h1

Επιστροφή στην Ολλανδία

27/08/2008

Επιστροφή στην Ολλανδία και επιστροφή στις επάλξεις καθώς διαπιστώνω ότι έχω κι ένα blog το οποίο έχω ξεχάσει εδώ και καιρό αλλά εκείνο δεν με ξέχασε και χαίρομαι πολύ γι’ αυτό. Βλέπω ότι όλες αυτές τις μέρες υπήρχαν σχόλια και ότι παρά την πολυήμερη απουσία μου κάποιοι με επισκεφθήκατε, θα κάνω κι εγώ σύντομα βόλτα στα blog να δω τι γράψατε όσο έλειπα, θα φέρω και τα γελάδια μου. Σκέφτομαι ότι λυπάμαι γιατί στην Αθήνα έμεινα πολύ λίγο με αποτέλεσμα να μην μπορέσω να συναντήσω από κοντά κάποιους ανθρώπους που έχω γνωρίσει μέσα από το blogging, τους θεωρώ φίλους και τους εκτιμώ πολύ.

Ωραίο το καλοκαίρι και αν είχα κατορθώσει να αλλάξω το εισιτήριο μου ίσως να ήμουν Ελλάδα για λίγες ημέρες ακόμα γιατί παρόλο που και αυτήν τη φορά διαπίστωσα πόσο δύσκολη και τραγελαφική χώρα είναι, παρόλο που σε πολλές περιπτώσεις μου έσπασαν τα νεύρα, αισθάνομαι ότι πέρασα καλά.

Για τον λόγο αυτό η μετάβαση δεν είναι εύκολο πράγμα, αν και για να πω την αλήθεια η μετάβαση από Ελλάδα στην Ολλανδία είναι πράγμα πολύ πιο εύκολο από την μετάβαση από Αθήνα σε Επίδαυρο, πόσο μάλλον από την Αθήνα στην Θεσσαλονίκη. Όμως μιλάω για ένα άλλο επίπεδο μετάβασης που δεν είναι αποκλειστικά χωρική, αλλά αφορά τις καταστάσεις και τα πράγματα που βιώνουμε και τον τρόπο που αυτό συμβαίνει.

Όμως κάθε μετάβαση, όσο δύσκολη κι αν είναι, έχει πάντα έναν λόγο, ίσως και παραπάνω, και γι’ αυτό όσο καλά και να πέρασα νοιώθω ότι η Ελλάδα ως χώρα δεν έπαψε ούτε στιγμή να μου υπενθυμίζει τον λόγο της φυγής και να μου γεννά μια απόγνωση. Δυστυχώς αυτή η χώρα φωνάζει «φύγε αγόρι μου, φύγε»!

Για την Ελλάδα λοιπόν ως φαινόμενο, γιατί για τέτοιο πρόκειται, έβγαλα κάποια κατά την παραμονή μου κάποια συμπεράσματα, ή για να το πω κάπως καλύτερα, κατάφερα να βρω τις κατάλληλες λέξεις που περιγράφουν όλα αυτά που έβλεπα καιρό και ενώ καταλάβαινα τι είναι αλλά δεν ήξερα πως να τα ονοματίσω. Ίσως κάποια στιγμή να ξεκινήσω να τα καταγράφω ενδελεχώς και να εκδόσω ένα βιβλίο, κάτι σαν οδηγίες χρήσεως ή οδηγός επιβίωσης με τίτλο «Greece – The manual» ή «Greece – the Survival Guide», ίσως είναι ο καλύτερος τρόπος για να βγάλω λεφτά (γέλια στο background). Μέχρι τότε όμως μπορώ να γράφω εδώ κάποιες γενικές διαπιστώσεις που σας επιτρέπω να τις διαβάσετε δωρεάν (τυχερούληδες). Σύντομα λοιπόν η συνέχεια…

Καλημέρα από το συννεφιασμένο Ρότερνταμ!

10 σχόλια

  1. αναμένω εναγωνίως τον οδηγό αποδόμησης!

    και χαίρομαι πάρα πάρα πολύ που επέστρεψες στην έδρα σου!🙂

    κρίμα πάντως που δεν κατάφερες να αλλάξεις το εισιτήριο!😉

    σε κάθε περίπτωση αυτό το ποστ είναι ένα preview του πώς θα νιώθω σε 14 μέρες…

    συννεφιά ε; γμ τον ατλαντικό μου μέσα…


  2. Κrot, εγώ αναρωτιέμαι αν σε 14 μέρες θα έχω καταφέρει να συνηθίσω το κλίμα!😀


  3. Έχεις απολύτως δίκιο: Το ζόρι δεν βρίσκεται τόσο στην απομάκρυνση από την εστία όσο στην συναισθηματική «ξενιτεία» (για να χρησιμοποιήσω έναν βυζαντινό όρο).

    Όσο για τα υπόλοιπα, τα ίδια Παντελάκη μου: Απ’ τη μια σε τραβάει κοντά της, βαθιά, στη μήτρα, απ’ την άλλη σε απωθεί με τα καμώματά της.
    Πιο σωστό θα ήταν να τη λέμε μητρίδα κι όχι πατρίδα…


  4. @fvasileiou, Μου αρέσει η λέξη μητρίδα αλλά δεν ξέρω αν υπάρχει πραγματικά μια Ελλάδα που είναι η μητρίδα όλων μας. Ίσως ο καθένας έχει τη δική του Ελλάδα, αυτή που βίωσε μεγαλώνοντας ή αυτήν που οραματίζεται να δει. Η δική μου Ελλάδα είναι μερικώς φορητή, είναι αυτή που βρίσκεται ένα τετραγωνικό μέτρο γύρω μου και μέσα στο κεφάλι μου και φορτίζεται από τους ανθρώπους μου και κάποια πράγματα που εκτιμώ. Τα υπόλοιπα που είναι πέρα από εμένα είναι μια «άλλη Ελλάδα» που προσπαθώ να αλλάξω μεν αλλά δεν την αισθάνομαι κτήμα μου δε, ούτε αισθάνομαι ότι είμαι κομμάτι της γιατί ποτέ δεν συμμετείχα, δεν υπήρχε χώρος για συμμετοχή για εμένα γιατί όλα ήταν πάντα καπελωμένα. Γι’ αυτόν τον λόγο δεν νοιώθω συνυπεύθυνος ούτε υπόχρεος απέναντι σε αυτήν την Ελλάδα όπως την ορίζουν σήμερα οι άλλοι, οι πολλοί, χωρίς να μου αφήνουν χώρο συμμετοχής. Έτσι, την δική μου Ελλάδα την παίρνω μαζί μου, την άλλη Ελλάδα την αφήνω σε αυτούς που ανήκει!😉


  5. καλημέρα στο ροτερνταμ
    : )


  6. Και όμως έπαιξε για ένα διάστημα η λέξη «μητρίδα» κατά τους πρώιμου Βυζαντινούς χρόνους -αν θυμάμαι καλά. Θα ξανακοιτάξω τα κιτάπια μου και θα προσπαθήσω να γράψω κάτι προσεχώς…


  7. Καλή επιστροφή, λοιπόν, καλή προσαρμογή και καλό κουράγιο – όλα αυτά για να μην πω από τώρα «καλό χειμώνα», εδώ συνεχίζουμε να έχουμε 35 βαθμούς!
    Θα ήταν ωραίο και ενδιαφέρον να γράψεις και ποια είναι αυτά που σε «τραβάνε» να γυρίζεις στην πατρίδα/μητρίδα – εννοώ εκτός από την οικογένεια. Μπορεί να νιώθαμε καλύτερα κι εμείς.
    Καλημέρα, cowboy!


  8. σταθερά πράσινη (από ζήλια, μόνο, μην παρεξηγηθώ για άλλα φατριαστικά) για εκεί που εισαι, αναζητώντας ολίγο απ αυτό το χρώμα στην Αθήνα, και λίγο από το βορριά που ούτε σαν αερας δεν μας επισκέπτεται εδώ, αναβάλω τη φυγή -προς τα κει- για καιρούς παχέων αγελάδων. απίθανο το αγελαδοποίημα, σούχω την πάσα, μόλις δώσεις το οκ. προς το παρόν, η μετάβαση, όπως την αποκαλείς, εξακολουθεί να με δυσκολεύει κι εμένα, από το μέσα προς τα έξω, από τη σκέψη στην διατύπωση, από την διατύπωση στην παρεξήγηση κοκ κοκ και η γνωστή μου εμμονή: αν μένω σ΄ αυτή τη χώρα λόγω γλώσσας, τι γίνεται όταν παρουσιάζεται το φαινόμενο να μην καταλαβαίνω μεν κάποιους -οπως τους Ολλανδούς- ή ακόμα και τους αγγλόφωνους, όταν μιλάνε γρήγορα, αλλά όμως ακόμα και ο τόνος της φωνής τους, η ματιά τους, ο τρόπος που εκφωνούνται οι ειδήσεις, που διαλούνται τα εμπορεύματα, σ΄ αυτές τις λίγο-πολύ άγνωστες γλώσσες, μού είναι πιο οικείος και πιο φιλικός από τις ημεδαπές?
    καλή μετάβαση, πάντως, όσο τόχεις δίπορτο το όχημα, να πηγαινοέρχεσαι από μητρίδα σε πατρίδα!


  9. @elf, αυτά που με τραβάνε πίσω είναι πολλά, ίσως έχεις δίκιο, πρέπει να τα αναφέρω κι αυτά που και που, θα ανεβάσω ένα post κάποια στιγμή…🙂

    @Maria, δίνω το ΟΚ και περιμένω την συνέχεια του ποιήματος, μου αρέσουν πολύ αυτά τα interactive!😉


  10. @fvasileiou, θα χαρώ να διαβάσω κάτι σχετικό.🙂

    @elf, προσθέτω ότι μου άρεσε πολύ το cowboy, με φαντάζομαι να φεύγω με το άλογο μου προς το ηλιοβασίλεμα, τραγουδώντας «I am a poor and lonesome cowboy…»😉



Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: