h1

Blogοπαίχνιδο, 5 + και 5 –

10/06/2008

Τα blogοπαίχνιδα είναι από τα όμορφα πράγματα στην blogόσφαιρα και στο συγκεκριμένο με κάλεσε ο Παράφωνος και επειδή μου άρεσε σαν concept και δεν έχω τι άλλο να γράψω αυτές τις μέρες ανταποκρίνομαι σχεδόν άμεσα! 5 πράγματα που μου αρέσουν και 5 που δεν μου αρέσουν…

Μου αρέσουν,

1. (Το εσύ) Οι άνθρωποι που δεν βασίζονται σε αυτό που έχουν κεκτημένο είτε το κέρδισαν είτε τους χαρίστηκε. Γι’ αυτό οι όμορφες γυναίκες είναι πραγματικά ωραίες όταν η ομορφιά δεν είναι το μοναδικό ενδιαφέρον πράγμα πάνω τους, όταν δεν επενδύουν αποκλειστικά σε αυτή.

2. (Το εγώ) Η αυτονομία και η αναζήτηση της, έξω από τα κεκτημένα.

3. (Το αυτό) Τα μεγάλα παράθυρα με θέα, όπως αυτό που έχω απέναντι μου, το βλέπω να στέκεται σταθερό και ταυτόχρονα να αλλάζει από χειμώνα σε καλοκαίρι και ξανά σε χειμώνα και ξανά… ξανά… ξανά…

4. (Το χθες) Οι έξυπνες ιστορίες, όπως αυτές που συναντά κανείς στην τέχνη, στην αρχιτεκτονική, στην μουσική, στο θέατρο, στην φιλοσοφία και στην ίδια την ιστορία όλων αυτών των ιστοριών οι οποίες συχνά δεν αναφέρονται παρά σε μανίες που όταν είναι αβλαβείς και όταν προέρχονται από έξυπνους ανθρώπους που ξέρουν να τις δικαιολογούν ή να τις βιώνουν τόσο έντονα που να σε συμπαρασύρουν, είναι γοητευτικές.

5. (Το αύριο) Η προσδοκία, όχι για το κοινώς εννοούμενο μέλλον, αλλά για το άλλο, το μαγικό και το ονειρικό.

Δεν μου αρέσουν,

1. (Το εσύ) Οι φασίστες κάθε είδους που δεν έμαθαν να δέχονται το άλλο. Ηλίθια ετεροπροσδιορισμένα γουρούνια που όταν αποκτούν δύναμη βγάζουν το άχτι τους.

2. (Το εγώ) Τα μανιφέστα και οι αλήθειες κάθε είδους που εναγωνίως προσπαθώ να απορρίψω και να βγάλω από το κεφάλι μου.

3. (Το αυτό) Τα σύμβολα κάθε είδους γιατί είναι στατικά, πομπώδη και συμμετρικά αλλά τελικά ασύμμετρα ως προς την κατανομή της ελευθερίας.

4. (Το χθες) Η διπολική σκέψη χωρίς αποχρώσεις που κατατάσσει και κατηγοριοποιεί αβίαστα με ποσοτικά και όχι με ποιοτικά κριτήρια. 1, 2, 3… α, β, γ… κοκ

5.  (Το αύριο) Η απουσία πολλαπλότητας και συνέχειας, η ελαφρύτητα και η μουρμούρα, η αβαθής επιφάνεια που τεντώνεται, τσαλακώνεται, διπλώνεται και ξεδιπλώνεται αλλά πάντα παραμένει επιφάνεια, χωρίς βάθος.

Advertisements

2 Σχόλια

  1. μου αρέσουν οι αγελάδες!
    δεν μου αρέσουν τα σφαγεία!

    🙂


  2. μ΄ αρέσει η άδηλη αρμονία των πραγμάτων,οι διαφωνίες με φίλους που μας αλλάζουν γνώμη κι οπτική, ο δίκαιος θυμός, ο βορριάς και το νερό σε ολες τις μορφές του

    και δεν μ΄ αρέσουν οι ασφυκτικά γεμάτοι χώροι, η γκρίνια, οι άνθρωποι που λένε οφθαλμοφανή ψέμματα,οι καθυστερήσεις στις συγκοινωνίες και ο νοτιάς (άνεμος)



Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: