές για δεύτερη φορά και τις ξανακέρδισε χωρίς να έχει καν συντάξει πρόγραμμα αυτή τη φορά, απόδειξη ότι αυτό που λέω πιο πάνω περί πίστης ισχύει 100% (Φυσικά όχι μόνο για την ΝΔ).

Για να είμαι ειλικρινής οι ιστορίες με τα σκάνδαλα ποτέ δεν με συγκίνησαν, δεν είναι δυνατόν να με συγκινήσουν γιατί δεν είναι το πρόβλημα αν έφαγε τόσα ο τάδε κι άλλα τόσα ο δείνα. Ο λαός έχει απτά καθημερινά προβλήματα και το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν πεινάει επειδή υπάρχουν σκάνδαλα ούτε επειδή ο Βουλγαράκης πουλάει ακίνητα με νομότυπο αλλά «ανήθικο» τρόπο. Επιπλέον δεν θεωρώ ότι το πρόβλημα είναι μόνο η οικονομία αλλά μάλλον κάτι πολύ μεγαλύτερο και συνολικό και σίγουρα η λύση δεν έρχεται από την επίκληση μιας «ηθικής» (ηλίθια λέξη). Το πρόβλημα στην Ελλάδα είναι το έλλειμμα δημοκρατίας, η παιδεία, τα ατομικά δικαιώματα και τελικά η δομή του ίδιου του κράτους πέρα από πρόσωπα και «ηθικές» αξίες, ως δομή, ως σύστημα, ως μηχανισμός.

Αυτός είναι και ο λόγος που μου φαίνεται αστείο το κλίμα των ημερών, τόσο απόλυτα Ελληνικό! Ο Καραμανλής δικάζεται για την «ηθική» υπόσταση των ανθρώπων που συγκροτούν την κυβέρνηση, όχι για το πως έχει δομήσει το κράτος και τι είδους αλλαγές έχει κάνει, αν τις έκανε κλπ. Ο Καραμανλής δεν κρίνεται για το κυβερνητικό του έργο και την πολιτική του πράξη, αλλά γι’ αυτό που ο ίδιος προέβαλε ως κριτήριο για να τον κρίνουν, το ηθική του ανάστημα. Ο κόσμος δεν άλλαξε στάση επειδή κατάλαβε ότι ο Καραμανλής είναι κακός πρωθυπουργός και δεν παράγει έργο, ούτε επειδή τα ατομικά δικαιώματα, η παιδεία, η μεταναστευτική πολιτική, η κρατική μέριμνα και οι δημόσιες υπηρεσίες και επιχειρήσεις και τελικά το επίπεδο της δημοκρατίας υποβαθμίστηκαν όλον αυτόν τον καιρό. Ο λαός αλλάζει στάση επειδή κλονίστηκε η πίστη του σε μια «εικόνα ηθικής». Είναι τουλάχιστον αστείο και ηλίθιο!

Σε κάθε περίπτωση ατενίζοντας τον ορίζοντα του μέλλοντος (με κιάλια ή χωρίς) αυτό που βλέπω είναι το τίποτα, μια εικόνα με βάθος που έχει μειωθεί και έχει γίνει μια επιφάνεια τόσο επίπεδη όσο και το Ολλανδικό έδαφος. Τελευταίο βλέμμα στον ορίζοντα, δεν μπορώ άλλο, πάω να ταϊσω τα γελάδια… Αν μέχρι να επιστρέψω γίνουν εκλογές ξέρεις τι να κάνεις, φέρε εσύ την πίστη σου, θα φέρω κι εγώ τη δική μου, να τις πετάξουμε σε μια κάλπη και μετά να τις μετρήσουμε, να δούμε ποιος την έχει μεγαλύτερη… την πίστη!

Ζήτω η Ελλάδα, ζήτω η θρησκεία, ζήτω η Νέα Δημοκρατία…

Advertisements

50 Σχόλια

  1. Και επίσης… και Α και Ου και ΔΑΠ – ΝουΔουΦουΚου…


  2. Είναι πικρό, αλλά μπορεί να τα λες και να τα ξαναλές χωρίς αποτέλεσμα. Του κάκου!


  3. Και Α και Ου και εγώ τα λέω του κάκου! 😦 Όμως τα λέω για να μην μου λένε ότι δεν τα είπα, είναι για να έχω καθαρή τη συνείδηση μου, για κανέναν άλλο λόγο και προφανώς χωρίς καμία φιλοδοξία για κάτι καλύτερο. Δεν υπάρχει λόγος ούτε να ελπίζουμε ούτε να φοβόμαστε, αρκεί να το ξέρουμε ότι έτσι είναι τα πράγματα ώστε να τα παίρνουμε όσο σοβαρά τους αρμόζει.


  4. Eξαιρετικό κείμενο.

    Συμπληρώνοντας θα έλεγα ότι η Ελλάδα είναι μια φούσκα που την έχουν φουσκώσει τα δανεικά και όταν αυτή σκάσει, η όποια ένδειξη επίπλαστης ευμάρειας υπάρχει στη χώρα θα χαθεί και αυτή…

    Στο μεσοδιάστημα ο Κωστάκης θα βλέπει καουμπόυκα και ο Γιωργάκης θα προσπαθεί να φτιάξει την αλυσίδα του ΒΜΧ του, (είναι λέει ασφαλέστερα) εν κινήσει…


  5. O pølsemannen με κάλυψε απόλυτα 🙂


  6. Ωραιότατη και εύστοχη περιγραφή της ελληνικής πραγματικότητας – πιθανότατα τα βλέπεις και πιο αντικειμενικά ως αποστασιοποιημένος κάτι χιλιάδες χιλιόμετρα.
    Το κυρίαρχο πολιτικό και οικονομικό σύστημα είναι στραβό πάγκοσμίως. Ο κόσμος είναι χαζός, ανίσχυρος και κακομοίρης γιατί πεινάει για βασικές ανάγκες. Και ανώριμος γιατί εξ αιτίας της πείνας του ακόμα λειτουργεί με σύμβολα – κωστάκηδες, σαρκοζίδες, άξονες του κακού, καλούς θεούληδες και κόκκινες αρκούδες.
    Στην Ελλάδα, όμως, ένας λόγος παραπάνω, όπως σε όλες τις Μπανανίες. Σε όλη την Ευρώπη έζησαν ένα Διαφωτισμό, μια αστική επενάσταση που οδήγησαν στη σημερινή κατάσταση ομαλά και συνέβαλλαν στην παγίωση των Θεσμών και του Ορθού Λόγου, έστω και στο επίπεδο των κυβερνώντων.
    Εδώ από 400 χρόνια Τουρκοκρατία, μπαξίσια και «σφάξε με, αγά μου, ν’ αγιάσω περάσαμε εν μια νυκτί στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το συνεπακόλουθο λάιφ στάιλ.
    Σκατά κι απόσκατα, φάρμερ καουμπόι. Μόνο που κανείς μας δεν το έχει καταλάβει.


  7. Καλημέρα, από τις τρελλές αγελάδες φτάσαμε στην τρελλή Γ-Ελλάδα βλέπω.
    Να συμπληρώσω εκτός από συγχαρητήρια στο ποστ)… σε όσα είπε ο elf, ότι στη Γ-Ελλάδα την εποχή που η Ευρώπη και η Αμερική ζούσε τα sixties, την επανάσταση των νέων του Μαίου 68, τους χίππυς και τα πνευματικα΄κινήματα new age (αυτά ιδίως στο τέλος της περιόδου αυτής) στην Ελλάδα επικρατούσε το «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών» και η χούντα, με τη συντριπτική πλειοψηφία του Ελλαδικού πληθυσμού… ΚΟΤΕΣ ΟΛΚΗΣ (ρώτα και το Ζάλμοξη, θα σου τα πει πιο παραστατικά) που κακάριζαν εν χωρώ «τι ωραία που είναι η χούντα» και γκρίνιαζαν ΠΟΛΥ σπάνια εν κρυπτώ «είναι χούντα, θα περάσει»… ΠΛΗΡΗΣ η ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΗ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ του Ελληνικού λαού, δηλαδή, που χάρις σε μερικές μικρές ομάδες αντιστασιακών και χάρις σε κάτι αναρχικούς και αριστεριστές που ΑΥΤΟΙ έκαναν το Πολυτεχνείο / 1973 (και μάλιστα _παρά λίγο_ να υψώσουν μαύρες – κόκκινες σημαίες αντί για ελληνικές) αυτός ο λαός των ΚΟΤΩΝ (ούτε καν αγελάδων) απόκτησε περηφάνεια… ΚΟΚΚΟΡΑ!

    ΣΥΝΕΠΕΙΑ όλων αυτών είναι αυτά που βλέπουμε σήμερα, διότι τα… μορφογενετικά πεδία της… μαλακίας του Ελληνα θεσπίστηκαν από πολύ παλιά (Τουρκοκρατία κλπ) και συνεχίστηκαν με Αδιάλειπτη Ιστορική Συνέχεια.

    Τώρα, όσον αφορά τα περί μπούλη Καραμάν-Αλή ανηψιού κλπ, το μοναδικό θετικό των δημοσκοπήσεων σήμερα είναι το 30% περίπου των ερωτηθέντων που σχημάτισαν πλέον συνειδητή αντίθεση σε όλα τα κόμματα. Αν και προσωπικά ανήκω στην ανένταχτη αριστερά (δηλαδή δεν βάζω στο ίδιο τσουβάλι όλους) βλέπω κι εγώ όπως εσύ τα λάθη όλων και αναρρωτιέμαι:
    «Μήπως ήρθε ο καιρός, τώρα που η αναξιοπιστία των πολιτικών κομμάτων είναι δεδομένη εν Ελλάδι, να αρχίσει να σχηματίζεται επιτέλους μια ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ κριτική παρουσία των ίδιων των πολιτών, που πιάνουν στο στόμα τους ΚΑΘΕ στραβό που συμβαίνει και το κριτικάρουν χωρίς να υπολογίζουν κόστος και κομματική προέλευση;»
    Ε, νομίζω ότι ΑΥΤΟ ακριβώς κάνεις, με τον καλύτερο τρόπο.

    Υ.Γ.
    Αχχχχ… πόσο πεθύμησα εγώ την Ολλανδία σου βρε Χάρη (κάτι μήνες το 2000 – 2001), σε μία πόλη που νομίζω λέγεται Amersfoort (και αλλού).


  8. πολύ καλό κείμενο Χάρη (γενικά γράφεις ωραία και πυκνά)


  9. […] crazycows, σε ένα μεγάλο, καλό δημοσίευμα “Ο Καραμανλής δεν […]


  10. «Και Α και Ου και εγώ τα λέω του κάκου! 😦 Όμως τα λέω για να μην μου λένε ότι δεν τα είπα, είναι για να έχω καθαρή τη συνείδηση μου, για κανέναν άλλο λόγο και προφανώς χωρίς καμία φιλοδοξία για κάτι καλύτερο. Δεν υπάρχει λόγος ούτε να ελπίζουμε ούτε να φοβόμαστε, αρκεί να το ξέρουμε ότι έτσι είναι τα πράγματα ώστε να τα παίρνουμε όσο σοβαρά τους αρμόζει.»
    Ξαναβάζω την απάντησή σου γιατί είναι υπέροχη και σβήνει με μιας το χιουμοριστικό -αλλά, τελικά, ασήμαντο- σχόλιό μου. Ευχαριστώ Χάρη!


  11. @Polse, Η Ελλάδα είναι μια φούσκα φουσκωμένη με εθνική υπερηφάνεια, θρησκοληψία, τζάμπα μαγκιά, δήθεν επαναστατικότητα, χαϊλίκι, μεγάλα λόγια και μόστρα και όλα αυτά χρηματοδοτούμενα από τραπεζικά δάνεια και φυσικά από τα λεφτά της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όταν τα λεφτά της Ένωσης κοπούν και τις Καγιέν τις πάρουν οι τράπεζες θα κοπεί η μαγκιά και η κλανιά όλων συμπεριλαμβανομένων εκτός των Κωστακηδογιωργάκηδων και κάποιων αριστερών που όλα αυτά τα χρόνια αναλώνονταν κάνοντας «λειτουργική» αντιπολίτευση παράγοντας αποσπασματικές ουτοπίες αντί να προβάλουν ρεαλιστικές πολιτικές προτάσεις προς όφελος του λαού και ζώντας με τα Ευρωπαϊκά λεφτά φώναζαν έξω από την ΕΕ!


  12. @elf, η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι κάτι αθώο όμως για τον Έλληνα πολίτη είναι το καλύτερο που θα μπορούσε να του συμβεί από πάρα πολλές απόψεις και πλέον αυτό το πιστεύω απόλυτα (τουλάχιστον στην παρούσα φάση). Το πρόβλημα είναι ότι η διαφορά του Έλληνα πριν και μετά την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι απλά ότι ξύρισε το μουστάκι, ο επαρχιωτισμός και όλα τα συνεπακόλουθα είναι παρόντα και άκρως καταστροφικά καθώς το μόνο πιο επικίνδυνο από ένα αμόρφωτο τυχοδιώκτη είναι ένας αμόρφωτος τυχοδιώκτης με λεφτά!


  13. @Omadeon, Γιώργο τα είπες όλα, θα σταθώ στα του Μάη του ’68 και θα επικολλήσω ένα κομμάτι από παλιό μου ποστ απλά για να θυμίσω κάποια πράγματα:

    «Το λάθος ήταν και είναι ότι μας μεγάλωσαν με μια εικόνα για την δημοκρατία η οποία ήταν ημιτελής ή αν προτιμάτε παλιοκαιρισμένη όσο και η Γαλλική επανάσταση. Το πρώτο που μας έμαθαν ήταν η “ισότητα” την οποία μεγαλώνοντας οι περισσότεροι την μπέρδεψαν με την “ομοιότητα”. Αυτό γέννησε και το κλασσικό σύνδρομο του μικροαστού ο οποίος ως μεγαλύτερο άγχος έχει αυτό της μη διαφοροποίησης, πιστεύει σε αυτό που λέγεται “κανονικό” και φοβάται να ταυτοποιηθεί ως κάτι άλλο. Μετά το ‘60 και ειδικότερα μετά το κομβικό ‘68 η εικόνα για το τι είναι δημοκρατία μετατοπίστηκε και από την έννοια της “ισότητας” που ως θεμέλιο είχε εκφυλιστεί σε “ομοιότητα” υιοθέτησε ως νέα βάση “το δικαίωμα στην διαφορά”. Αυτή ήταν μια μετάβαση που φυσικά ποτέ δεν έγινε στην Ελλάδα γιατί τότε δεν είχαμε δημοκρατία και αναζητούσαμε (κάποιοι λίγοι) πως να την αποκτήσουμε. Μετά την πτώση της χούντας η Ελλάδα είχε να λύσει προβλήματα δομικά που αφορούσαν την πολιτική σταθερότητα και την εθνική συμφιλίωση εγκαθιδρύοντας εκ νέου τη δημοκρατία της “ισότητας” που είχε χαθεί και ήταν βεβαίως άμεση προτεραιότητα να επαναθεμελιωθεί και και όχι να αμφισβητηθεί για να μετεξελιχθεί. Τώρα που η Ελλάδα είναι πλέον μια χώρα με πολιτική σταθερότητα, είναι μέλος διεθνών οργανισμών, είναι μια χώρα που φιλοξενεί αλλοδαπούς που δεν είναι απλά τουρίστες αλλά ενεργά στελέχη της κοινωνίας, τώρα είναι ίσως η πλέον κατάλληλη στιγμή να μιλήσουμε για αυτή την δημοκρατία της “διαφορετικότητας” και να κάνουμε επιτέλους την μετάβαση στοχεύοντας στην προστασία των ατομικών δικαιωμάτων και τον σεβασμό της προτεραιότητας του πολίτη έναντι του κράτους.»


  14. @null, ευχαριστώ κύριε καθηγητά! 😀

    @aerozol, το τελευταίο κομμάτι «Δεν υπάρχει λόγος ούτε να ελπίζουμε ούτε να φοβόμαστε…» κλπ δεν είναι εντελώς δικό μου, είναι μια παράφραση των λεγομένων του θείου μου του Deleuze! Βέβαια αυτός έγραψε «Δεν υπάρχει λόγος ούτε να ελπίζουμε ούτε να φοβόμαστε, αρκεί να ψάξουμε για νέα όπλα» αλλά δεν θέλω να το κάνω πολύ πολεμικό το blog γιατί φοβάμαι μη με βάλουν μέσα… (Έχω ήδη παραποιήσει την Ελληνική σημαία στο banner!!!)


  15. Δεν παίζει ρόλο, φίλε. Έτσι κι αλλιώς αυτό που μου μένει περισσότερο είναι τα υπόλοιπα:
    «Όμως τα λέω για να μην μου λένε ότι δεν τα είπα, είναι για να έχω καθαρή τη συνείδηση μου, για κανέναν άλλο λόγο και προφανώς χωρίς καμία φιλοδοξία για κάτι καλύτερο.»
    Γιατί θεωρώ πως είναι τα τιμιότερα λόγια που μπορεί να πει ένας άνθρωπος που βλέπει καθαρά, που πονάει για αυτά που βλέπει και που θα κάνει αυτό που μπορεί στη ζωή του χωρίς να ξεφτιλιστεί.


  16. αυτά τα γκάλλοπ για το «ποιός είναι κατάλληλος για πρωθυπουργός» ανισχύουν τη θέση σου περί προσώπων, υποτιθέμενων ηθικών και αφορισμών. πάρε για παράδειγμα την «περαίωση» που σημαίνει συγχωροχάρτι ή μεταξύ κατεργαρέων ειλικρίνια. ένα πρωτοφανές για ευρωπαικά πράγματα μέτρο που προυποθέτει ότι ο φορολογούμενος έχει κλέψει, το αποδέχεται, το ανταλλάσσει με ένα Χ χρηματικό ποσό και εν συνεχεία μπαίνει στο απυρόβλητο… μέχρι να αλλάξει η κυβέρνηση! δεν ξέρω γιατί να μην είναι φεουδαρχικό και μεσαιωνικό αυτο το καθεστώς, με τα αλάθητα, τις πυρές, την προσωπολατρεία του και αλλαξοπροσωπία του. πάντως εκείνο το «εργολάβοι» που ξεστόμισε στο σουβλατζίδικο όταν πήρε την εξουσία ο χοντρούλης ήταν ανεπανάληπτο, εφάμιλλο με τ΄ορφανού την εκκρεμή ερώτηση «τάμαθες τα νέα πατέρα». να, αυτά θα μας μέινουν… αστείες αναμνήσεις και ωραία ανέκδοτα.


  17. @aerosol, δυστυχώς για κάποιους αυτό που λέω θεωρείται παραίτηση, για εμένα δεν είναι τίποτα παραπάνω από την διεκδίκηση της ατομικότητας και της αυτονομίας μου/μας.

    @Μαρία, Κάπως έτσι είναι πράγματι, είναι ένας Μεσαίωνας λίγο πιο mild και ελαφρώς πιο trendy με την κακή έννοια του όρου αν και για να πω την αλήθεια δεν ξέρω αν τα trends έχουν να προσφέρουν και τίποτα καλό (αμφιβάλω!)… Πάντως το χειρότερο είναι ότι μοιάζει το ρολόι να κυλάει αντίστροφα, κάθε πέρσι και καλύτερα!


  18. Καινούρια καλημέρα σε απόψεις νέου «φίλου», για μένα εννοείται για να μην παρεξηγούμαστε, που μ’ έβαλε στον πειρασμό να διαβάσω ολόκληρο το κείμενο, μετά από μακράν αποχή από τέτοιου είδους αναγνώσματα.Παραίτηση να το πω, αηδία να το πω, κούραση να το πω, είναι γενικά οι λόγοι της αποφυγής ανάγνωσης.Τα λέμε, τα ξαναλέμε και….Το τελευτάιο σχόλιό σου στον aerosol είμαι εγώ, για να μην λέμε πολλά.Εν κατακλείδι…ΚΙ ΑΛΛΟΣ ΠΑΤΟΣ, μήπως και κάτι ξεπηδήσει.Ως τότε, ας φυλάξουμε την αυτονομία μας, σαν κόρη οφθαλμού.Νάσαι καλά….


  19. Παρακαλώ, κάτι λάθος, Θέλω ναεμφανίζεται το anepidoti, διόρθωσέ το αν γίνεται είμαι και άσχετη πανάθεμά με.


  20. Mε καταμπέρδεψες, τα παρατάω, άλλη φορά θα ξαναπεράσω, τοοοόσος έλεγχος ούτε η ΚαΓκεΜπε για μας τους καινούριους!!!Καλημέρα και…παρντόν για την αναστάτωση.


  21. «Το μόνο πιο επικίνδυνο από ένα αμόρφωτο τυχοδιώκτη είναι ένας αμόρφωτος τυχοδιώκτης με λεφτά!»
    Εξαιρετικά διατυπωμένο!
    Ναι, η Τουρκοκρατία μας κόστισε πολλά. Ναι, η Βαυαροκρατία άλλα τόσα. Ναι, χάσαμε το Διαφωτισμό και τον Μάη του ’68. Όλα αυτά είναι καλές δικαιολογίες.
    Καλή δικαιολογία είναι επίσης: «Ε, και τι έγινε; Κι οι πεφωτισμένοι Γάλλοι βγάλανε Σαρκοζί και οι φινετσάτοι Ιταλοί για τρίτη φορά Μπερλουσκόνι!»
    Ας μου απαντήσει όμως κάποιος πώς γίνεται πρωτευόντως οι Ισπανοί και δευτερευόντως οι Πορτογάλοι να μας έχουν ξεπεράσει από κάθε άποψη όταν: α) έχουν παράλληλη με εμάς ιστορία τον 20ό αιώνα, β) είναι καθολικοί και γ) μπήκαν αργότερα στην ΕΟΚ;
    Εμείς γιατί μείναμε άξεστοι οεο;


  22. Δεν νομίζω ότι μπορώ να σχολιάσω… Δεν άφησες τίποτα…
    Και τα σχόλια τα πέρασα έτσι.
    Γράφω μόνο για να εκφράσω το πόσο μου άρεσε.


  23. Καλημέρα, παρατήρησα πρόσφατα μια… μυστηριώδη ΣΙΩΠΗ σχολίων σε αυτό το ευλογ, και αναρωτιόμουν μήπως το είχα… «ευλογήσει» (με την κακή έννοια) γράφοντας καμιά περισπούδαστη σεντονάτη μπούρδα, ως συνήθως (χεχε) επιβεβαιώνοντας την (αυτο-)παράνοιά μου, ως «φαρμακοσχόλης» (που είναι «ο προκαλών σιωπή μετά το σχολιασμό»). Ευτυχώς, η παράνοιά μου αποδείχτηκε αναληθής: Τίποτα δεν έκανα (εγώ ειδικά) για να προκαλέσω αυτή τη μυστηριώδη σιωπή. Εμφανίστηκε (η τελευταία) εντελώς από μόνη της, σαν αυθόρμητος Σιωπηλός Διαλογισμός Σχολιαστών.

    Και πράγματι, ο προλαλήσας «antidrasi&sex» εξέφρασε το παράπονο του σιωπηλού πλήθους σαν κανάλι έκφρασης της Συλλογικής Ψυχής των υπόλοιπων:

    «ΔΕΝ ΑΦΗΣΕΣ ΤΙΠΟΤΑ…»

    «Γράφω για να εκφράσω το πόσο μου άρεσε».

    Εμ, Χάρη, ΤΙ νομίζεις δηλαδή; Οτι όταν γράφεις κάνα ποστ τόσο γαμάτο όσο αυτό εδώ, θα συρρέει συρφετός για να σχολιάσει? Λάθος μεγάλο. Λάθος μας. Μάλλον δεν συνειδητοποιήσαμε, ότι ο ΑΧΑΡΟΣ ρόλος μας βρε Χάρη, δεν είναι τόσο να προκαλέσουμε σχόλια, όσο να τα… σιγήσουμε, μέσω προβληματισμού.

    Γράφει κανείς, γράφει, γράφει, γράφει…

    Και ΤΙ παίρνει? – Απολύτως τίποτα. ΙΔΟΥ ο ΕΜΠΡΑΚΤΟΣ Κομμουνισμός της Πληροφορίας. ΙΔΟΥ το παράδοξο, να γράφεις τα καλυτερότερα, και να προκαλείς (όπως σε τελετές μνήμης Ηρώων) τελετουργική ΣΙΓΗ.

    Μέχρι και οι αγελάδες έπαψαν να μουγκρίζουν, κοιτούν δεξιά-αριστερά απορημένες… 🙂


  24. έχεις πρόσκληση 🙂 φιλιά 🙂


  25. omadeon: Φαρμακοσχόλης… Δεν το είχα ακούσει μέχρι τώρα, αλλά καλό… Έχω αισθανθεί πολλές φορές έτσι.

    Γενικώς, θεωρώ χαζό να προσθέσω και τι δική μου μπούρδα, αν με έχει καλύψει το κείμενο. Από την άλλη, θέλω να αφήνω το ίχνος μου -ειδικά σε επισκέψεις σε νέα «σπίτια» για να καταλαβαίνει και ο συγγραφεύς ότι δεν γράφει τσάμπα.
    Προτιμώ να σχολιάζω όταν έχω κάτι πραγματικά να συμπληρώσω ή ακόμα περισσότερο όταν διαφωνώ κάπου. Και θα ήθελα το ίδιο να κάνουν και στα δικά μου.

    (με αφορμή το σχόλιο σου, έγραψα την άποψη μου περί σχολίων. Συγγνώμη Χάρη για την κατάχρηση και το άσχετο με το θέμα)


  26. πολύ μ΄ αρέσει κι εμένα ομαδεόνα ο νεολογισμός του φαρμακοσχόλη. χαχα, τόχα δει κάποτε σαν σοβαρή, και καλά παρατήρηση σε κείνα τα ανόητα που δίνουν οδηγίες προς μπλόγκερς του τύπου «μην κάνετε έξυπνα σχόλια και αποστομώνεται τους συνομιλητές και κλείνετε το θέμα σας γιατί δεν θάχετε συνέχεια από σχόλια» σαν να λέμε «γλάστρα» για να μη το πω κοζμοπόλιτάνικα «μην το δίνετε γρήγορα, για να υπάρχει ενδιαφέρον»
    φαρμακοσχολιάστρια υπάρχει?


  27. φαρμακοσχολιάστρια υπάρχει?

    ΠΩΩΩΣ δεν υπάρχει, υπήρξε μάλιστα μια τέτοια, ΠΑΡΑ πολύ έξυπνη που με… αποστόμωσε εντελώς κάποτε (στο δικό μου μπλογκ). Η μόνη λύση ήταν να γίνουμε και φίλοι… 🙂


  28. @antidrasi@sex

    …από την άλλη, θέλω να αφήνω το ίχνος μου -ειδικά σε επισκέψεις σε νέα “σπίτια” για να καταλαβαίνει και ο συγγραφεύς ότι δεν γράφει τσάμπα.

    ΕΤΣΙ ακριβώς. Ιδιαίτερα αν το ποστ είναι αμφιλεγόμενο, «ρηξικέλευθο» (πως το λένε) μπορεί ο συγγραφέας να τυραννιέται καθώς αναρρωτιέται «άραγε τους φάνηκε το ποστ σαν μεγάλη μπούρδα _ή_ σαν μεγάλη σοφία;».
    Μου ΕΧΕΙ συμβεί, δεν ξέρω για το Χάρη (ή τη θεία Χάρη)!


  29. Στην εικόνα υπάρχουν δύο αρνήσεις και στο τέλος φαινεται η φλόγα της ΝΔ να καίει την ανάποδη ελλάδα…

    φιλικά


  30. @de-block-the-evolution
    Δυστυχώς, έτσι είναι (κι εγώ παρεκτράπηκα λίγο, εκτός θέματος)


  31. διαφωνίες δέχεστε, ή μόνο αν λέμε «υπέροχο ποστ, μπράβο, μπράβο!» δεν κινδυνεύουμε να φάμε πόρτα;

    οκ, ξέρεις πως κάνω πλάκα, αλλά θέλω να εκφράσω τις εξής επί μέρους διαφωνίες. Το ξέρω πως είναι λεπτομέρειες, αλλά εγώ αν δεν το πω θα σκάσω, κι άμα σκάσω θα κάνω μπαμ και θα τρομάξουν τα γελάδια!

    1/ Διαφωνώ κάθετα στο ότι οι νεοδημοκράτες έχουν λιγότερη παιδεία από τους Πασόκους. Τα ίδια σκατά παιδεία έχουν. Παράδειγμα η Εύα Καϊλή. Ο Κουλούρης. Ο Λιάνης. Ο αείμνηστος Γιαννόπουλος. Ο Γείτονας. Η Ανουσάκη. Ο Παπουτσής. Να συνεχίσω ή σε έπεισα;
    Συμφωνώ βέβαια πως οι Πασόκοι έχουν καλύτερο νόου χάου για το σύστημα. Άλλωστε έκαναν και πράκτις για πολύ περισσότερα χρόνια.

    2/ Θεωρώ πως το ΠΑΣΟΚ είναι ο πρωτος διδάξας στην -σταλινικού τύπου- προσωπολατρεία. Πριν από τη δεκαετία του 90, υπήρχε και η δεκαετία του 80.
    Απλά, άμα έχεις Σημίτη, δεν μπορείς να παίξεις προσωπολατρεία. Και Γιώργο να έχεις, πάλι δεν γίνεται. Ας έβγαινε ο Μπένυ και θα βλέπαμε! (μπρρρρ!).

    3/ Πες μου, σε παρακαλώ, σοβαρά τώρα. Πιστεύεις εσύ ότι υπήρξε έστω και ένα δευτερόλεπτο που ο Κωστάκης είπε στα σοβαρά -πιστεύοντάς το δλδ- ότι θα πατάξει την διαφθορά; Αν ίσχυε αυτό, θα έπρεπε να είχε πέσει από τον 6ο της Ρηγίλλης (έχει 6ο η Ρηγίλλης;).
    Εξάλλου, το ζήτημα για μένα μπαίνει αλλιώς. Ακριβώς επειδή ο στόχος τους δεν είναι να καλύψουν τα προβλήματα των πολιτών ή το έλλειμμα δημοκρατίας, κάνουν ευχολόγια και παίζουν το θεατράκι της πάταξης της διαφθοράς και των νταβατζήδων. Γιατί αυτά τα μεγάλα και παχιά λόγια είναι πιασάρικα και κρύβουν την ουσία.

    4/ Διαφωνώ ότι τα φαινόμενα αυτά είναι απολύτως ελληνικά και πως το σύστημα μπάζει μόνο στην Ελλάδα. Το τρισμέγιστο σκάνδαλο Ζίμενς είναι γερμανικής παραγωγής και ενορχήστρωσης, για παράδειγμα. Για να μην μιλήσω για τα βέλγικα οικονομικά σκάνδαλα… Ξέρω ότι αυτό που λες είναι ότι ο τρόπος αντιμετώπισης είναι ελληνικός. Αλλά δεν συμφωνώ απόλυτα, γιατί αντίστοιχα φαινόμενα έχουν παρατηρηθεί και σε άλλες χώρες. Την διαφορά θα την εντόπιζα μόνο στο ότι αλλού υπάρχει μερικές φορές λιγότερο ταμπεραμέντο και περισσότερη ευθιξία και παίζει πού και πού και καμιά παραίτηση. Αλλά αυτό δεν θα το ονόμαζα ελληνικό φαινόμενο, μαλλον μεσογειακό.
    Νομίζω πως είναι λάθος να νομίζουμε ότι αποτελούμε μια παγκόσμια πρωτοτυπία. όσο λάθος είναι και να ενσωματώνουμε την λογική της ψωροκώσταινας -πάνε μαζί άλλωστε αυτά.

    5/ Εννοείται πως είναι καλό να κάνει κανείς κριτική στην πρωθυπουργάρα που σαν άλλος Λουδοβίκος κάνει εμφανίσεις τύπου βυζαντινού αυτοκράτορα και «δεν πρόκειται να ανεχτεί» μπλα μπλα μπλα.
    Αλλά αν ζητάμε την πηγή του προβλήματος πρέπει να κοιτάξουμε λίγο καλύτερα τις κάλπες, τους φραπουτσίνο στο Κολωνάκι και την Κηφισίας τη γεμάτη Καγιέν και Μερσεντάρες…


  32. Good sayings. Ακόμα:

    «Ο Καραμανλής έγινε πρωθυπουργός όχι μιλώντας γι’ αυτό που είναι και γι’ αυτό που θα κάνει αλλά επενδύοντας σε αυτο που δεν είναι (δεν είναι ΠΑΣΟΚ)»

    Κι όλοι όσοι τον ψήφισαν σκέφτονταν φωναχτά «ας φάνε και οι άλλοι». Θλιβερό. Ωχ, χτυπάει τα πόδια της η κινέζα για να μην κόψει η μαγιονέζα μα του κάκου…


  33. Πάντως το θέμα μου θυμίζει ΕΛΛΗΝΟΦΡΕΝΕΙΑ 😛 και για να θυμάστε ξεκίνησε ο Λαζόπουλος (αυτή τη στιγμή έχω λυθεί στο γέλιο)!!!!


  34. […] Crazy Cows Ο άνεμος της αλλαγής και η μαλακία της ηθικής https://crazycows.wordpress.com/2008/09/21/%ce%bf-%ce%ac%ce%bd%ce%b5%ce%bc%ce%bf%cf%82-%cf%84%ce%b7%c… […]


  35. @Κρότκαγια
    ρωτάς το Χάρη με… τη δική σου ιδιαίτερη χάρη

    3/ Πες μου, σε παρακαλώ, σοβαρά τώρα. Πιστεύεις εσύ ότι υπήρξε έστω και ένα δευτερόλεπτο που ο Κωστάκης είπε στα σοβαρά -πιστεύοντάς το δλδ- ότι θα πατάξει την διαφθορά; Αν ίσχυε αυτό, θα έπρεπε να είχε πέσει από τον 6ο της Ρηγίλλης (έχει 6ο η Ρηγίλλης;).

    Πες μου Κροτ, αν πιστεύεις εσύ ότι υπήρξε έστω και ένα δευτερόλεπτο που ο Κωστάκης… ΗΤΑΝ ΣΤΑ ΚΑΛΑ ΤΟΥ, ή ΔΕΝ ήταν επικίνδυνος (για τη χώρα) ψυχοπαθής! Διότι εγώ ΕΤΣΙ τον έκοψα. Πιθανολογώ ότι πιστεύει ΚΑΘΕ λέξη που λέει, και μάλιστα… κάνει και πρόβες να την πει μπροστά σε κάποιον καθρέφτη.

    ΕΛΛΗΝΟΦΡΕΝΕΙΑ ούμπερ άλλες! 🙂


  36. Υ.Γ. φυσικά ξέρει ότι μερικές φορές δεν λέει αλήθεια, αλλά… το κάνει «για το καλό του τόπου». ΒΡΕΣ ΑΚΡΗ…
    (μετά τον πιάνει οργή και ξαναρχίζει. Κι άλλη πρόβααα)

    Γενικά η ψυχοπάθεια αυτή περνάει απαρατήρηση, αλλά αν παρατηρήσεις ΚΑΛΑ τη φωνή του, τον τρόπο που μανιωδώς προσπαθεί να δείξει σοβαρότητα κλπ. ΜΠΑΖΕΙ ΝΕΡΑ…

    Οι επικίνδυνοι ψυχοπαθείς περιλαμβάνουν ΚΑΙ Πάγκαλο, ΚΑΙ Βενιζέλο, ΚΑΙ (ιδίως) Παπαθεμελή (από ΠΑΣΟΚ-μεριά). Σούπερ-ψυχοπαθής είναι μάλλον ο Καρατζαφέρης, σχεδόν όλη η Ακροδεξιά, κλπ.

    Το κακό με τους νεοδημοκράτες είναι ότι δεν έχουν ΑΡΚΕΤΟΥΣ ψυχοπαθείς, με αποτέλεσμα να υπερισχύουν συνεργάτες εμπόρων ναρκωτικών (Κεφαλογιάννης) και άλλα λαμόγια ολκής. Το ποσοστό ψυχοπαθών στο ΠΑΣΟΚ είναι μάλλον μεγαλύτερο. Ο μόνος που δεν μπορώ ακόμη να καταλάβω αν είναι ψυχοπαθής η λαμόγιο είναι ο Γιωργάκης. Παίζει να είναι ΚΑΙ τα δύο βέβαια… 🙂


  37. Ομαδεόν, δεν μπορώ να ξέρω αν ο Κωστάκης είναι στα καλά του, δεν είμαι ο ψυχίατρός του.
    Βρίσκω πιθανότερο απλά να παίζει πολύ καλό θέατρο, προκειμένου να εξυπηρετήσει αυτούς που πρέπει να εξυπηρετεί ο πρωθυπουργός -δλδ οχι τους πολίτες.
    Απλά η εμπιστοσύνη μου στην κοινοβουλευτική δημοκρατία είναι εντελώς διάτριτη.

    Δεν λέμε κάτι πολύ διαφορετικό, απλά εντοπίζουμε διαφορετικά κίνητρα, που εν τέλει, δεν ξέρω κι αν έχουν πολλή σημασία…


  38. Κρότ, συμφωνώ μαζί σου. ΠΟΛΥ ΘΕΑΤΡΟ – μιλάμε. Και όπως στη… διαφήμιση για τη φαλάκρα, το αποτέλεσμα μετράει.

    Αλλιώς, ούτε κι εγώ βέβαια έχω πρόσβαση σε προσωπικά αρχεία του καθενός και… ιατρικές γνωματεύσεις. Οπως κατάλαβες τα είπα εν μέρει για (κρύο) καλαμπούρι.

    Ουφ, με γλύτωσες από τον άχαρο ρόλο του «φαρμακοσχόλη» κι εγώ τσουπππ, νάαατααα μας πάααλι….. 🙂

    (και στα υπόλοιπα που λες συμφωνώ).


  39. Εγώ αφού απολογηθώ για την απουσία μου θα πω μόνο ότι έχω τρεχάματα, υπαρξιακά και ψυχολογικά μου ζητήματα να λύσω (καλά υπερβάλω λίγο) και όχι αρκετή όρεξη ώστε να ανεβάσω ποστ αν και η batgirl με κάλεσε σε ένα πολύ ωραίο blogοπαίχνιδο και μάλλον θα γράψω κάτι για να ξεσκάσω!!! Krot και Omadeon συνεχίστε τον διάλογο, έτσι για να αισθάνομαι ότι κάτι κινείται σε αυτό το blog!!!


  40. τουλάχιστον είσαι καλά.


  41. Omadeon, χωριό που φαίνεται, κολαούζο δε θέλει! (για το «φαρμακοσχόλης» το λέω αυτό, χε χε χε! 🙂 ).

    Χάρη, άσε τα υπαρξιακά και κάτσε να γράψεις λέμε! Κι αν δεν γράψεις για το βλογ, γράψε για κείνο το άλλο ντε!

    Κι αν είναι να κινούμε εμείς το βλογ, θέλουμε και ποσοστά, οκ?!


  42. Κrot, παραπάνω από το 40% των comments είναι δικά σου και του Omadeon! Βγάλτε το ποσοστό ακριβώς και θα σας δίνω το ανάλογο αντίτιμο σε hits, θα αλλάζω IP και θα πατάω συνεχώς F5 (reload) στις σελίδες σας! 🙂


  43. P.S.: Για ποιο «άλλο» να γράψω;


  44. @κρότ-καγια
    Με ξεσκέπασες, με σκότωσες με σκάγια και κροτίδες.

    Σαν να μου φαίνεται πως… όνομα και πράμα είσαι,
    κι εμείς… κάργα Λαχανίδες.

    χμ…
    Ενα σεντ παρακαλώ. Βοήθειά σας.
    Ο Στάλιν να συχωρέσει τα πεθαμένα σας
    κι η Κρότκαγια τα… ζωντανά σας.


  45. @Χάρη
    αυτό το F5, το λένε στα αγγλικά «give me five»?

    (ξέρεις εσύ, όταν δύο ενθουσιασμένοι συνομιλητές χτυπάνε στον αέρα αλληλο-επιβεβαιωτικά τις παλάμες)…
    🙂
    Νάαατααα μας πάααλι….

    Αν μου βγεί το όνομα, τουλάχιστον εγώ το… επινόησα!
    🙂


  46. Υ.Γ. Ζητώ συγνώμη από το συμπαθέστατο λαχανάκι.
    Είπα ότι εμείς είμαστε Λαχανίδες. Ξέρεις λαχανάκι μου, πριν τους ανθρώπους (όπως εσύ) υπήρχαμε κι εμείς…
    οι ΑΝΘΡΩΠΙΔΕΣ.

    Και σήμερα, οι άνθρωποι με ΠΑΡΩΠΙΔΕΣ.

    Το κακό μου τώρα τρίτωσε,
    «την κάνω» μην φορέσετε ΩΤΑΣΠΙΔΕΣ…..


  47. Χαχαχαχα… Γιώργο μη μασάς, θα ανεβάσω νέο ποστ και θα επανέλθουν τα σχόλια! 😉


  48. Χάρη, εγώ πληρώνομαι μόνο σε χρήμα. Κι επειδή το ρευστό δεν πάει καλά αυτό τον καιρό, θα προτιμήσω κανένα οικοπεδάκι. Άκου χιτς….
    Τι εννοείς «ποιο “άλλο” «??? τι σε στείλαμε να κάνεις εκί πέρα; Να βόσκεις αγελάδες?! 🙂

    Ομαδεόν, αγαπητέ, έτσι είναι η Κροτ: θορυβώδης! Να έρχεστε με ωτοασπίδες οπωσδήποτε πλέον. Προσωπικά, αντέχω, δεν θα τις χρειαστώ! 🙂


  49. Μπαχαχαχαααα… έρχεται το post! Beware! 😉


  50. Το θέμα είναι όπτι δεν έχουμε εναλλακτική λύση. Μετανοείτε, έφτασε το τέλος… Ναι, είμαι απαισιόδοξος. Πολύ. Γιατί η εοπερχόμενη κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ- ΣΥνασπισμού προσωπικά δεν μού φαίνεται καθόλου ελπιδοφόρα προοπτική. Θα μού πεις, έλπισες στον Κωσ΄τκη; Ναι, έλπισα, τομολογώ. Δεν θα ξανακάνω τέτοιο λάθος. ΔΕΝ θα ξαναελπίσω. Μαύρος απαισιόδοξος ήμουν κι από πριν, , αλλά τώρα πιά, πιό κατράμι δεν έχει από μένα…



Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: