h1

Της Καλομοίρας (περί Media)

22/05/2008

Δεν μπορώ να αντισταθώ στον πειρασμό και δεν είναι μόνο επειδή η Καλομοίρα είναι σέξυ. Η χαμηλή τέχνη, το kitsch και το trash όσο κι αν με εκνευρίζουν με γοητεύουν. Είναι ίσως επειδή πίσω τους υπάρχει μια ολόκληρη κοινωνία, ένας ζωντανός οργανισμός που τα γεννά, τα αναπαράγει και μετά συχνά τα αποκαθηλώνει ή τα λιθοβολεί. Το πεδίο που συμβαίνουν όλα αυτά είναι τα Media, τα οποία στην Ελλάδα είναι κάτι σαν την πλατεία σε έναν κόσμο που λειτουργεί ως υποκατάστατο του χωριού που μεγάλωσε ο «μέσος Έλληνας».

Σε κάθε περίπτωση η μαζική κουλτούρα και η τέχνη που αυτή παράγει δεν είναι ένα πεδίο ομαλό (το αν είναι υγιές δεν θα το κρίνω και έχω τους λόγους μου) μονοδιάστατο ή προβλέψιμο. Είναι κάτι πολυεπίπεδο και εξαιρετικά σύνθετο και ο τρόπος που διαμορφώνεται εξαιρετικά δυναμικός και γι’ αυτό με ενδιαφέρει καθώς εκλαμβάνω αυτό το πεδίο ως το χώρο που η ζωή και η τέχνη συναντώνται. Για να το πω πιο απλά, η μάνα μου (λέω για τη δική μου για να μη θίξω κάποιον) παρόλο που είναι ένα πρόσωπο που υπεραγαπώ, δεν μπορεί να μου πει πολλά για τον Hubert Duprat και φαντάζομαι σχεδόν κανείς από εσάς γιατί παρόλο που είναι ένας πολύ ενδιαφέρον καλλιτέχνης είναι ένα πρόσωπο που λίγοι γνωρίζουν, όπως λίγοι γνωρίζουν τον Absalon, τον Hiroshi Sugimoto, τον Roman Opalka, τον Simon Norfolk, τον Gregory Crewdson (ήταν μια καλή ευκαιρία να δώσω links σε καλλιτέχνες λιγότερο γνωστούς που μου αρέσει πολύ η δουλειά τους). Την Καλομοίρα όμως την γνωρίζει και η μάνα μου και η γιαγιά μου και η θεία μου και η δική σας θεία και θείος αγαπητέ αναγνώστη και εκτός αυτού η Καλομοίρα και η κάθε Καλομοίρα, το οτιδήποτε υπάρχει ως κοινή γνώση ή βιωμένη εμπειρία, γίνεται κοινός τόπος και αφορμή επικοινωνίας (συχνά προϋπόθεση!) πριν γίνει πεδίο κριτικής. Κοινώς, ανεξάρτητα με το είδος της κριτικής η Καλομοίρα ενώνει γιατί γίνεται «φόρμα» και αφορμή για κουβέντα, όπως ακριβώς και η Τζούλια Αλεξανδράτου, η Ελένη Μενεγάκη, η Σάσα Μπάστα, ο Θέμος Αναστασιάδης, ο Μάκης Τριανταφυλλόπουλος και φυσικά ο αγαπημένος σε αυτό το blog Γεράσιμος Γιακουμάτος και ο Παναγιώτης Ψωμιάδης (βλ. Νομάρχης).

Η αναγωγή των προσώπων σε φόρμες, η αν προτιμάτε σε αφορμές επικοινωνίας είναι μια πραγματικότητα και συμβαίνει είτε μας αρέσει είτε όχι (εμένα όχι και το ξέρετε αλλά συγχωρείστε μου που δεν θα το αναπτύξω σε αυτό το κείμενο, κάνω προσπάθεια κι εγώ να συγχωρέσω τον εαυτό μου). Άλλωστε αυτό δεν είναι τίποτα παραπάνω από την τηλεοπτικοποίηση αυτού που συνέβαινε στα χωριά παλαιότερα. Σε κάθε χωριό υπήρχε (κι αν δεν υπήρχε έβρισκαν κάποιον και τον έκαναν) ο τρελός, ο χαζός, η πουτάνα, ο πούστης, ο κλέφτης, ο κτηνοβάτης και η ύπαρξη όλων αυτών των «ρόλων» ήταν προϋπόθεση για να ζήσουν όλοι οι άλλοι αισθανόμενοι κανονικοί. Αν ρίξετε μια ματιά θα βρείτε τους παραπάνω «ρόλους» σε πολλά πρόσωπα που σχολιάζονται στην μεσημεριανή ζώνη. Αυτή η εξάρτηση από τα πρόσωπα που λειτουργούν ως πεδίο σχολιασμού – επικοινωνίας, μάλλον επειδή υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν τι άλλο να πουν, είναι που δίνει δημοσιότητα σε αυτά τα πρόσωπα και την ανατροφοδοτεί διαρκώς. Από την άλλη ακόμα και κάποιοι που έχουν κάτι να πουν δεν λένε όχι στον χαβαλέ. Το πρόβλημα βέβαια δεν είναι ούτε οι ρόλοι, ούτε η Καλομοίρα ούτε ο χαβαλές, αλλά ότι υπάρχουν μόνο αυτά ή καλύτερα ότι υπάρχουν αυτά σε βάρος όλων των άλλων που θα μπορούσαν ή θα έπρεπε να υπάρχουν!

Σε κάθε περίπτωση και ανεξάρτητα από το «τι θα έπρεπε να βλέπουμε» που είναι κάπως διδακτικό και μπορεί σε κάποιους να ακούγεται πολύ ελιτίστικο σε εμένα πολύ κλισέ, υπάρχει ένα πιο ουσιαστικό ζήτημα σε σχέση με την πραγματικότητα όπως υφίσταται σήμερα. Το χειρότερο λοιπόν είναι ότι μια είδηση η οποία συχνά παρουσιάζεται ως τέτοια χωρίς να είναι, π.χ. «ο Ψωμιάδης ντύθηκε Spider Man» ή «Το βρακί της Καλομοίρας σε κωλάδικο στην Μύκονο», είναι η αφορμή αλλά και το πιο επουσιώδες στην όλη διαδικασία. Ακόμα όμως κι όταν η είδηση είναι περισσότερο ουσιαστική το σημαντικό είναι ο αντίλαλος και η διατήρηση της είδησης με κάθε μέσο, ίσως γιατί ό αντίλαλος κοστίζει λιγότερο και είναι πιο εύκολο και πιο σίγουρο από το ψάρεμα της ίδιας της είδησης. Αυτό που έχουμε λοιπόν είναι σχόλιο στο σχόλιο και σχόλιο για το σχόλιο με αφορμή την είδηση με έναν τρόπο που τελικά η είδηση χάνεται και αυτό που μένει είναι ένα βουητό.

Πάμε στην Καλομοίρα λοιπόν την οποία όλοι έχουν κοροϊδέψει και με την οποία η μέση Ελληνίδα νοικοκυρά έχει ξοδέψει ατέλειωτες ώρες διασκέδασης παρακολουθώντας την μεσημεριανή ζώνη της ελληνικής TV και το δελτίο ειδήσεων του Star, ενώ ο μέσος 16άρης έχει παίξει ατέλειωτες ώρες μαλακίας κι ας κάνει πλάκα με τους συμμαθητές του στο διάλειμμα για τα ελληνικά της. Η Καλομοίρα ήταν και είναι από τα πρόσωπα που της αποδόθηκε ένας «ρόλος» όπως αυτοί που περιγράφω πιο πάνω και παρόλο που ίσως δεν έγινε ποτέ Έφη Θώδη το μέσο την εξέθεσε υπερβολικά και, ανεξάρτητα από το αν αυτό έγινε θετικά και αρνητικά, η υπερβολή είναι από μόνη της ένα πρόβλημα. Θα μου πείτε «ήταν επιλογή της» και «η καλομοίρα βγάζει λεφτά από αυτό» και θα απαντήσω ότι η ιδέα της ηθικής μιας κοινωνίας είναι κάτι έξω από τις προσωπικές επιλογές και τις οικονομικές απολαβές και ότι έχω δικαίωμα να μην επικροτώ μια κοινωνία Κολοσσαίο ανεξάρτητα από το αν κάποιοι πληρώνονται για να μπουν στην αρένα. Από την άλλη φυσικά και δεν μπορώ να το απαγορεύσω.

Αυτή τη στιγμή που γράφω δεν είναι καθόλου απίθανο το ενδεχόμενο η Καλομοίρα να κερδίσει την Eurovision. Μάλιστα αν κερδίσει, παρά το γεγονός ότι η Eurovision δεν είναι διαγωνισμός τραγουδιού ή μάλλον ακριβώς επειδή δεν είναι, θεωρώ πιο πιθανό να κάνει «διεθνή καριέρα» από ότι η Βίσση ή η Άντζελα Δημητρίου (τους λόγους που με κάνουν και το νομίζω αυτό θα τους γράψω κάποια στιγμή σε άλλο post). Επιπλέον, ξαφνικά όλα θα λειτουργήσουν καθαρτικά και εξαγνιστικά για την Καλομοίρα και θα ξεχαστούν όλα όπως ξεχάστηκε με τον Ρουβά το περιστατικό με τον στρατό, με την συναυλία στην Κύπρο κλπ κλπ. Δεν λέω ότι δεν πρέπει να ξεχαστούν, δεν με ενδιαφέρει, αυτό που λέω είναι πόσο υποκριτική είναι η εικόνα, το σχόλιο και γενικότερα αυτό το κουτί που έχετε στο σαλόνι σας και βλέπετε τον Αυτιά να μαλώνει με τον Βερύκιο με αστείρευτη ενέργεια στις 6 το πρωί! Στις 6 λέει άλλα στις 6:10 λέει άλλα και σας υπενθυμίζω ότι το τρέχον έτος δεν είναι το 1984…

Το πρόβλημα σε αυτή τη χώρα είναι ότι υπερασπιζόμαστε ως αξία την σταθερότητα στις απόψεις μας, πράγμα που είναι εντελώς ηλίθιο σαν αξία γιατί έξυπνοι άνθρωποι είναι προφανώς αυτοί που αλλάζουν γνώμη και δεν έχουν εμμονές. Είναι αδύνατο κάποιος να εμμείνει σε μια αρχική θέση εκτός αν τα ξέρει όλα. Η σταθερότητα των θέσεων λοιπόν που ο Έλληνας διακηρύττει ως αρχή δεν είναι παρά μια ανόητη εμμονή του η οποία γίνεται ακόμα πιο ανόητη αν αναλογιστούμε ότι οι Έλληνες είναι ο πλέον ασταθής, καιροσκόπος και κωλοτούμπας λαός που υπάρχει. Αυτό που διακηρύττουν ως αρχή τους είναι κάτι εντελώς έξω από την φύση τους.

Ο Έλληνας λοιπόν πολύ εύκολα και αβίαστα εικονογραφεί μια πίστη, μια αρχή και μετά με τρόπο Οργουελικό την διαγράφει και εικονογραφεί μια άλλη διακηρύτοντας ότι αυτή ήταν η θέση του από την αρχή και ότι είναι πιστός σε αυτή και ότι όταν έλεγε πιο παλιά αυτό εννοούσε το άλλο…

Κουφάλα Έλληνα…

Advertisements

16 Σχόλια

  1. Το post το ανέβασα λίγο βιαστικά γιατί το πρωί δεν θα είχα χρόνο να το ανεβάσω, λείπουν κάποια λινκς τα οποία θα δώσω αύριο κάποια στιγμή…;)


  2. Χάρη καλημέρα, με παρακίνησες να κατεβάσω από το Youtube το βίντεο της Καλομοίρα και μερικά άλλα.

    Λοιπόν, ΜΕΤΡΙΟΤΑΤΟ ποπ είναι. Αν εξαιρέσουμε τα ωραία πόδια της και τα τσαχπίνικα τεντώματα και τινάγματα του σώματός της, το τραγουδάκι είναι μέτριο. Πολύ πιο καλό βρήκα το περυσινό της… Βουλγαρίας, για παράδειγμα:

    (δίνω κι άλλα λινκ στα επόμενα σχόλια αλλα΄δεν τα βάζω όλα μαζί γιατί μάλλον θα μπουν σε ουρά μοδεραίησον)


  3. Μάη σήκρετ κομπινέησον, ιζ δη πάουερ οφ μάη νέησον,
    Μάη σήκρετ μαστουρμπέησιον του δη σέντερ οφ μάη χάρτ…

    Προβοκατόρικη ερώτησις:

    Ποιος έχει (είχε) ωραιότερα μπούτια; Η Καλομοίρα ή ο Ηφαιστίωνας; (Αυτός του Μεγαλέξαντρα ντε).

    Τι θέλουν οι Βούλγαροι στη Μακεδονία;

    Πράγματι πέραν των μπουτίων όπως λεέι και ο Ομαδέων, λίγα πράγματα το άΖμα. Το Βουλγαρικό του 2007 (Ταραντουντάι μέχρι τελικής πτώσης) ήταν όντως καλό.


  4. α χα χα…
    Μετά από την παρέμβαση του Πολσμάνεν, ΤΙ να προσθέσω;

    Εσείς ΤΙ θα πάρετε, μπούτι ή στήθος?
    To προτιμάτε καλοψημένο, στρέϊτ, γκέη, λεζ, ή σενιάν;

    καλομοιροφορνικέϊσον, καλομοιροψινοικέσιον
    ιδού το άσμα (για αδαείς α-γιουτιούμπιστους):


  5. Polse και Omadeon, είστε απαράδεκτοι και οι δύο! Εδώ μιλάμε για εθνική υπόθεση όχι αστεία! Άσε που τόσα χρόνια δίνουμε κώλο ασύστολα, λίγο μπούτι θα μας πειράξει;

    Polse, ελπίζω ότι ως Έλλην του εξωτερικού θα κάνεις το χρέος σου προς την πατρίδα και θα ψηφίσεις το μπούτι.. εεε, το τραγούδι εννοώ!


  6. Να και ο ιστοχώρος για να ενημερώνεστε σχετικά… Μην τυχόν και πέσει τίποτα κάτω, http://eurovision08.wordpress.com/


  7. Καλά τα λέτε. Αλλά δεν είμαι σίγουρη πως αυτά που περιγράφεις είναι μόνο ελληνικά χαρακτηριστικά, έχω την εντύπωση πως λίγο-πολύ τα ίδια γίνονται παντού (όπου έχουν τηλεόραση, τέλος πάντων). Είναι πολύ ευκολότερο και φτηνότερο, συμφωνώ, να δείχνεις Καλομοίρες και την επιφάνεια των επιφανειακών γεγονότων -ο κόσμος διεθνώς χάνεται και τα ελληνικά δελτία παίζουν τρεις ειδήσεις την εβδομάδα, κι αυτές τοπικού χαρακτήρα. Το ίδιο γίνεται, φαντάζομαι, και αλλού, στις ΗΠΑ η πλειοψηφία σχεδόν αγνοεί πως ο Ατλαντικός έχει και άλλη πλευρά. Η παρουσίαση και ο σχολιασμός ουσιαστικών γεγονότων απαιτεί και μορφωμένους δημοσιογράφους – ασχολίαστο.
    Έχω κι άλλα να γράψω αλλά δεν λέει το σχόλιο να είναι μεγαλύτερο του ποστ! Οπότε, καλό απόγευμα εκεί στην ξενητειά!
    ΥΓ. Αχ, γιατί δεν έντυνες την αγελαδίτσα με το φουστανάκι της Καλομοίρας;


  8. Επειδή γέμισε ο τόπος διδακτικά ποστς και λοιπά λαϊκίστικα τύπου «Σε τί κόσμο θα φέρουμε τα παιδιά μας», «Που είναι ο πολιτισμός μας» και διάφορα κωμικοτραγικά με αφορμή τη Γιουροβίζον και τα βυζά της Κ. έκατσα και σκέφτηκα (μερικά νανοσεκοντ) ότι τελικά εμείς οι εν εξορία βρισκόμαστε σε μια παράλληλη διάσταση.Κι αυτό γιατί εμένα προσωπικά κι άλλων 8 ΕΛ εδώ, η Καλομοίρα απέσπασε 5 λεπτά του χρόνου μας, δίχως να παει το μυαλό μας σε αναλύσεις επί αναλύσεων.

    Οπότε ισχύουν 4 σενάρια:
    1.Εμείς εδώ είμαστε βλαμμένοι και βρισκόμαστε σε φάση αστρικής προβολής.
    2.Στην Ελλάδα τους έχουν πρήξει τόσο με την Καλομοίρα και τους εντυπώθηκε στο ασυνείδητο η εικόνα της.Γι αυτό και ο τόσος ντόρος.
    3.Στην Ελλάδα μια το παίζουν του Μεγάρου και μια του σκυλάδικου.Γι αυτό και ζητούν να επενδύσει η ΕΡΤ σε έναν νέο Ελύτη για να τον στείλουν στη Γιουροβίζον να απαγγείλει.Να πιάσει τόπο και η συνιδιοκτησία του πολίτη με το κράτος της ΕΡΤ.(Εξάλλου γι αυτό έχει ο καθένας τη νοοτροπία τσιφλικά στην Ελλάδα…όλοι έχουμε μερίδιο στην ιδιοκτησία και το λαβειν αλλά όχι στις ευθύνες)
    4.Ο ελληνάρας του γιούρω 2004 θέλει εναγωνίως μια νέα εθνική επιτυχία να βγει στους δρόμους με ελληνικές σημαίες και λάβαρα να ξεχαστεί λίγο από τη μιζέρια του.

    Μάλλον ισχύει το 1.


  9. ΓΙΑ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ «ΟΥΣΤ» ΣΤΟΝ ΜΠΑΣΤΑΡΔΟ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ
    ΓΙΑ ΕΝΑ «ΝΑΙ» ΣΤΗΝ ΠΟΙΟΤΗΤΑ (έστω και τη… ΛΙΓΗ)
    ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΝΟΘΕΥΕΤΑΙ Η ΚΡΙΣΗ από τη ΜΕΡΟΛΗΨΙΑ…

    Καταθέτω την επιλογή μου ΕΠΙΣΗΜΑ:
    http://omadeon.wordpress.com/2008/05/23/iceland-is-the-best-in-eurovision-2008/
    ICELAND IS THE BEST in Eurovision 2008!
    🙂


  10. Υ.Γ. Τα κωλαράκια είναι όμορφα αλλά τα τραγούδια είναι του κώλου…
    ΔΕΝ φτάνει να δίνεις κώλον, πρέπει να ΚΡΙΝΕΙΣ το ΟΛΟΝ
    🙂


  11. Μου άρεσε το Ισλανδικό κόνσεπτ…

    Πολύ Γιουτουμπίστικο!

    http://www.eurovision.tv/event/artistdetail?song=24512&event=1470


  12. Έχει πλάκα τελικά, δεν έχω δει καθόλου υποψηφιότητες και μπήκα τώρα στην σελίδα της Eurovision και χαζολόγησα λίγο από το λινκ του Polse… Το κιτς δεν είναι το ίδιο όπως παλιά, είναι χειρότερο! Πάντως για τον χαβαλέ υποστηρίζω Τουρκία γιατί το κομμάτι τους θυμίζει λίγο Muse με τούρκικα φωνητικά… Και μια απορία, μπορεί κάποιος να μου εξηγήσει γιατί η Φινλανδία γιατί έχει ανάγει ως εθνικό της στόχο την προώθηση του Power Metal;


  13. Χαχαχα… δείτε κι αυτό το post, τελικά η κατάσταση είναι εντελώς σουρεάλ! http://mayblow.wordpress.com/2008/05/23/kalomoirastivouli/


  14. Χάρη μου, η Φινλανδία δεν έχει και τίποτα άλλο. Εκτός από φινλανδέζικη ποπ, που δεν θέλεις να ξέρεις πώς είναι και με τι μοιάζει…


  15. Ξέχασες και το σύνδρομο του έλληνα κάβουρα, με το φτιαγμένο χιουντάι, να βάζει στο τέρμα για τους επόμενους 3 μήνες το τραγούδι που βγήκε στην πρώτη θέση!
    Απολαυστικό το κείμενο!


  16. Θελω ΠΑΡΑ πολυ να σε δώ παππου σε παγκαγκι με μαγκουρα και με καναδυο φιλους σου αποδιπλα, να σχολιάζεις υποτιμητικα πως «Το κιτς δεν ειναι πια αυτο που ήταν!»…

    Ξερεις, τοτε που οι γυναικες μας δεν βγαιναν απ’ το σπιτι! Και που τα παιδια δεν αντιμιλούσαν στους γονεις! Και που παιζαμε με τερατομαχους και αλλα ωραια παιχνιδια.. κλπ κλπ κλπ 😀



Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: