h1

Αντίο στον άνθρωπο Χριστόδουλο

28/01/2008

Μια θεμελιώδης θέση του ανθρωπισμού είναι ότι απέναντι στον θάνατο είμαστε όλοι ίσοι, το μοναδικό κοινό στοιχείο που αναμφισβήτητα έχουμε όλοι είναι η θνητότητα μας. Ο θάνατος είναι κάτι απόλυτο που όλοι είμαστε σε θέση να τον αισθανθούμε, προβάλλοντας στον θάνατο του άλλου το μελλοντικό δικό μας με τρόπο απόλυτο και αντικειμενικό που τον αναγνωρίζει σαν αναπόσπαστο κομμάτι της πεπερασμένης φύσης μας. Αυτή η αναγνώριση είναι κάτι που αφορά τα ένστικτα και όχι την κοινωνική μας κατασκευή. Με βάση αυτό και επειδή, αντίθετα με τους θρησκευόμενους, πιστεύω ότι ηθική δεν χρειάζεται να είναι το προϊόν μιας κοινωνικής κατασκευής που απορρεέι από έναν Θεό και να ανταμείβεται με μεταθανάτια ζωή αλλά είναι δυνατόν να υπάρχει ως κάτι απολύτως ανθρώπινο, ενστικτώδες και ταυτόχρονα ως κάτι αυτοαμειβώμενο σε έναν κόσμο χωρίς θεό ή θεούς, θεωρώ ηθική μου υποχρέωση να πω ένα αντίο στον άνθρωπο Χριστόδουλο, κατά κόσμο Χρήστο Παρασκευαϊδη.

6 σχόλια

  1. Το τραγικό για μένα (συμφωνώντας με το σχόλιό σου Χάρη) είναι ο _τρόπος_ θανάτου, ιδιαίτερα οδυνηρός στην εποχή μας. Αν πέθαινε από πιο ανώδυνη αιτία, θα ήμουν μάλλον αδιάφορος. Ας είναι ο θάνατός του μάθημα για καλύτερη έρευνα στον Καρκίνο και για νομιμοποίηση της εθελούσιας αθανασίας στα τελευταία στάδια τέτοιων μορφών καρκίνου (παρά τις αντιρρήσεις της ίδιας της Εκκλησίας).

    Υ.Γ. είμαι στο skype και σε πρόσθεσα. Πάρε τηλ. αν θες.


  2. Υ.Γ.2 (σόρυ) «εθελούσιας ΕΥθανασίας» ήθελα να πω…


  3. Έτσι είναι και θα προσέθετα ότι δεν είναι μόνο το επώδυνο της ασθένειας σωματικά, είναι και το ψυχολογικό μαρτύριο καθώς είχε επίγνωση του τέλους που πλησιάζει. Δεν είναι μόνο ο θάνατος, είναι το ότι όντας ζωντανός είχε να αντιμετωπίζει τον φόβο του θανάτου, κι ας ήταν κατά την πίστη του μόνο φυσικός ο θάνατος και όχι πνευματικός. Ο φόβος του θανάτου είναι επίσης φυσικός και ενστικτώδης, είναι ο ίδιος για όλους ανεξάρτητα από το τρόπο που εκδηλώνεται, ανεξάρτητα από την πίστη τους ή μη σε θεό ή σε κάποιο σωτήριο δόγμα. Εκεί νομίζω συνδεόμαστε όλοι και αυτό είναι το θεμελιώδες σημείο επαφής, ο φόβος του θανάτου που πηγάζει από την επίγνωση του πεπερασμένου της φύσης μας. Το να μπορείς να βάλεις τον εαυτό σου στην θέση του μελοθανάτου και να φοβηθείς τον θάνατο τόσο ώστε να απεύχεσαι τον θάνατο του άλλου ακόμα κι αν είναι εχθρός σου είναι ένα από τα θεμέλια του ανθρωπισμού.

    Ένα άλλο είναι αυτό που αναφέρει ο Γιώργος (Omadeon) και συμφωνώ. Θα μπορούσα και θέλω να γράψω πολλά αλλά είναι ένα τεράστιο θέμα και μάλλον είναι καλύτερα να το ανοίξουμε κάποια στιγμή που δεν θα υπάρχει κάποια θλιβερή αφορμή, ώστε να μπορούμε ψύχραιμα και χωρίς να προσωποποιήσουμε την κουβέντα να διαχειριστούμε τις λεπτές πτυχές της.

    Καλημέρα φίλε Γιώργο!


  4. Καλημέρα, Νομίζω πάντως πως υπάρχουν πολύ καλύτερα κίνητρα από το φόβο του θανάτου για τον ανθρωπισμό.

    Ο ανθρωπισμός αρχίζει νομίζω από το να μη φοβάσαι τον… ίδιο το φόβο. Αν τον φοβάσαι τον απωθείς. Αν δεν τον φοβηθείς, όλα μια ιδέα είναι. Οπότε λες «δεν πα να γαμ&θεί κι αυτός»! Του λες αντίο και γίνεσαι… άνθρωπος.


  5. Έχεις δίκιο, έτσι όπως το γράφω φαίνεται λίγο θεολογική η προσέγγιση μου και ειδικά επειδή χρησιμοποιώ την λέξη φόβος μοιάζει σαν να δίνω θέση θεού στον θάνατο. Όμως αυτό που εννοώ είναι ότι η φύση μας είναι αυτή που μας ενώνει και όπως πολύ ωραία προσθέτεις είναι προυπόθεση η αποδοχή του πεπερασμένου της για να γίνουμε άνθρωποι. Η αποδοχή αυτή δεν προυποθέτει μια θεολογική προσέγγιση της έννοιας του θανάτου, αλλά αρκεί η αποδοχή της ίδιας μας της φύσης ως δεδομένη. Αυτό που λες, «Δεν πάει να γαμηθεί κι αυτός…»😉


  6. […] την ανθρώπινη πλευρά του θανάτου του έχω ήδη γράψει εδώ. Αντίο στον άνθρωπο […]



Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: