h1

Κλείνω μέχρι νεωτέρας…

16/06/2008

Το κλείνω το μαγαζί για μερικές ημέρες (άγνωστο πόσο) και θα απέχω. Για να είμαι ειλικρινής μάλλον δεν μου βγαίνει και να γράψω και παρόλο που έχω αρκετά να πω δεν έχω όρεξη και ούτε χρόνο. Επιπλέον εδώ και καιρό έχω την αίσθηση ότι ο κύκλος αυτού του blog σιγά σιγά κλείνει, τουλάχιστον με την μορφή που είχε, και μάλλον πρέπει να αλλάξω κάποια πράγματα, να το ξανασκεφτώ ή απλά να αποφασίσω να μην το σκέφτομαι και να αρχίσω γράφω όπως έγραφα παλιά, για τον χαβαλέ μου. Είναι άλλωστε προφανές εδώ και καιρό ότι το Crazy Cows έχει αλλάξει και ύφος και περιεχόμενο μάλλον επειδή κι εγώ άλλαξα τον τρόπο που αντιμετωπίζω το blogging και τους bloggers και από αγχολυτικό το έκανα τροφοδότη και πεδίο εργασίας (ευτυχώς όχι μάχης!). Δεν είναι κακό αυτό, μάλλον καλό είναι γιατί κατάλαβα αρκετά, όμως δεν είναι αυτό που σκεφτόμουν αρχικά και αισθάνομαι ότι ο μαξιμαλισμός των τελευταίων post μου είναι κάτι πολύ ειδικό για να καταλαμβάνει τον χώρο αυτού του blog το οποίο ξεκίνησε σαν κάτι πιο μίνιμαλ.

Πριν κλείσω όμως (για όσο κλείσω) θέλω να πω ότι κάτι που με ενοχλεί και χωρίς να είναι αιτία σίγουρα είναι αφορμή για να απέχω και να το ξανασκεφτώ, είναι ο εκφυλισμός της wordpress τον τελευταίο καιρό και ο εκφυλισμός του blogging γενικά. Όσο πάει μαζεύεται όλο και περισσότερη σαβούρα και το top 10 της wordpress με εξαίρεση κάποια «φωτεινά» blogs μοιάζει τελευταία με λαϊκή που οι πραματευτάδες φωνάζουν για να ξεπουλήσουν το εμπόρευμα τους το οποίο δεν έχει σημασία τι είναι αρκεί να πουληθεί. Το αστείο είναι ότι το αντίτιμο δεν είναι λεφτά αλλά hits πράγμα δεικτικό του πόσο βαθιά είναι πλέον ριζωμένη μέσα στους ανθρώπους η συναλλακτική λογική. Τους αρκεί να υπάρχει συναλαγή και μια αίσθηση κέρδους ακόμα κι αν αυτή δεν είναι πρακτικά – υλικά εξαργυρώσιμη. Αυτό συμβαίνει γιατί αρκεί η αίσθηση του κέρδους σαν ποσοτικό μέγεθος όχι σαν ποιοτικό, και δεν έχει καμία σημασία αν το κέρδος είναι λεφτά, hits, κουμπιά ή ρεβίθια, ακριβώς όπως όταν παίζω χαρτιά με φίλους και ποντάρουμε στραγάλια! Η διαφορά όμως εδώ είναι ότι υπάρχει ένα περιεχόμενο που μεταφέρει ένα νόημα μια σημασία, μια ουσία και αναζητά ποιοτική διάδραση και αυτό δεν μεταφράζεται σε hits. Κοινώς, δεν γουστάρω να συμμετέχω στην «κατάταξη» της wordpress ακριβώς επειδή αυτό το πράγμα μοιάζει να αγγίζει τα ορια της υπαρξιακής αγωνίας για κάποιους και τελικά να κάνει περισσότερο κακό παρά καλό στο περιεχόμενο και την ουσία της πληροφορίας που διακινείται στο διαδίκτυο.

Επειδή μιλάω ανοιχτά για εκφυλισμό και σαβούρα κανείς μπορεί να επιχειρήσει να μου χρεώσει ότι με αυτά που λέω γίνομαι ελιτίστας και στρέφομαι ενάντια στις ίδιες τις θέσεις μου για ελευθερία του λόγου, αυτοπροσδιορισμό κλπ αλλά δεν είναι καθόλου έτσι. Αυτοπροσδιορισμός και ελευθερία της έκφρασης δεν σημαίνει απαραίτητα ότι πρέπει να δεχθώ την φούσκα ή την μαλακία του καθένα ως άποψη και επιπλέον το να θεωρώ ότι κάποιος λέει μαλακίες δεν με κάνει ελιτίστα γιατί η σχέση μου με τη μαλακία του είναι διαλεκτική, προσπαθώ να εξηγήσω γιατί λέει μαλακία και επιπλέον ακούω κάποιον όταν μου λέει ότι εγώ λέω μαλακίες και το τεκμηριώνει, δεν υπάρχει άβατο για να είμαι ελιτίστας καθώς υπάρχει διάλογος και κριτική. Όμως εκεί ακριβώς είναι το πρόβλημα, ότι σταδιακά επικρατεί το light και τα αφόρητα cliche, και αρχίζουμε να διαπραγματευόμαστε και να ξαναμιλάμε για το αυτονόητο, για την δεοντολογία, και συχνά να πρέπει να αντιμετωπίσουμε την ψυχική κατάσταση του καθένα κι εγώ είμαι αρχιτέκτονας και όχι ψυχολόγος!

Για να ξεκαθαρίσω το αυτονόητο, μοναδική μου υποχρέωση απέναντι στην άποψη του καθένα είναι το να μην την εμποδίσω να ακουστεί ή να βοηθήσω να μην εμποδιστεί και να ακουστεί ελεύθερα και θα το κάνω ακόμα κι αν διαφωνώ. Από εκεί και πέρα ένα άλλο αυτονόητο είναι ότι βεβαίως δικαίωμα στην άποψη έχουν όλοι, βεβαίως όλοι είμαστε ίσοι και έτσι πρέπει αλλά δεν είμαστε όλοι ίδιοι και δεν είναι όλες οι θέσεις το ίδιο (αυτό δεν εισάγει αξιολογικό κριτήριο). Κάποιοι άνθρωποι, χωρίς να είναι αυθεντίες, είναι σίγουρα πιο ειδικοί από κάποιους άλλους σε συγκεκριμένα θέματα, είναι ικανότεροι να αντιληφθούν και να λειτουργήσουν σε συγκεκριμένα πλαίσια, και αν ισχυρισθείτε το αντίθετο τότε θα σας επιτρέψω να κάνετε εσείς την δουλειά μου και θα έρθω να κάνω εγώ τη δική σας.

Για τον λόγο αυτό και επειδή νομίζω ότι είμαι σε θέση να διακρίνω τον εκφυλισμό, και μάλλον δεν είμαι ο μόνος, λέω αυτά που λέω ανοιχτά και γι’ αυτά θα με κρίνετε και δεν έχω κανένα πρόβλημα με αυτό, άλλωστε γι’ αυτό γράφω με τα σχόλια ανοιχτά και όχι μόνο δεν κόβω κανέναν αλλά απαντώ σε όσους διαφωνούν και το συζητώ μέχρι τέλους! Ο λόγος είναι ότι προσωπικά blogάρω όχι μόνο επειδή αισθάνομαι ότι έχω κάτι να πω αλλά κυρίως επειδή νομίζω ότι υπάρχουν πάρα πολλά για να ακούσω και να αντιληφθώ, πλέον το κάνω για το feedback, όχι για να έχω hits και αυτό με ευχαριστεί! Επειδή λοιπόν τον τελευταίο καιρό δεν έχω πολλά να πω και με εξαίρεση κάποια blogs φίλων (τα οποία μάλιστα τελευταία δεν διαβάζω γιατί δεν έχω χρόνο) υπάρχουν ακόμα λιγότερα να ακούσω και δεν υπάρχει ουσιαστικό feedback είναι καλύτερα να μην blogάρω για λίγες μέρες και να ξανασκεφτώ κάποια πράγματα ώστε να βρω τον τρόπο για να αρχίσει πάλι να με ευχαριστεί το blogging!

Αφήνω τα comments ανοιχτά, για να είναι το blog ζωντανό αλλά κυρίως για όσους θέλουν να μου χρεώσουν κάτι και δεσμεύομαι να απαντήσω, για όλους τους άλλους υπάρχει το email μου! Δεν φεύγω, θα συνεχίσω κάποια στιγμή από εδώ, απλά θέλω τον χρόνο μου!… ίσως να αναδυθώ και κάπου αλλού, επόμενη επαφή μάλλον μετά το τέλος του μήνα!

Advertisements

55 Σχόλια

  1. Φίλε Χάρη δεν είσαι ο μόνος που νοιώθει έτσι.
    Από πλευράς μου ανακεφαλαιωτικά θα πω μόνο ότι έχεις δώσει μια σπάνια οπτική προς το υποκείμενο της άποψης του καθένα στην μπλογκόσφαιρα και το άναρχο δίκτυο σκέψεων.Επίσης τα ποστς σου είναι στη φάση «γαμώτο μακάρι να το είχα γράψει εγώ»χεχε.
    Οπότε ξέρω ότι θα βρεις μια νέα δίοδο και μορφή.

    Εύχομαι να μου κόβει ο Ποσειδώνας χιτς και να σου δίνει αυτό το γαμημένο feedback.

    Θα τα ξαναπούμε.


  2. Θα μου λείψουν τα κείμενά σου (όπως -είμαι σίγουρη- θα λείψουν και σε πολλούς άλλους) και λυπάμαι που νιώθεις πως χρειάζεται να φύγεις. Φαντάζομαι βέβαια πως θα έχεις τους χίλιους-δυό λόγους σου.

    Δεν μπορώ ακριβώς να συμμεριστώ τις σκέψεις και τα αισθήματά σου περί εκφυλισμού. Ίσως γιατί το βλέπουμε λιγάκι διαφορετικά στη βάση του.

    Μαλακίες ακούμε και διαβάζουμε παντού. Στις εφημερίδες, στα κανάλια, στην ουρά της εφορίας, στα blogs, στο λεωφορείο, στις δουλειές μας… παντού. Αλλά μέσα-μέσα αναδύεται κάτι που αξίζει να διαβάσεις και ν’ ακούσεις, κι αυτό για μένα κάνει την όλη υπόθεση ν’ αξίζει. Άσε που, μην ξεχνάμε, επιλογή του καθ’ ενός μας είναι ποιά εφημερίδα θα διαβάσει, ποιό κανάλι θα δει, ποιό blog θα επισκεφθεί. Ακόμα και στην ουρά και το λεωφορείο μπορείς να το αποφύγεις κάπως με καλά ακουστικά και μουσική.

    Έτσι, όταν άνθρωποι σαν εσένα, με ενδιαφέροντα πράγματα να πουν και ωραίον τρόπο να τα εκφράσουν, αποχωρούν… με πληγώνει λιγάκι. Το να βαρεθεί κανείς να γράφει ή να μην έχει χρόνο, το καταλαβαίνω απόλυτα. Αλλά το να φεύγει κάποιος επειδή γενικά κυκλοφορούν σκατά… απλά δεν βγάζει νόημα.

    Δεν σε κατακρίνω και δεν σε κατηγορώ. Δεν έγινε και τίποτα θα μου πεις, να κλείσει το blog (και ίσως κάποια στιγμή ν’ ανοίξει ένα άλλο).

    Απλά λυπάμαι που φεύγεις. Ελπίζω να πάνε καλά όλες σου οι δουλειές/εργασίες/κ.ο.κ. και να σε ξαναδούμε σύντομα.


  3. @biologos, Do not worry… Σίγουρα θα τα ξαναπούμε! Υπάρχει άλλωστε το «καθήκον του γράφειν» που δεν με αφήνει να εγκαταλείψω εντελώς! Πρέπει παλέψω για το Δαρβινικό «survival of the fittest» μόνο που χρειάζεται να βρω τρόπο και κυρίως χρόνο να μεταλλαχθώ! Θέλω λίγο χρόνο στο κουκούλι μου! 😉


  4. @50 ft queenie, Χρειάζομαι λίγο τον χρόνο μου, δες το σαν κάτι που χρειάζεται να γίνει για πολλούς λόγους (και δουλειάς)… Δεν φεύγω και δεν το κλείνω εντελώς, απλά απέχω, θα επιστρέψω σίγουρα! Που ξέρεις… Μπορεί ήδη να προετοιμάζω την επιστροφή… 😉


  5. Να ‘σαι καλά Χαρούλη. 🙂


  6. Τώρα εγώ τι να πω… Χωρίς να γράψω κανένα αποχαιρετιστήριο ποστ, είμαι ακριβώς στην ίδια φάση με σένα (προφανώς το μπλογκ μου έχει βγάλει αράχνες και μανιτάρια, το ενημερώνω κάθε 29 Φεβρουαρίου, απλά δεν έχω γράψει αντίστοιχο «λαστ ποστ»).

    Μία από τα ίδια Χάρη, έλλειψη χρόνου, πολύ μπλογκοσαβούρα («Θάνατος Σεργιανόπουλου update 27», «H Madonna στην Ελλάδα update 3», «Χρυσή Αυγή» -> ενδεικτικά των tops posts για μέρες, ενδεικτικά του τι ενδιαφέρει τους αναγνώστες). Τι να κάμουμε και μεις οι ποιοτικοί… (ας γελάσωμε… 😀 😀 😀 )

    Ντάξει, αποχαιρετιστήρια και τέτοια δε λέω, γιατί ξέρω πως απλά ψάχνεις χρόνο και όρεξη, όπως και γω. Δεν τίθεται καν θέμα να το παρατήσεις.

    (να συνεργαστούμε για ένα δυναμικό καμπάκ! – μία λέξη είναι αυτό)

    Εις το ψηφιακό επανειδείν! 🙂


  7. kali antamosi me osa thes na vreis , na iremiseis kai na isioseis

    kai min ksexnas
    ta kalitera stin zoi einai tzampa kai erxonte tzampa
    dose simasia kai tha ta deis
    apla exe anoixta ta matia se osa erxonte mprosta kai ase ta piso kai se osa se kratane piso

    apo enan poy diavaze ta keimena soy eidika pros to telos kai toy edines trofi gia skepsi analisi pragmaton apo alli matia kai ena tropo na kataferei na dosei simasia sta kalitera na figei apo osa ton kratagan piso

    kala na eisai palikari


  8. Χαρη, κάπως έτσι νιώθω κι εγώ, ΑΛΛΑ:

    1. γράφω όποτε θέλω και ό,τι θέλω
    2. δεν κοιτάζω πλέον την λίστα, ούτε καν για να μάθω τι καινούριο γράφτηκε. Κοιτάζω τα λινκς και τα favourites μου.
    3. αντιμετωπίζω το blogging με βάση τα δικά μου κριτήρια, δεδομένα, στάνταρντς και απαιτήσεις. ειδικά από τότε που άρχισα να βρίσκω παλιούς γνωστούς και χαμένους φίλους εδώ μέσα, έχει λάβει άλλες διαστάσεις.
    4. μην τολμήσεις να φύγεις. ή έστω αν αλλάξεις διεύθυνση, φρόντισε να μας ενημερώσεις!!! 🙂


  9. 😦


  10. Χάρη, επειδή μπλογκάρεις με επαγγελματική συνέπεια και ερασιτεχνικό μεράκι, καλό είναι που σταματάς.
    Είναι προφανές πως δεν γράφεις, απλά για να γράφεις. Μόνο όταν έχεις κάτι να πεις. Αν και πιστεύω, πως η αποχή σου θα είναι μικρή. Είσαι άνθρωπος με ιδέες και προβληματισμούς, επομένως είναι θέμα χρόνου να αναθεωρήσεις και να επιστρέψεις στο ιστολόγιο.
    Καλά να περάσεις όλο αυτό το διάστημα που θα λείψεις. Και όπως λένε οι αρχαίοι Έλληνες… «A bientot» 🙂


  11. Mια ερώτηση Χάρη.Το σηματάκι της ανακύλωσης πώς προέκυψε?


  12. Χάρη καλές καταδύσεις! 😉 😉


  13. @Κωνσταντίνα, είναι καιρός να επιστρέψεις!!!! 🙂

    @Γιώργο, φυσικά και δεν τίθεται θέμα μη επιστροφής! 😉

    @Kiko, Thanx man! Stay tuned!

    @Krot, 😉

    @Indy, θα σε βρω Θεσσαλονίκη! 🙂

    @Dr.Seeng, Γιατρέ μου… με έχεις ψυχολογήσει σωστά! 😉

    @Biologos, όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν, ρόδα είναι και γυρίζει, ότι ανεβαίνει κατεβαίνει κλπ! 😉 😛

    @Omadeon, Σφράγισε τις μπουκαπόρτες!!!


  14. Θα σε περιμένουμε.

    Η γραφή σου έχει κάτι το αυθεντικό, ανεξάρτητα από τις δικές μας προσεγγίσεις. Ελπίζουμε να πρόκειται για … «αγρανάπαυση».


  15. Καλό καλοκαίρι. Μη μασάς. Κι εγώ αισθάνομαι κάπως έτσι. Ισως έχει αλλάξει ο καιρός και πρέπει αντι να αναλωνόμαστε σε διάλογο καφενείου, να συντονιζόμαστε σε πιο συγκεκριμένα, στοχευμένα πράγματα. Ισως το blogging συνολικά αλλάζει.


  16. Αγαπητέ Χάρη, το γεγονός ότι η συναλλαγή δεν είναι πρακτικά – υλικά εξαργυρώσιμη ενδεχομένως και να είναι απείρως θετικότερο απ’ότι αν ήταν. Το σκέφτηκες αυτό;

    Γκρινιάζεις για τον εκφυλισμό του blogging, λαμβάνοντάς τον ως δεδομένο, δεν γνωρίζουμε όμως αν κάτι τέτοιο έχει συμβεί πράγματι. Το μόνο που ξέρουμε είναι ότι παρατηρείται ένα γενικό ξεκατίνιασμα στις σελίδες http://botd.wordpress.com/?lang=el και
    http://botd.wordpress.com/top-posts/?lang=el, πράγμα που είναι φυσικό και αναμενόμενο από τη στιγμή που έχει επέλθει πλουραλισμός στο ιστολογείν.

    Όπως με κάθε άλλη σφαίρα στην οποία επέρχεται πλουραλισμός, το σκάρτο πράμα βγαίνει στην επιφάνεια και αρχίζει να φαίνεται. Το ίδιο συμβαίνει, ας πούμε, με το Top 40 στη μουσική. Το ίδιο έγινε όταν από το δίδυμο ΕΡΤ-ΥΕΝΝΕΔ ξανοιχτήκαμε στον ωκεανό της ιδιωτικής τηλεόρασης. Η μετάβαση εκείνη δεν σημαίνει ότι εκείνη τη στιγμή χάθηκε για πάντα κάθε τι το ποιοτικό από τις οθόνες μας, σημαίνει απλώς ότι έλαβαν πλέον και οι κυρακατίνες το δικαίωμα να βλέπουν τηλεόραση που να τις εκφράζει, και καθώς οι κυρακατίνες είναι πλειοψηφία, το ποιοτικό περικυκλώθηκε από το σκάρτο, κι έτσι από εκείνη τη στιγμή και πέρα το ποιοτικό έπρεπε να το αναζητήσεις λίγο για να το βρεις. Δεν σημαίνει όμως ότι χάθηκε, ούτε καν ό,τι μειώθηκε. Απλά ο λόγος σχέσης του ποιοτικού προς το σκάρτο άλλαξε. Δεν καταλαβαίνω από που κι ως που μπορούμε να έχουμε την αξίωση να υπάρχει μόνο το ποιοτικό σε αυτή τη ζωή, και να εξαφανιστεί κάθε τι το σκάρτο. Δεν είναι ρατσισμός αυτό εναντίον των απανταχού κακόγουστων, αγράμματων, μικρόμυαλων, κνώδαλων, και καραμπαστουνόβλαχων;

    Το να παραπονιέσαι λοιπόν που η “κατάταξη” της wordpress είναι πλέον για κλάματα είναι σα να συχνάζεις δίπλα στις τουαλέτες και να παραπονιέσαι που βρωμάει. Ε, πήγαινε λίγο πιό πέρα, άνθρωπέ μου!


  17. Α, να μην ξεχάσω να πω κι αυτό: ελπίζω να επιστρέψεις στο ιστολογείν σύντομα. Το να πληγώνεται η ποιότητα και να παραιτείται, σίγουρα δεν ωφελεί.


  18. Αυτό που έχω αντιληφθεί με τα μπλογκς είναι ότι είναι σαν τα καινούργια ρούχα. Καλό είναι να τα ξαναδοκιμάζει κανείς και στο σπίτι του, χωρίς «κολακευτικούς» καθρέφτες και φλύαρους πωλητές γύρω, να ελέγχει λίγο τα κουμπιά, να αφαιρεί τις ετικέττες, να συνδυάζει με τα παλιά και αγαπημένα, να δει τί θα πετάξει και τί θα αφήσει στη ντουλάπα. Απο κει και πέρα, Χάρη, η «σιωπή» τροφοδοτεί καλύτερα τον εσωτερικό και εξωτερικά εκφερομενο λόγο. Γιατί όπως έχει γραφτεί και αλλού στο τέλος θα γίνουμε όλοι «μία ράτσα». Θα χησιμοποιούμε ανεπαισθήτως ο ένας τα λόγια, τα κλισέ και τις εικόνες του άλλου και πάει λέγοντας. Οσο για το «όχι ψυχολόγος» φοβάμαι, εξ ιδίων κρίνοντας, ότι είναι να τόχει η κούτρα σου (μου) να κατεβάζει ψείρες. Μέσα σε ένα οποιοδήποτε πεδίο που αναπτύσσονται δυναμικές ανθρώπινες, ο καθένας θα επαναλάβει ο,τι και στη ζωή. Απλά ερχεται κάποια στγμή, που ανακαλύπτεις ότι ο τυχών τέτοιος ρόλος αποβαίνει άχαρος και ότι υπάρχουν και επί μέρους χώροι στη μπλοκόσφαιρα όπου η διακίνηση ιδεών προέχει έναντι του group therapy. Λυπάμαι αφενός που το κλείνεις, γιατί αυτό ακριβώς το διαλογικό και μη αυτοαναφορικό ανακάλυψα σ΄ αυτη τη παρέα, απ΄την άλλη χαίρομαι ναρκισσιστικά που (μάλλον) ακολουθώ παρεμφερή πορεία, επιλέγοντας συνομιλητές που ρισκάρουν να κλείνουν κύκλους πάνω στην ακμή τους. Και που τελικά τα ΄πράγματα δέιχνουν ότι στην ωριμότητα του μπλόγκιν υπάρχει μία τάση για ανταλλαγή και αλληλοδιαμόρφωση.

    (σόρρυ αν επαναλαμβάνω κατι από τα σχόλια, δεν έχω χρόνο να τα διαβάσω)


  19. Εγώ θα σου ευχηθώ καλή επιστροφή, αγαπητέ. Θα διαφωνήσω με την υπόθεση περί εκφυλισμού του blogging. Απλώς, κατά τη γνώμη μου, έχει περάσει από τη φάση της αθωότητας ή της αφέλειας στη φάση της ωριμότητας, με όλα τα καλά και τα κακά που αυτό συνεπάγεται. Που σημαίνει ότι δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι σε τελευταία ανάλυση, η πρωταρχική ουσία του blogging είναι το παρεάκι από τη μια και το ανελέητο ξεγύμνωμα του εαυτού από την άλλη, χωρίς κανέναν περιορισμό, συμπεριλαμβανομένης και της έγνοιας της αναγνωσιμότητας. Έτσι για να το «φχαριστιώμαστε». Καλή επάνοδο, λοιπόν.


  20. ΚΑΛΑ, εδώ γελάμε. «Ωριμότητα» – my ass.

    Εδώ βρε Στέλιο τα περισσότερα άλλα μπλογκ, ακόμη και (ιδίως) τα πιο δημοφιλή έχουν κατέλθει σε τέτοια ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ επίπεδα συλλογικής και ατομικής παρανόησης (ή βλακείας) ώστε ο κόσμος έχει εθιστεί στη μόνιμη θολούρα και έχει γίνει ανίκανος να καταλάβει όσα συμβαίνουν ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ του.

    Προτείνω στο μέλλον (σουρεαλιστικά και αστεία βέβαια) να αρχίσουν κάποιτε επίσημα μαθήματα -με εξετάσεις- για «δίπλωμα συμμετοχής σε ψηφιακή συζήτηση».
    Μαθήματα:
    1) ΠΩΣ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΣΩΣΤΑ όσα είναι ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΑΣ.
    2) ΠΩΣ να χειρίζεστε παρεξηγήσεις και παρανοήσεις
    3) ΠΩΣ να ΜΗΝ κατηγορείτε τους φίλους σας χωρίς λόγο.
    Μάλιστα το (1) πρέπει να μετράει 80% για το δίπλωμα!
    Γιατί ο κόσμος στραβώθηκε εντελώς.

    Πάλι καλά που υπάρχει και ο Χάρης, που ΚΑΙ ο ίδιος ΚΑΙ το μπλογκ του είναι 100% υγιή, για να… ξαποσταίνει κανείς! 🙂

    Τώρα όμως… τη βάψαμε για λίγο!


  21. @Manitari, Να είσαι καλά αγαπητέ, να ξέρεις ότι παρά τις αποκλίνουσες προσεγγίσεις μας σε εκτιμώ πολύ γιατί στο blog σου σέβεσαι τους διαφωνούντες και τον διάλογο με τρόπο υγιή και σπάνιο!

    @Tsimitakis, έτσι ακριβώς αγαπητέ, όλα χρειάζονται, ακόμα και το light, αλλά όχι σε βάρος των άλλων, κατά τα άλλα το blogging δεν χρειάζεται τόσο πολύ στόχευση, όσο συνείδηση και γνώση για το ποια είναι τα χαρακτηριστικά του μέσου, ποιος είναι ο ρόλος που έχει διαλέξει ο καθένας μας για τον εαυτό του και πως τον επιτελεί!


  22. Συμφωνώ απόλυτα με όσα είπες στο Μανιτάρι. Είχα κι εγώ εποικοδομητικό διάλογο στο μπλογκ του.

    Υπάρχουν κάτι άλλα…. fungi, κάτι Δον-Κιχώτες, κάτι Κυνηγοί Δαιμόνων, κάτι Τσοπαναραίοι… ΑΛΛΟ πράμα!
    (και μαζεύουν και το αντίστοιχο κοινό από φανατίλες)


  23. @Διαγόρας, φίλτατε το τελευταίο για το οποίο γκρινιάζω είναι η κατάταξη της wordpress.

    Σε προηγούμενα post έχω εκφράσει αρκετές από τις απόψεις μου και έχω γράψει αρκετά αρνητικά για την ιδέα του «κινήματος», την «ταυτότητα» και την ταυτοποίηση μέχρι και για το kitch του ιστολογείν! 🙂

    Έχω γράψει επίσης πάρα πολλά θετικά τα οποία έχω υπερασπιστεί, όπως για την δυναμική του μέσου ως πεδίου του υποκειμένου, για την εξελικτική πορεία του blogging και την εντελέχεια κλπ. και μέσα από όλα αυτά τα κείμενα υπερασπιζόμουν τον πλουραλισμό όπως και συνεχίζω να τον υπερασπίζομαι γιατί έτσι έχει μεγαλύτερη αξία το ουσιαστικό καθώς αναδεικνύεται η διαφορά του από το επουσιώδες!

    Αυτό που παρατηρώ αυτόν τον καιρό είναι ότι το επουσιώδες και συχνά το «επικίνδυνο» επικρατεί έναντι του ουσιαστικού και γι’ αυτό θέλω λίγο χρόνο ίσως για να αναζητήσω νέο ρόλο. Ίσως αν θέλεις να αναθεωρήσω κάποιες απόψεις μου γιατί αισθάνομαι ότι έχοντας εγώ ο ίδιος απαρνηθεί το χρηστικό (ή το blogging ως κίνημα αν θέλεις) είναι σαν να εγκρίνω την καταβύθιση του blogging στο τυχαίο. Στο αμέσως προηγούμενο σχόλιο γράφω ότι αυτό που απαιτείται είναι συνείδηση του ρόλου που έχει διαλέξει ο καθένας για τον εαυτό του και επειδή από τον ρόλο του χαβαλέ τελευταία πέρασα σε αυτόν του αναλυτή θέλω λίγο τον χρόνο μου είτε για να παραιτηθώ από τον έναν εκ των δύο ρόλων είτε για να δω πως θα τους συμβιβάσω. Σε κάθε περίπτωση θα είμαι πίσω σύντομα! 😉


  24. @Stelios, για το «ωριμότητας» συμφωνώ αλλά το βάζω σε εισαγωγικά γιατί θεωρώ ότι οι παρενέργειες είναι ουσιαστικότερες από τα χαρακτηριστικά ωρίμανσης, ίσως το blogging περνάει μια εφηβεία! 😉


  25. Φίλε omadeon, στην περίοδο της παιδικότητας και της αφέλειας, όλα είναι απλά, άμεσα κατανοητά, προφανή. Στην περίοδο της ωριμότητας αρχίζουν οι παρανοήσεις και οι θολούρες, και αυτό που παλιά ήταν ολοκάθαρο μπροστά στα μάτια του καθενός, γίνεται διακύβευμα. Κερδισμένος είναι εκείνος που θα μπορέσει να ανακαλύψει τη γοητεία μέσα στην ώριμη πραγματικότητα και θα απενοχοποιήσει την «πονηριά» της, ακριβώς όπως ο νέος που απενοχοποιεί το σεξ, το οποίο στην εφηβεία θολώνει το κάθε τι που στην παιδική ηλικία ήταν απλό και προφανές. 😉


  26. Χάρη, δεν είχα δει την απάντησή σου στο σχόλιό μου. Νομίζω ότι καταλαβαινόμαστε.


  27. @Omadeon, πρέπει να αναζητήσουμε νέους ρόλους και να χρησιμοποιήσουμε το μέσο με βάση τα χαρακτηριστικά και τις δυνατότητες του. Για παράδειγμα κάτι που με έχει κουράσει είναι η αναπαραγωγή ειδήσεων σε posts στα οποία είτε απουσιάζει παντελώς ο σχολιασμός της είδησης, είτε ο σχολιασμός λέει το αυτονόητο κλισέ, είτε προσπαθεί να διαστρεβλώσει τόσο πολύ την είδηση που καταντάει παραπληροφόρηση. Ακόμα χειρότερα είναι τα streamings των comments, «πόσο δίκιο έχεις», «πολύ καλά τα λες», «τι κρίμα» κλπ. κι αν υπάρχει και κανένας που γράφει κάτι αρνητικό αυτό πάλι αφορά την είδηση και όχι την ουσία του πως αυτή δημοσιεύεται, ότι πχ. πριν πεις κάτι οφείλεις να το τεκμηριώσεις ή να αναφέρεις την πηγή. Αυτό που απουσιάζει είναι μια «φατική» χρήση του blogging, ένα blogging για το ίδιο το blogging. Οι λίγοι που δοκίμασαν να το κάνουν είναι τόσο ικανοί σε αυτό όσο κι εγώ στο να οδηγώ υποβρύχιο! 🙂


  28. Stelios και Omadeon, νομίζω και μεταξύ σας συμφωνείτε επί της ουσίας και συμφωνώ κι εγώ. Η λέξη «ωρίμανση» έχει της συνέπειες και τις ασυνέπειες της όμως η ουσία είναι ότι πράγματι μάλλον η περίοδος που διανύουμε είναι μεταιχμιακή, όπως κάθε περίοδος άλλωστε, και φέρει τα χαρακτηριστικά της. Κάποιοι αναζητούν μηχανισμούς ελέγχου, κάποιοι αντιδρούν, κάποιοι εκμεταλλεύονται το blogging, κάποιοι άλλοι τους bloggers και τελικά όλοι blogάρουν! 😀 Μέσα σε όλα αυτά πρέπει να βρούμε τους τρόπους να διακρίνουμε και να ξεχωρίζουμε, όχι να επιβάλουμε φόρμες αλλά να εγκαταστήσουμε την συνείδηση σαν έννοια στο κέντρο!


  29. Μου άρεσε αυτό το «συμφωνείτε επί της ουσίας», πρώτον διότι… ΙΣΧΥΕΙ (χεχε), δεύτερον διότι… ακόμη και αν δεν ισχύει ΕΝΤΕΛΩΣ, ποιός είπε ότι η Αλήθεια είναι κάτι που προσδιορίζεται «εντελώς» και μέσω διαφωνίας μόνο?
    H Αλήθεια είναι πάντα σύνθετη και συνθετική, και χωράν πολλές απόψεις σαν πτυχές της (ίδιας) αλήθειας! 🙂

    Μέσα σε όλα αυτά πρέπει να βρούμε τους τρόπους να διακρίνουμε και να ξεχωρίζουμε, όχι να επιβάλουμε φόρμες αλλά να εγκαταστήσουμε την συνείδηση σαν έννοια στο κέντρο!

    You can say THAT again! 🙂


  30. Υ.Γ. ένα από τα βασικά προβλήματα που παρουσιάζονται όποτε θέλει κανείς να ανεβάσει το επίπεδο συλλογικής κατανόησης… ομαδικών φαινομένων _πλάνης_, είναι το ότι οποιαδήποτε αναφορά σε πρόσωπα ή σε μπλογκ που είναι αναμειγμένα, τείνει να προκαλεί περισσότερες έχθρες και συγκρούσεις (ή εμπλοκές τρίτων) από όσες αποσκοπεί (ίσως) να θεραπεύσει. Γι’ αυτό το λόγο, σήμερα και χθες έκανα νέα, ιδιόρρυθμη απόπειρα… χιουμοριστικής διατριβής, που αφορά μπλογκο-συμβάντα ΧΩΡΙΣ ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΟΝΟΜΑ όμως, οπότε οι μόνοι που ξέρουν για ποιους μιλώ είναι άμεσα οι ΗΔΗ εμπλεκόμενοι. Ακόμη κι αυτοί μπορούν να γελάσουν με τον εαυτό τους (όπως εγώ γελάω με… μένα). Οι υπόλοιποι όμως, τώρα μπορούν ΕΠΙΣΗΣ να το απολαύσουν:

    http://omadeon.wordpress.com/2008/06/17/collective-idiocy/
    τίτλος:
    «Συλλογική νοημοσύνη και… συλλογική ηλιθιότητα! (Since you are my brother, I kill you for nothing)»


  31. Η αγελάδα ποτέ δεν πεθαίνει. Εκτός κι αν γίνει μπριζόλα. Αλλά πάλι θα μείνει το κόκαλο.
    Χάπι holidays cr@zy cow 😛


  32. πάντως συμφωνώ με το Διαγόρα!


  33. Κι εγώ συμφωνώ μαζί του… αλλά συμφωνώ και με εμένα στο σχόλιο που του απαντώ! 😛


  34. είσαι διχασμένη προσωπικότητα!!!


  35. Σε ποιόν από τους δύο απευθύνεσαι; 🙂


  36. Αγοράζω ασυζητητί τα 4 τελευταία σας σχόλια!

    Crazy Cow style ZEN !


  37. Εξαρτάται, πόσα δίνεις; προφανώς αρκετά για να μοιραστούν δια τρία, σε εμένα, την Krot και σε εμένα!


  38. Καλύτερα τότε… αντί να πληρώσω, να σας κάνω μετόχους!


  39. Super, δια του 4 έχω το 50%!


  40. Με τέτοιο ποσοστό ανοίγεις και νέο blog «Golden cows’!
    🙂


  41. χωρίς τον ξενοδόχο λογαριάζετε Χάρηδες (απευθυνομαι και στους δύο).

    Το 50% είναι δικό μου. Και το υπόλοιπο της Κροτ!!!

    Ομαδεόν, ό, τι περισσεύει δικό σου, κι άσε τους Χάρηδες απ’έξω!


  42. πώς το κάνεις αυτό που άμα περνάει το ποντίκι πάνω από το submit comment εμφανίζεται κειμενάκι του Wilde?


  43. Πώς το κάνω; Εγώ δεν έκανα τίποτα…

    …Ούτε κι εγώ!


  44. Κρότκαγια, ακόμη δεν έμαθες πόσοι είμαστε… ΕΜΕΙΣ; 🙂

    (όνομα και πράμα – μιλάμε….)


  45. Omadeoνάρα, 40 παλικάρια, 80 χέρια με 400 δάχτυλα να πλητρολογούν σε 4040 πλήκτρα (40 πληκτρολόγια Χ 101 πλήκτρα)! Αυτό είναι πλουραλισμός!


  46. ΟΚ, ΟΚ, όμως το αγγλικό «n» τι το ήθελες (στη λέξη «Omadeonάρα»)? Ξέχασες ότι θα γίνει… παρανάγνωση (misreading)ή παρανάλωμα του πυρός, θα διαβαστεί σαν ελληνικό «π» με αποτέλεσμα να γίνω.. παπάρα(ς)!
    🙂 🙂


  47. Χαχαχαχά! Λοιπόν άκου… Θα παραβώ τους κανονισμούς και θα το διορθώσω γιατί όσο καιρό blogάρω είναι το μοναδικό εύλογο επιχείρημα που μου είπε κάποιος για να αλλάξω σχόλιο που έχω γράψει! 😉


  48. Κάπου κάπου χρειάζεται κι ένα ξεblogaρισματάκι…
    Φιλιά και μη μασάς χόρτα (λιβαδιού, εννοείται).


  49. Είναι πολλά τα σχόλια και δεν τα διάβασα. Αυτό το λέω γιατί μπορεί να άλλαξες γνώμη απο τα …παρακάλια των άλλων πιο πάνω, και να μην το έχω πάρει χαμπάρι. Απο εκεί και έπειτα εγώ ενα πράγμα έχω να σου πω.

    Μην αγχώνεσαι ρε φίλε και δεστα πιο χαλαρά τα πράγματα. Δεν έχεις ούτε να κερδίσεις ούτε να χάσεις κάτι. Γράφε για να ξεκαβλώνεις στην τελική… Απλά μην το παίρνεις τόσο σοβαρά το θέμα… Τζάμπα τοξικές ουσίες εισάγεις στον οργανισμό σου. Be cool, γράφεις μια χαρά και έχεις άποψη, δεν χρειάζεται να το κόψεις για την μαλακία των άλλων… Γνώμη μου.-


  50. Χαχαχαχαχαχαχα! Έχω πεθάνει στο γέλιο, δεν το είχα υπόψη, η πλάκα είναι ότι το παιχνίδι λέει για αγελάδες που πήραν τα όπλα, διάβασε το concept του blog και δες το video που έχω αναρτήσει, είναι ακριβώς το ίδιο! Θα κατεβάσω το παιχνίδι και θα γίνω φανατικός gamer! 🙂


  51. Έχεις ένα point και εγώ έκλεισα το δικό μου με παρόμοια συναισθήματα αλλά δεν το πολύφιλοσόφησα εις βάθος σαν εσένα.. είπα απλά βαρέθηκα…

    ..μετά μου πέρασε


  52. Θέλετε και άαααλλαααα;
    http://www.jibjab.com/view/107450

    άμα το πάμε έτσι…
    ΜΕ ΤΟ ΚΙΛΟ το γέλιο από Τρελλές Αγελάδες άλλου είδους.

    Υ.Γ.
    Χάρη, στον πλανήτη Αρη βρήκε Πάγο το διαστημόπλοιο Φήνιξ προχθές, αλλά… βότκα ή ουϊσκυ δεν βρήκε!
    (πληροφορίες εντός βλογ)


  53. Προχτές που το διάβασα μ’ έπιασε μια στενοχώρια, ήθελα να στη «χρεώσω», που λέει ο λόγος, και να τη μοιραστώ μαζί σου. Συμφωνώ, βέβαια, με αυτά που αντιλαμβάνεσαι και κρίνεις, απλώς εγώ ακόμα παίρνω τα πράγματα πιο χαλαρά. Και μετά σκέφτηκα, τι στο καλό, καλοκαίρι είναι, τι θα πω σε έναν άνθρωπο, κλείσου στο κελί με το πισί; Βγες στον δρόμο, στους δρόμους, είναι σίγουρα αλλιώς όταν μπορείς να κοιτάξεις τον άλλον στα μάτια. Καλά να είσαι και να είναι όσοι και όσα αγαπάς. Καλό καλοκαίρι.


  54. @elf, Μπορείς να μου χρεώσεις την στενοχώρια αλλά μη μου λες καλό καλοκαίρι ακόμα! 🙂 Θα είμαι πίσω πολύ σύντομα! 😉



Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: