h1

Πανελλήνιες και άλλες παιδικές ασθένειες (Summer mix 2008)

25/05/2008

Πέρυσι έγραψα σε τρεις φάσεις το «Πανελλήνιες και άλλες παιδικές ασθένειες». Λόγω των ημερών, λόγω της κατάστασης στα πανεπιστήμια και επειδή έχω δουλειές αυτές τις μέρες το επαναδημοσιεύω (υπό μορφή ημερολογίου) γιατί είναι ένα από τα αγαπημένα μου sequels αυτού του blog (το μοναδικό) το οποίο, ένα χρόνο μετά, το βρίσκω επίκαιρο και είμαι βέβαιος ότι και δέκα χρόνια μετά επίκαιρο θα είναι γιατί στην Ελλάδα δεν αλλάζει τίποτα, ελπίζω να διαψευσθώ. Καλή επιτυχία σε όλους τους πιτσιρικάδες που Πανελληνιάζονται… Διαβάστε το κείμενο σαν να διαβάζετε ημερολόγιο καθώς τα τρία Parts γράφτηκαν σε διαφορετικές χρονικές στιγμές.

Part 1

Μάιος 25, 2007

Ώρες ώρες συνειδητοποιώ ότι έχω ξεχάσει τι παίζει στην Ελλάδα και ακόμα καλύτερα ότι έχω καταφέρει να απωθήσω αρνητικές καταστάσεις και σκέψεις που μου πλάκωναν το στήθος στο παρελθόν. Η άρνηση μου δε είναι τόσο μεγάλη για κάποια πράγματα που έχω διαγράψει εντελώς τις λέξεις που τα θύμιζαν από το μυαλό μου, τις έχω ξεχάσει. “You name it therefore it exists” μου είπε ένας καθηγητής εδώ και τώρα συνειδητοποιώ ότι αντίστοιχα κάτι όταν παύει να υπάρχει, χάνεται και το όνομα του… Κατά λάθος έπεσα στο Post της X-Psilikatzous σήμερα και διάβασα αυτή τη μακρινή και τόσο τρομακτική λέξη που είχα ξεχάσει… “Πανελλήνιες”… Κι άρχισα να μονολογώ:

“Ρε συ τι είναι αυτό, τι σημαίνει;” μου είπα, “το έπαθα κι εγώ αυτό νομίζω κάποτε… Κοίτα να δεις που είναι κάτι σαν την ανεμοβλογιά, κανένα παιδάκι δεν το γουστάρει αλλά όλοι οι γονείς θέλουν τα παιδιά τους να το περάσουν”… “ναι ναι κάτι τέτοιο, θυμάμαι… και τα πλακώνουν τα παιδιά στις ενέσεις και τα φάρμακα για να το αντέξουν γιατί είναι ένα κακό που πρέπει να το περάσουν οπωσδήποτε και μετά μαγικά οδηγεί στην κάθαρση (όπως και κάθε τραγωδία κατά Αριστοτέλη). Επίσης συνήθως κανείς δεν σε επισκέπτεται εκτός από γονείς και γιατρούς και καμιά φορά συμπάσχοντες για να δουν τι κάνεις κι αν είσαι καλύτερα από αυτούς… Και φυσικά δεν επιτρέπεται να βγεις έξω για να μην επιδεινωθεί η κατάσταση σου. Το κακό είναι ότι είναι κολλητική ασθένεια και όπως οι πρισσότερες κολλάει στην ανάρρωση και μάλιστα μαζικά και μια φορά το χρόνο… Όταν εσύ το περνάς κάποιοι άλλοι το κολλάνε και πρέπει να περιμένουν το επόμενο καλοκαίρι για να το περάσουν κι αυτοί και να το κολλήσουν κάποιοι άλλοι και μπλα μπλα μπλα… Βέβαια κι αυτοί που το περνάνε δεν την βγάζουν πάντα καθαρή, όλο και κάποιο κουσούρι τους αφήνει… Σπυράκια που οι δερματολόγοι ονομάζουν ακμή και όλοι εμείς οι υπόλοιποι γκαυλόσπυρα, περιττά κιλά κυρίως στα κορίτσια (κώλο που λέμε και συνήθως δεν εξαφανίζεται ποτέ μετά την ασθένεια), αυξημένη μυωπία, ποικίλα ψυχολογικά προβλήματα και το χειρότερο υπερέπαρση σε κάποια μαλακισμένα που ανάρρωσαν πρώτα και άριστα και βγαίνουν στον Ευαγγελάτο για να πουν στους υπόλοιπους πως τα κατάφεραν για να κάνουν το ίδιο. Οι γονείς που τα παρακολουθούν όλα αυτά  είναι ικανοί και νερό του Καματερού να ποτίσουν τα παιδιά τους αν το ακούσουν στην TV. Τελικά όλοι, αναρρώσαντες και μη, συνεχίζουν τη ζωή τους μέχρι να τους βρει η επόμενη ασθένεια η οποία δεν είναι απίθανο να είναι χρόνια.”

Καλή επιτυχία σε όλους τους ασθενείς και μη μασάτε αν δεν αναρρώσετε, όλοι άρρωστοι είμαστε, αν και νομίζω ότι οι πανελλήνιες είναι ασθένεια απόλυτα ιάσιμη και μάλιστα χωρίς φαρμακευτική αγωγή!

Part 2

Ιούνιος 23, 2007

Την Πέμπτη ανακοινώθηκαν οι βαθμοί των πανελληνίων και από την παρούσα απόσταση μπορώ να δω την κατάσταση που επικρατεί αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα, να τη μυρίσω, να τη γευτώ και να την κοροϊδέψω. Είναι αυτές οι μέρες που οι τίτλοι ειδήσεων παίζουν σκηνές από λύκεια με ευτυχείς μαμάδες και μαθητούδια που πέρασαν στην πρώτη τους επιλογή… “Εγώ έβαλα νομική πρώτη επιλογή και με τους βαθμόύς που έχω περνάω νομική στην Αθήνα (γελάκια) μπλα μπλα”… Σεβαστή η χαρά και κατανοητή, κι εγώ το ίδιο ένοιωθα, χαρούμενος και επιτυχημένος (για μια μέρα μόνο, την επομένη ο σεισμός του ‘99 μου τα χάλασε όλα)  αλλά όπως είπα πιο πάνω πλέον έχω την απαραίτητη απόσταση ώστε να δω όλο το έυρος της παρούσας παρανοϊκής κατάστασης.

Τίποτα δεν τελείωσε, κατανοώ απόλυτα το συναίσθημα της κάθαρσης και της ανάγκης επιβράβευσης αλλά τώρα αρχίζουν όλα και μάλιστα σχεδόν από την αρχή. Επίσης τίποτα δεν χάθηκε και όσοι βλέπουν τις πανελλήνιες και τα πεναπιστήμια σαν την μόνη καλή πηγή ευκαιριών κάνουν τραγικό λάθος και στο “μόνη” και στο “καλή”. Είναι λίγες οι σχολές στην Ελλάδα που είναι ικανές να καλλιεργήσουν όνειρα και ακόμα λιγότερες αυτές που μπορούν να τα στεγάσουν και να ικανοποιήσουν την ανάγκη για ουσιαστική γνώση. Μόνοι μας γινόμαστε έχοντας καμιά φορά τη βοήθεια λίγων φωτεινών ανθρώπων καθηγητών… Το είπα και στη μάνα μου όταν ορκίστηκα “Αυτοδίδακτος είμαι και ας πλήρωνες εσύ τόσα χρόνια για να σπουδάζω στη Θεσσαλονίκη!”

Σε παλαιότερο post όταν ξεκινούσαν οι εξετάσεις πριν ένα μήνα έγραφα για τις πανελλήνιες ως παιδικές ασθένειες… Αυτές είναι οι μέρες που περνάμε από την ασθένεια στην ανάρρωση αλλά είναι μόνο για λίγο καθώς η νόσος είναι χρόνια… Οι ασθενείς αφού αποτοξινωθούν κατά τους καλοκαιρινούς μήνες θα συνεχίσουν την κούρα σε δημόσια ιδρύματα της Ελλάδας ενώ πολλοί θα μεταβούν και στο εξωτερικό ευελπιστώντας σε καλύτερη νοσηλεία που είναι όμως και πιο ακριβή και μερικές φορές αναποτελεσματική. Το ζήτημα είναι τι συμβαίνει από εδώ και πέρα. Είναι πιθανό κάποιοι να αναρρώσουν πλήρως αλλά οι περισσότεροι θα συνεχίσουν να ασθενούν καθώς τα ιδρύματα θα κάνουν τα ιατρικά λάθη που πάντα κάνουν… Κοινώς ”Η εγχείρησις πέτυχε αλλά ο ασθενής απέθανε!” (σκατά, τώρα θα κάνουν ντου στο blog και τα εθνίκια)… Τι εννοώ; Τα ιδρύματα δεν είναι η σωτηρία, υπάρχουν οι λεγόμενες ενδοπανεπιστημιακές λοιμώξεις οι οποίες είναι πολλές και ποικιλοτρόπως επικίνδυνες… ίσως πιο επικίνδυνες κι από την ίδια την ασθένεια. Δεν είναι απίθανο κανείς να καταλήξει ακρωτηριασμένος (πνευματικά) ή ακόμα χειρότερα “κατά φαντασίαν υγιής!” (πάλι πνευματικά)… Οι πλέον επιρεπείς στο δεύτερο είναι αυτοί οι “πρώτοι των πρώτων” που βγαίνουν στην TV, οι οποίοι νομίζουν ότι επειδή μπήκαν πρώτοι θα βγουν και πρώτοι… Αμ δε! Πολλοί επίσης θα είναι και εκείνοι οι οποίοι στην πορεία θα διαπιστώσουν ότι το ίδρυμα που νοσηλεύονται δεν τους παρέχει ικανή θεραπεία ώστε να αναρρώσουν ή ότι δεν ειδικεύεται στην δική τους ασθένεια και ότι χρήζουν αλλαγής ιδρύματος καθώς όταν διάλεγαν δεν ήξεραν! Σε κάθε περίπτωση πάντως, όπως και να έχει οι ασθενείς πρέπει για μεγάλο διάστημα να χρησιμοποιήσουν καθαρτικά προκειμένου να αποβάλουν όλα τα κατάλοιπα που συσσωρεύσαν κατά την μακροχρόνια παραμονή τους στο λύκειο και βαραίνουν το κεφάλι τους εμποδίζοντας τις νέες θεραπείες να δράσουν αποτελεσματικά!

Αγαπητοί επιτυχόντες, απολαύστε την εισαγωγή και παραμονή σας στο ίδρυμα, με όλα της τα στραβά έχει πλάκα…

Όσοι δεν πετύχατε μην ακούτε κανέναν, όλοι έχουν ένα comment έτοιμο και έξω έξω για τον οποιονδήποτε, ακόμα κι αν πέρασε. Μια φίλη της γιαγιάς μου με είχε ρωτήσει “περασες;” είπα “ναι”, συνέχισε εκείνη “που;” αλλά το που δεν πήγαινε σε ποιά σχολή γιατι όταν απάντησα “αρχιτεκτονική” ξαναρώτησε “που;” και όταν είπα “Θεσσαλονίκη¨και όχι “Αθήνα” κατέβασε το μάτια, πήρε ένα λυπημένο ύφος και μου είπε “ΕΕεε, δεν πειράζει” σαν να είχα αποτύχει οικτρά… Μην αφήνετε κανέναν μαλάκα να σας κάνει να νοιώθετε έτσι! Στο γραφείο που εργάστηκα στην Ελλάδα έπαιρνα 700 Euro και μαύρα, την ίδια στιγμή η πανέμορφη κομμώτρια στο ισόγειο έσκαγε με BMW και εργαζόταν τις μισές ώρες από εμένα, αυτή είχε αποτύχει στις Πανελλήνιες!

Part 3

Αύγουστος 27, 2007

Στο παρελθόν έχω αναφερθεί εκτενώς σε αυτό το blog στις Πανελλήνιες εξετάσεις με τα posts “Πανελλήνιες και άλλες παιδικές ασθένειες” Part 1 και Part 2 (με κλικ στα links μπορείτε να διαβάσετε πρώτα δύο επεισόδια). Σήμερα που ανακοινώθηκαν οι βάσεις είναι η μεγάλη στιμή για να ολοκληρωθεί η τριλογία.

Οι βάσεις μετρώνται σε μόρια και είναι σαν τον πυρετό, δείχνουν πόσο πολύ ασθένησαν οι μαθητές κατά τη διάρκεια του έτους. Έτσι, αν ασθένησαν πολύ οι βάσεις ανεβαίνουν και τα ιδρύματα εξυπηρετούν τους μαθητές με τα περισσότερα μόρια καθώς προφανώς αυτοί είναι σε πιο βαριά κατάσταση. Όταν ανακοινώνονται οι βάσεις, όπως σήμερα, οι ασθενείς μαθητές μαθαίνουν σε πιο ίδρυμα έγιναν δεκτοί και σπεύδουν να εγγραφούν και να εισαχθούν ταχέως ώστε να αρχίσει η νοσηλεία. Στην νοσηλεία έχω αναφερθεί εκτενώς στο part 2 της τριλογίας (have a look καλό είναι!) και δεν θα αποτολμήσω flashback εδώ καθώς τα flashbacks στις τριλογίες συνήθως είναι μάταια και κουραστικά (βλέπε το part 2 του Matrix). Το σημαντικό είναι ότι αυτές τις μέρες γίνεται η γνωστή παρέλαση των μαμάδων και τον επιτυχόντων ασθενών από σπίτι σε σπίτι κι από γιαγιά σε θείο για τα γνωστά κεράσματα και τις ευχές για ταχεία ανάρρωση. Μετά όλοι μαζί φορτώνουν τον ασθενή στο αυτοκίνητο μαζί με κούτες γάλατα εβαπορέ και τενεκέδες λάδι και τον ξαποστέλνουν στην πόλη που εδρεύει το ίδρυμα που τον δέχθηκε ώστε να βρει ακομοντέισιον καθώς τα ελληνικά ιδρύματα δεν συνηθίζουν να προσφέρουν άφού δεν επαρκούν οι κλίνες και τα ράντζα πράγμα που είναι φυσιολογικό και δεν προκαλεί εκπληξη σε κανέναν καθώς πρώτα πρέπει να λυθούν άλλα πιο σοβαρά προβλήματα που υπάρχουν. Ένα από αυτά είναι ο ανεπαρκής χώρος στα κυλικεία τον ιδρυμάτων στα οποίο σπεύδουν τάχιστα όσοι ασθενείς φτάνουν αργοπορημένοι και δεν βρίσκουν θέση στο αμφιθέατρο. Οι ασθενείς αυτοί ακολουθούν αυτοσχέδιες θεραπείες με δημοφιλή γιατροσόφια και αυτοσχέδια φάρμακα όπως ο φραπές και το τάβλι. Συχνά ο φραπές καταναλώνεται και εντός του αμφιθεάτρου ως συνοδευτικό διεγερτικό κατά την διάρκεια της θεραπείας. Η θεραπεία για τους ασθενείς των Πολυτεχνικών και των Ιατρικών διαρκεί παραπάνω από αυτήν στα υπόλοιπα ιδρύματα καθώς οι συγκεκριμένοι ασθενείς εκτός του ότι ασθένησαν παραπάνω και γι’αυτό είχαν πιο πολλά μόρια, γεγονός που σημαίνει ότι απαιτείται μακρά νοσηλεία, πάσχουν από επιπλέον λοιμώξεις. Οι μεν πολυτεχνίτες από την ενδοπανεπιστημιακή λοίμωξη που λέγεται κατάληψη την οποία την παθαίνεις θέλεις δεν θέλεις (άπαξ και την πάθει ένας την παθαίνουν όλοι) και οι δε ιατροί από τις λοιμώξεις που λέγονται ειδικότητα και αγροτικό. Επίσης , συχνά, μικρόβια που λέγονται “υπουργοί παιδείας” είναι υπέυθυνα για ασθένειες που λέγονται “εκπαιδευτικές μεταρυθμίσεις” οι οποίες πολύ εύκολα λαμβάνουν διαστάσεις επιδημίας με πρώτες ενδείξεις τις καταλήψεις και τις απεργίες και τελική κατάληξη την καθολική σήψη. Τελικά, αυτοί που καταφέρνουν πραγματικά να θεραπευθούν είναι πολύ λίγοι παρά το γεγονός ότι όλοι λαμβάνουν τελικά εξιτήριο. Οι περισσότεροι καταλήγουν να είναι χρόνια πάσχοντες ή κατά φαντασίαν υγιείς. Καλή θεραπεία σε όλους!

to be continued (?)

Advertisements

8 Σχόλια

  1. Ως βαριά ασθενής η πρώτη εισαγωγή μου σε ίδρυμα έγινε το ’99. Σήμερα, εννέα χρόνια μετά δεν έχω αναρρώσει ακόμα πλήρως και παρόλο που επιθυμώ να παρατείνω την νοσηλεία μου ώστε να αναρρώσω και να μπορέσω να βοηθήσω στην θεραπεία των υπολοίπων το ελληνικό κράτος επιθυμεί να με στείλει στο Ψυχιατρικό Ίδρυμα που ονομάζεται στρατός. Μου είπαν ότι εκεί θα γίνω άντρας αλλά αναρωτιέμαι πως κάποιος μπορεί να γίνει άντρας σε έναν χώρο που έχει μόνο άντρες… Χμμμ


  2. κατσε μια στιγμούλα… έδινες πανελληνιες… το ’99?
    μα, το ’99??? δλδ δεν έδωσες καν με δέσμες?

    και ανέχομαι να μου μιλάς στον ενικό?!?!?! τσκ!

    (εγώ πάλι που είμαι της γενιάς του 94, ήμουν μες στα μαύρα πανιά όταν βγήκαν τα αποτελέσματα: είχα γράψει πάρα πολύ καλά… τόσο καλά που πέρναγα Αθήνα, δυστυχως…)

    (και, αρρργκκκκ, συμφωνώ στα λοιπά).


  3. Το ’99 με τη δεύτερη με δέσμες, ήταν η τελευταία χρονιά! 😉


  4. και πάλι!
    έστω!
    έχεις δλδ γεννηθεί μετά την Αλλαγή! αλήθεια, ξέρεις τίποτα για την Αλλαγή; όχι αυτή του Ομπάμα, παιδί μου, την άλλη, την αυθεντική…


  5. Λες για την καθιέρωση των πανελληνίων, την κατάργηση του πολυτονικού ή την κατάργηση της ποδιάς; 🙂


  6. Επίσης η αλλαγή από τα 70’s στα 80’s ήταν μια μεγάλη αλλαγή! 😀


  7. εεε…. λέω για κείνη που συνέβη (?) στις 18 οχτώβρη
    (sic) 1981…

    Αυτή από τα 70ς στα 80ς, εσύ δλδ θες να μας πεις πω΄ς την θυμάσαι?


  8. Ήμουν ενός έτους, τι να θυμάμαι; 🙂 Εδώ την ξέχασαν κι αυτοί που πήγαν να την κάνουν και τελικά από Αλλαγή έγινε «Αλλαγή».



Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: