h1

Εχθες έγραφα…

17/09/2008

Δεν γράφω για εμένα και την προσωπική μου ζωή συχνά, τουλάχιστον έτσι νομίζω αν και τον τελευταίο καιρό ίσως και να έχω αρχίσει να γίνομαι αυτοαναφορικός, ελπίζω όχι και κουραστικός.

Έχω καταφέρει να εγκαταστήσω στη συνείδηση μου την άποψη ότι η επιτυχία ή η αποτυχία δεν υφίστανται ως γεγονότα στιγμιαία αλλά μάλλον προαπαιτούν διάρκεια ώστε να εγκατασταθούν ως συνείδηση. Όμως παρά το γεγονός ότι η «χρονικότητα» τους είναι κάτι που γνωρίζω η κάθε στιγμή μου δύναται να κουβαλάει το αίσθημα της κάθαρσης ή της απογοήτευσης, της χαράς ή της λύπης και αυτό δεν είναι κάτι που μπορώ εύκολα να αποτινάξω, τουλάχιστον όχι αν δεν περάσει λίγος χρόνος.

Δεν θέλω βέβαια να υπερβάλω, δεν βιώνω κάποια τραγική κατάσταση αυτή τη στιγμή, όμως έχω πέσει λίγο και το βρίσκω ως μια καλή αφορμή να γράψω. Ο λόγος της πτώσης είναι ότι βλέπω κάποια πράγματα να παρατείνονται και ένα διαφαινόμενο κοντινό «τέλος», ένα από τα πολλά μικρά «τέλη» που με βασανίζουν, να απομακρύνεται. Θέλω να ελπίζω ότι η απομάκρυνση είναι απλά μια μικρή παράταση που είναι απαραίτητο να υπάρχει για να εντείνει την αγωνία όπως όταν χτυπούν τα τύμπανα και ανεβαίνουν οι παλμοί λίγο πριν λάβει χώρα το τελικά απολύτως επιτυχές salto mortale που συνοδεύεται από ενθουσιώδη επιφωνήματα και δυνατό χειροκρότημα.

Βέβαια και η πτώση κατά το salto mortale προβλέπεται ως ένα πιθανό ενδεχόμενο και για να είμαι ειλικρινής αν και με φοβίζει ευτυχώς στην περίπτωση μου δεν είναι θανάσιμη, αν και ίσως να είναι ψυχολογικά επώδυνη (λίγο μόνο, ούτε καν καταστροφική). Ως άνθρωπος που τρώει τα μούτρα του συχνά χωρίς όμως να έχω πάθει μεγάλες στραβές και με εξαίρεση τις φυσικές καταστροφές που με κυνηγούν αλλά γι’ αυτό δεν φταίω εγώ, είμαι χαρούμενος που δεν μου έχει πάει τίποτα ιδιαίτερα στραβά τον τελευταίο καιρό και ίσως να καλόμαθα.

Από την άλλη ίσως να φταίει ότι ένας φίλος μου είπε ότι μετά τη δική του αποφοίτηση ένοιωθε «depressed» και ίσως να μου το μετέδωσε ή ίσως να το είχα μέσα μου από πριν και εκείνος να μου το αφύπνισε ή απλά να με βοήθησε να το συνειδητοποιήσω.

Η ελαφρά πτώση ίσως πάλι να είναι συνέπεια ενός καλοκαιριού με πολύ ανεβασμένη ψυχολογία, είναι λογικό κάποια στιγμή τα αποθέματα ψυχολογίας να λιγοστεύουν και να επανέρχεται μια μιζέρια η οποία συνοδεία του καιρού δύναται να εκληφθεί από τον πάσχοντα ως κάτι πιο διογκωμένο από αυτό που πραγματικά είναι. Άλλωστε μάλλον όλα χημεία είναι αν και για να είμαι ειλικρινής ο καιρός δεν μου φταίει σε τίποτα αυτές τις μέρες, κάθε άλλο.

Όπως και να έχει η γνώση της αιτίας της πτώσης δεν ολοκληρώνει τον κύκλο του συναισθήματος ο οποίος ζητά να κλείσει με τον έναν ή τον άλλο τρόπο. Όμως τα παραπάνω δεν είναι παρά σκέψεις που έγραφα χθες το βράδυ, σήμερα είναι μια άλλη μέρα και βλέπω ήδη τα πράγματα πιο αισιόδοξα! 🙂

Advertisements

16 Σχόλια

  1. η συναίσθηση της «πτώσης» και της ανησυχίας, είναι στοιχεία ψυχικής υγείας, τα κείμενα τείνουν προς την αφαίρεση, στην ουσία.

    έτσι πρέπει.


  2. άμα ήταν όλοι οι «πάσχοντες» σαν και του λόγου σου, οι διάφοροι «ψυ» και οι βιομήχανοι ψυχοφαρμάκων θάμεναν άνεργοι dear Haris, όποιος έχει το όνομα έχει και τη hari. ουφ, όμως απενοχοποιήθηκε ο καιρός, κάτι είναι κι αυτό!
    (αυτό δεν σημαίνει ότι όλα είναι ανθηρά γύρω σου, γύρω μας, αλλά δεν είναι και απαραίτητο, μη τρελαθούμε κιόλας)


  3. Ίσως και το δίπολο επιτυχία – αποτυχία είναι λάθος όπως το γράφω πιο πάνω και το συνειδητοποιώ τώρα που το ξαναδιάβαζα. Έπρεπε να έχω γράψει ευτυχία – δυστυχία γιατί το ζήτημα που με απασχολεί αφορά το να είμαι ευτυχής και όχι το πως να είμαι επιτυχής. Άλλωστε η ευτυχία είναι μια αυτοαναφορική επιτυχία. 🙂


  4. Αγαπητέ μου Ροίδη, είναι περιττό να πω ότι η «ψυχική υγεία» πολλαπλασιάζεται όταν την απονέμει κάποιος σαν κι εσένα. Χρωστώ κάτι και δεν το ξέχασα, απλά έχω μπλέξει!

    Μαρία, έχεις απόλυτο δίκιο, δεν είναι απαραίτητο να είναι όλα ανθηρά, άλλωστε χωρίς τα downs δεν θα εκτιμούσαμε τα ups. Είναι απαραίτητο όμως να εκδηλώνουμε τα άγχη μας και να μην φοβόμαστε να μιλάμε για τους φόβους μας, είναι ίσως ένας καλός τρόπος να τους νικήσουμε. 🙂


  5. …αμα είναι να γίνεις καλά, ακόμη και ΑΕΚ-τζής μπορώ να γίνω, ζήτα το και θα δεις.


  6. @Μπα μην το κάνεις, η ΑΕΚ είναι για σαδομαζό που τους αρέσει να πονάνε. Σκέφτομαι να γίνω Παναθηναϊκός, θέλω να είμαι ευτυχής σε Ευρωπαϊκό επίπεδο…


  7. gine aris na goustareis..


  8. Είμαι Χάρης και γουστάρω!


  9. Πντως αυτά τα πανω κατω και τα μεσα εξω κανουν και την ζωή σου ενδιαφερουσα ετσι δεν ειναι μικρε χαριτωμένε γελαδάρη 😉


  10. 🙂 Πράγματι φίλε Λουσιφερίδη, άλλωστε καμία κατάσταση δεν είναι καταληκτική και επιπλέον έχω περάσει και πολύ χειρότερα και ευτυχώς τα έχω ξεπεράσει! 😉


  11. Καλημέρα

    ΜΠΟΡΕΙ… «πολλά ποδάρια», ο Διάολος να έεεεχει…
    μα ΚΟΛΥΜΠΙ δεν ξέρει καν και πρέπει να ΠΡΟΣΕΞΕΙ
    Στα ΒΑΘΙΑ νερά φοβάται -πρωτίστως- να βουτήξει

    Δειλά-δειλά, τα πολυάριθμα τα πόδια του θα βρέξει
    …ΜΟΝΟ κοντά στα βότσαλα, όπου παίζουνε τα βρέφη
    (που μυστικά, συχνά-πυκνά, θαθελε να τα πνίξει)

    Ετοιμάζω ποστ άχρηστο εκτός Ελλάδος (το μόνο)
    περί Χειμερινής Κολύμβησης (νούμερο 2 στο θέμα)
    Το ενδιαφέρον όμως είναι ότι το ποστ θα προσπαθήσει
    να εκθειάσει τη Χειμερινή Κολύμβηση ως ανώτερη ΚΑΘΕ
    πονηρού «μοναχικού βίου σκληραγώγησης», ανώτερη ΚΑΘΕ
    δαιμονιακής (ή δαιμονοποιημένης) πνευματικότητας,
    ανώτερη ΚΑΘΕ «-ολογίας» (ιδεολογίας, μπουρδολογίας,
    κλπ),
    ανώτερη κάθε …ανωτερότητας,
    κ.ο.κ.
    (και ανώτερη Μυριάδων Δαιμονιακών Ψευδωνύμων του ΙΔΙΟΥ -κατά τα άλλα συμπαθους αλλά και παρεξηγιάρη και ΛΙΑΝ νευρωτικού- ανθρώπου).

    Ο νοών (α-)νοήτω.


  12. «Καμία πτώση δεν υπήρξε, ούτε θα υπάρξει ποτέ».
    (εκτός από εκείνη της ΠΙΣΤΗΣ στην «Πτώση)
    -Χαλάϊ Κλάμα, πράκτωρ της «Χάϊ και Σία»


  13. ξέρεις βεβαια, το χειροτερο ειναι οτι οταν περνας τα κατω σου ερχονται διαφοροι καλοθελητες οι οποιοι βρισκουν ευκαιρια και προσπαθουν να σε ριξουν ακομα πιο κατω (μεχρι να φτασεις την δική τους λασπη οπου κανουν λσπολουτρα ..για ναχουν παρεα ..ξερεις 😉 )

    Υπαρχουν βεβαια και τροποι για να ξανασηκώνεσαι..
    Ο Μαρκ Τουαιν ελεγε : »Στη ζωή μου περασα πολλές φρικτες καταστασεις μερικές απο τις οποιες συνεβησαν και στην Πραγματικότητα»


  14. Μ’ αρέσει που, πάντα συνεπής, το θεωρητικοποιείς και το αναλύεις με όρους Α’ Δέσμης, που λέγαμε στον καιρό μου.
    Εμείς θα χτυπάμε ρυθμικά παλαμάκια και θα περιμένουμε τη μεγάλη στιγμή! Όπως λέει κι ο καλλιτέχνης «σημασία δεν έχει η πτώση αλλά η πρόσκρουση»!
    Καλό ΣΚ!!!


  15. @Omadeon, σκέφτηκες ποτέ να κάνεις ραδιόφωνο; Νομίζω θα σου πήγαινε πάρα πολύ να κάνεις μια εκπομπή για το blogging, είσαι πολύ ραδιοφωνικός τύπος, έχεις χιούμορ, εύστοχες απόψεις, σκέφτεσαι έξυπνα και απαντάς ταχύτατα και επιπλέον τους ξέρεις όλους!

    @Luciferidis, πολύ εύστοχο, ήξερα διάφορους τέτοιους που ήταν και φίλοι αλλά τους έκανα πέρα όταν κατάλαβα ότι πάνε να με διδάξουν πώς να είμαι και πώς να ζω παραγνωρίζοντας ότι τον ορισμό της ευτυχίας τον φτιάχνει ο καθένας για τον εαυτό του, δεν τον επιβάλει στους άλλους!

    @elf, Είναι που τα λέω δημόσια και προσπαθώ να περάσω το ουδέτερο ύφος του θεωρητικού. Στην κανονική μου ζωή λέω άλλα πιο αφαιρετικά και λιγότερο δοκιμιακά, όπως «τηγκάτσαμε», «γάμη-σέτα», «σκαατά» και το αγαπημένο «εερεεπούστημ». Υπάρχει και το κλισέ αλλά πάντα διαχρονικό «ΕεεεΑσταδιάλα»

    Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους σας, αν και το Σάββατο πέρασε και μένει το Κύριακο! 🙂


  16. …τα φιλιά μου στον Κυριάκο(ή Κυργιάκο;)



Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: