h1

Το παιχνίδι του πνιγμού… και η απουσία του μέτρου.

12/01/2008

newspaper2.jpg

Με αφορμή την υπόθεση του 15χρονου στην Θεσσαλονίκη ο οποίος παίζοντας ένα επικίνδυνο «παιχνίδι» με το σώμα του, τις λεπτομέρειες του οποίου σύμφωνα με κάποιους ανακάλυψε στο ίντερνετ, έπεσε σε κώμα θέλω να κράξω τους Έλληνες δημοσιογράφους για ακόμα μια φορά (sorry guys).

Δηλώνω λοιπόν ότι αισθάνομαι απέραντη ευγνωμοσύνη που η Ελληνική τηλεόραση και κάποιοι Έλληνες δημοσιογράφοι μου έμαθαν αυτές τις μέρες κάτι που ήδη ήξερα αλλά δεν γνώριζα τόσες λεπτομέρειες όσο τώρα και προφανώς δεν θα τις γνώριζα αν δεν ήταν τόσο παραστατικοί και περιγραφικοί οι ίδιοι και τα ρεπορτάζ τους. Ήταν τόσο άγαρμπος ο τρόπος που χειρίστηκαν το θέμα που στην προσπάθειά τους να «σώσουν τα παιδιά μας» μάλλον είναι πιο πιθανό να τους/μας κάνουν κακό παρά καλό.

Τώρα πλέον ξέρω, και μαζί με εμένα και πολλά 15χρονα αυτής της χώρας, κάτι για το οποίο δεν έψαξα ποτέ στο ίντερνετ και δεν θα είχα κανένα λόγο να το ψάξω αν οι Έλληνες δημοσιογράφοι δεν έκαναν το παν για να μου ερεθίσουν την περιέργεια. Μέσα στην αγωνία, την υστερία αλλά και την απέραντη άγνοια τους για το «τι είναι το ίντερνετ», δεν κατορθώνουν παρά μόνο να διαφημίσουν, αντί να δυσφημίσουν, την κακή πλευρά του. Βρίζουν το ίντερνετ αλλά ουσιαστικά οι ίδιοι κάνουν κάτι χειρότερο από αυτό που καταγγέλλουν. Στο ίντερνετ κάποιος πρέπει να ψάξει για να βρει, ενώ στην προκειμένη περίπτωση η τηλεόραση τα προσφέρει όλα στο πιάτο και γι’αυτό είναι πολύ πιο επικίνδυνη και στην ουσία πετυχαίνει το αντίθετο από αυτό που ισχυρίζεται ότι επιθυμεί. Οι δημοσιογράφοι αυτές τις μέρες παρουσιάζουν τις λεπτομέρειες, περίπου περιγράφουν πως γίνεται να βρει κανείς λεπτομέρειες, περιγράφουν πως «παίζεται» το επικίνδυνο παιχνίδι και ταυτόχρονα καταγγέλλουν ένα μέσο που προφανώς και δεν διεκδίκησε ποτέ να είναι ούτε αθώο, ούτε αντικειμενικό, ούτε ακίνδυνο, ούτε αποστειρωμένο…

Αν απόψε κλειστώ στο μπάνιο και δέσω μια πετσέτα γύρω από τον λαιμό μου, να ξέρετε ότι θα είναι επειδή το είδα στον Τέρενς… Κι αν την στιγμή της ηδονής χάσω τις αισθήσεις μου και πέσω σε κόμμα αναρωτιέμαι, θα κράξει κανείς τον Τέρενς ή θα φταίει πάλι το «κακό» ίντερνετ;

Ευχές για ταχεία ανάρρωση στο παιδάκι… Λυπάμαι πολύ γι’αυτό που συνέβη αλλά τα αίτια ας αναζητηθούν αλλού.

Advertisements

13 Σχόλια

  1. «Να σώσουν τα παιδιά μας»; Πιστεύω είναι εμφανής η προσπάθειά τους να μας καταστρέψουν. Και δεν είναι οι λεπτομέρειες και οι αναπαραστάσεις τους για το συγκεκριμένο θέμα που μας απειλούν. Είναι η εδώ και χρόνια οργανωμένη επίθεση ενάντια σε κάθε τι αυθεντικό και δημιουργικό. Γιατί δε θα μας απασχολούσαν καν οι επιδρασεις του συγκεκριμένου συμβάντος άμα ήμασταν σίγουροι ότι οι νέοι της εποχής παίρνουν από το σχολείο ,την οικογένεια και το κοινωνικό τους περιβάλλον τα κατάλληλα εφόδια και ερεθίσματα,ώστε να αναπτύξουν μια ολοκληρωμενη προσωπικότητα και έναν πλούσιο συναισθηματικά κόσμο.Δε θα είχαν τότε ανάγκη από την εφήμερη ηδονή και τις ακράιες συγκινήσεις για να νιώσουν ζωντανοί. Τα παιδιά δεν παίζουν ένα επικίνδυνο παιχνίδι,ούτε ρισκάρουν τη ζωή τους,γιατί πολύ απλά δεν έχουν ζωή. Ξέρεις λέμε συχνά ότι καταλαβαίνεις την αξία κάποιου όταν τον χάνεις…Πόσο πιο καθαρά να μας δείξουν ότι δεν έχουν νόημα στη ζωή τους και ότι ψάχνουν αξίες και ιδανικά; Ας μη γκρινιάζουμε για τα λάθη των ΜΜΕ ή της εξουσίας, για τα δεινά της κοινωνίας…Η κοινωνία είμαστε εμείς…Εγω και εσύ…Ας αναλάβει ο καθένας τις ευθύνες του και ας στρέψουμε το βλέμμα μας μέσα μας και γύρω μας γιατι μόνο έτσι μπορούμε να δούμε την ψυχή των παιδιών. Γκρινιάζοντας και καταγγέλοντας τους πάντες γύρω μας το μόνο που κάνουμε είναι να βγάζουμε τον εαυτό μας έξω από την κατάσταση και να αποποιόύμαστε των ευθυνών μας. Θύμώνουμε με τους γύρω μας για να μην οργιστούμε με τον εαυτό μας. Για να κοιμόμαστε ήσυχοι τα βράδυα…Οι καταγγελίες,οι κατηγορίες και τα μεγαλά λόγια σπανίως επιφέρουν αλλαγές.Περαστικά στον νεαρό(που εκδήλωσε τα συμπτώματα της συλλογικης μας αρρώστιας)αλλα τα αίτια ας αναζητηθούν μέσα μας…ΕΔω!


  2. πάντα το ίντερνετ φταίει… και το κράτος… όλοι οι άλλοι είναι αθώες περιστέρες…


  3. @Mpalarinis, Με χαροποιεί πολύ το comment σου, είναι τόσο ουσιαστικό που δεν έχω να προσθέσω τίποτα απολύτως! Νομίζω ότι οι απόψεις μας συμπλέουν απόλυτα και ίσως θα το καταλάβεις διαβάζοντας παλαιότερα ποστς μου! Σε ευχαριστώ πολύ και καλώς ήρθες!


  4. @Daisy, μου δίνεις την ευκαιρία να πω ότι πολλά φταίνε αλλά πάντα σε σημαντικό βαθμό φταίμε κι εμείς οι ίδιοι, η ευθύνη ακόμα κι όταν είναι συλλογική πάντα έχει μια προσωπική χροιά και δεν μπορούμε να απαιτούμε προστασία από όλα και από όλους. Η άποψη μου είναι ότι το κράτος πρέπει να παρέχει προτίστως παιδεία και δευτερευόντως νόμους ή οτιδήποτε άλλο. Δυστυχώς αυτό φαίνεται ότι στην Ελλάδα δεν έχει γίνει κατανοητό, το κράτος απαγορεύει, επιτρέπει, ποινικοποιεί, νομιμοποιεί, συχνά κατδικάζει, αλλά σε καμία περίπτωση δεν εκπαιδεύει ούτε προλαμβάνει. Την καλησπέρα μου! 😉


  5. Επειδή τα παιδιά δεν έχουν συναίσθηση του πόνου που μπορεί να προκαλέσουν και δεν συνειδητοποιούν τι ακριβώς είναι ο θάνατος, έλκονται -κυρίως τα αγόρια- από τη σκοτεινή πλευρά της ζωής. Όταν οι παλιότερες γενιές μεγάλωναν στις αλάνες, θύματά τους ήταν τα ζώα και κυρίως οι γάτες (εξού και η έκφραση «έσκισε τη γάτα»!). Έτσι έδειχναν τη μαγκιά τους! Τώρα που τα παιδιά είναι φυτά εσωτερικού χώρου,στρέφονται εναντίον του εαυτού τους: ανορεξία και απόπειρες αυτοκτονίας. Έχω γράψει σε κείμενό μου ότι το 2007 είχαμε 3 (!) απόπειρες αυτοκτονίας παιδιών την ημέρα! Δυστυχώς εμείς οι μεγάλοι φτιάξαμε μια άρρωστη κοινωνία, που συναγωνίζεται σε υποκρισία και βλακεία την αμερικανική!


  6. Συμφωνώ, επίσης θα έλεγα ότι σε μεγάλο βαθμό σαν κοινωνία έχουμε κάνει το τεράστιο λάθος να ενοχοποιήσουμε την ηδονή. Δεν μιλάμε γι’αυτήν ανοιχτά, δεν συμβουλεύουμε και δεν συμβουλευόμαστε. Νομίζω ότι αν κατορθώσουμε να απενοχοποιήσουμε κάποια πράγματα, σε έναν βαθμό λογικό και ρεαλιστικό, και να μιλάμε πιο ανοιχτά για το σεξ, την ηδονή, τον αυνανισμό κλπ είναι πιθανό να κατορθώσουμε να έχουμε εμείς το πάνω χέρι στην ενημέρωση των παιδιών και όχι το ίντερνετ.


  7. συμφωνώ απόλυτα με μία παρένθεση… φυσικά και είναι ευθύνη του κράτους να εκπαιδεύσει αλλά και όταν δεν το κάνει μπορεί να αναλάβει και μόνος του ο πολίτης την εκπαίδευσή του. π.χ. δεν σου κάνει εντύπωση πως οι περισσότεροι από μας δεν διαβάζουν βιβλία; για αυτό ποιός φταίει;


  8. Το «παιχνίδι του πνιγμού της κοινής λογικής» που …διδάσκει από την τηλεόραση ο Τέρενς και ο κάθε Τέρενς είναι πολύ πιο επικίνδυνο…
    30 χρόνια τώρα «κατσικώθηκαν» στις ενημερωτικές εκπομπές αυτός και οι όμοιοί του και πότισαν γενιές ολόκληρες με τον τρόπο που σκέφτεται το παλαιολιθικό μυαλό τους.


  9. πες τα βρε Αγελαδίτσα!
    αμάν πια!


  10. Καλησπέρα στην παρέα σας.Θα ήθελα και εγώ να απαντήσω στην ερώτηση «Τι είναι το Internet» με ένα άρθρο που με καλύπτει απόλητα
    Τί ΔΕΝ ειναι το Ιντερνετ (για όποιον έχει όρεξη…)
    Το Internet δεν είναι όλα αυτά που τα περισσότερα ΜΜΕ προσπαθούν να μας πείσουν οτι είναι: τόπος συνάντησης σατανιστών, εργαλείο επικοινωνίας τρομοκρατών, φωλιά εμπόρων ναρκωτικών, δίκτυο διακίνησης βρεφών ή ανθρωπίνων οργάνων, άντρο παιδεραστών και ανωμάλων, γιάφκα οικονομικών εγκληματιών.

    Η απλή παρακολούθηση της ελληνικής τηλεόρασης και των περισσότερων εφημερίδων θα δώσει στο μέσο τηλεθεατή/αναγνώστη την εντύπωση οτι όποιος έρχεται σε επαφή με το Internet ή ανήκει στον υπόκοσμο ή θα πέσει θύμα του. Τα ελληνικά ΜΜΕ πελαγοδρομούν ανήμπορα να αποφασίσουν αν θα αγκαλιάσουν το νέο μέσο ή θα το πολεμήσουν.

    Από τη μία γίνονται προσπάθειες αρκετά σημαντικές: από απλές ιστοσελίδες εφημερίδων μέχρι πλήρη portals με αρκετά πλούσιο περιεχόμενο. Από την άλλη τα ίδια μέσα, εκφραζόμενα με την παραδοσιακή μορφή τους, προβάλλουν κατά κόρον τις ειδήσεις εκείνες που τονίζουν τη σκοτεινή πλευρά του Internet.

    Ασφαλώς και υπάρχει τέτοια πλευρά. Οι νέες τεχνολογίες -όπως όλα τα εργαλεία- χρησιμοποιούνται και από τους «κακούς», οι οποίοι βρίσκουν καινούριους τρόπους να αναπτύξουν τις δραστηριότητές τους. Αυτό σε καμία περίπτωση δε σημαίνει οτι πρέπει να καταδικάζουμε το μέσο. Το κάθε μέσο από μόνο του δεν μπορεί να χαρακτηριστεί καλό ή κακό. Μόνο η χρήση μπορεί να είναι καλή ή κακή. Διαφορετικά για όλους τους φόνους που έγιναν με κουζινομάχαιρα φταίνε τα μαχαίρια κι όχι ο φονιάς.

    Η πορνογραφία δεν ανακαλύφθηκε τώρα, απλά βρήκε νέο πεδίο δραστηριότητας. Είναι τουλάχιστον υποκριτικό να κόπτονται ορισμένοι για το πορνογραφικό υλικό στο Internet όταν εκατοντάδες άσεμνα περιοδικά αναρτώνται φάτσα-κάρτα στα περίπτερα εδώ και χρόνια. Γιατί η «τσόντα» που δείχνει η τηλεόραση είναι αποδεκτή ενώ η «τσόντα» του Internet είναι καταδικαστέα; Γιατί η ηδονή των 60 δευτερολέπτων που προσφέρουν οι γραμμές 90 που διαφημίζονται κατά κόρον στα ΜΜΕ είναι «εντάξει» ενώ η αντίστοιχη «απόλαυση» μέσω Internet ξορκίζεται; Μήπως επειδή από το πρώτο έχουν έσοδα ενώ από το δεύτερο όχι;

    Η τρομοκρατία υπήρχε και πριν, ο σατανισμός είναι πανάρχαιος, τα ναρκωτικά κυκλοφορούν «ελεύθερα» σε κλαμπ, παιδεραστές και ανώμαλοι υπάρχουν από τότε που υπάρχει άνθρωπος, αλλά ξαφνικά τα ΜΜΕ ανακάλυψαν τον τέλειο αποδιοπομπαίο τράγο: για όλα αυτά φταίει το Internet που υπάρχει στην Ελλάδα τα 10 τελευταία χρόνια (αν και σοβαρά αναπτύχθηκε από το 2003 και μετά)!

    Φυσικά τα παραπάνω προέρχονται από την άγνοια και των ανθρώπων που κάνουν τα σχετικά ρεπορτάζ αλλά κυρίως τροφοδοτείται από την άγνοια του ακροατηρίου. Η άγνοια προκαλεί φόβο κι αυτό ακριβώς το στοιχείο εκμεταλλεύονται τα ΜΜΕ: αντί να επικεντρωθούν στον πρωταρχικό τους ρόλο που είναι η ενημέρωση και πληροφόρηση του κοινού (σφαιρική και πλήρης ώστε να το βγάζουν από το σκοτάδι της άγνοιας) έχουν επιδοθεί σε ένα αγώνα μονόπλευρης ενημέρωσης που το μόνο που επιτυγχάνει είναι να κρατάει τη μάζα μακριά από το Internet.
    Ελάχιστα είναι τα ρεπορτάζ και οι εκπομπές που δείχνουν πόσο μπορεί να διευκολυνθεί η καθημερινή ζωή του μέσου πολίτη με τη χρήση του Internet. Κι όταν υπάρχουν είναι μικρής διάρκειας και συνήθως σε ζώνες χαμηλής ακροαματικότητας. Πότε ενημερώθηκε αναλυτικά ο κόσμος οτι μπορεί να υποβάλλει τη φορολογική του δήλωση μέσω Internet γλυτώνοντας πολύ κόπο και χρόνο; Τα ρεπορτάζ με τις ατελείωτες ουρές στα γκισέ των δημοσίων υπηρεσιών και οργανισμών, γιατί δεν συμπληρώνονται με μία αναφορά στο πώς αυτό μπορεί να αποφευχθεί με χρήση του Internet; Οι περισσότερες οικονομικές συναλλαγές και πληρωμές λογαριασμών μπορούν πλέον να γίνουν on-line με ασφάλεια, αλλά αντί να προβάλλεται αυτό τρομοκρατείται ο κόσμος με ειδήσεις για απάτες πιστωτικών καρτών και χάκερς που σπάνε τα τραπεζικά συστήματα.

    Ακόμα και ακίνδυνες για τα έσοδα και την ύπαρξη των ΜΜΕ ειδήσεις αποσιωπούνται, π.χ. είναι μηδαμινές οι αναφορές από την ευεργετική επίδραση της χρήσης του Internet στο αστικό περιβάλλον μέσω της μείωσης των μετακινήσεων. Οτιδήποτε ευνοεί την χρήση του Internet κρατιέται κρυφό, ενώ το παραμικρό που μπορεί να την αποθαρρύνει μεγεθύνεται, διογκώνεται και προβάλλεται δυσανάλογα με τη σημασία του. Ακόμη και εντυπωσιακά μεμονωμένα περιστατικά που συνήθως «πουλάνε» δεν προβάλλονται όπως π.χ. τα αδέρφια στον Καναδά που βρέθηκαν μετά από 27 χρόνια χάρη στην ανταλλαγή χιλιάδων e-mail ή το κοριτσάκι από τη Βραζιλία που βρήκε συμβατό δότη για το μόσχευμα που έψαχνε μετά από την κινητοποίηση on-line κοινοτήτων.

    Είναι προφανές λοιπόν οτι άλλος είναι ο λόγος που το Internet κατασυκοφαντείται συστηματικά και είναι απλός: το Internet είναι ένα νέο μέσο. Μέσο επικοινωνίας πάνω απ΄όλα, αλλά και εργαλείο δουλειάς, κανάλι ψυχαγωγίας, τόπος συνάντησης και ανταλλαγής ιδεών. Κι επιπλέον το Internet έχει μερικά μοναδικά χαρακτηριστικά που το κάνουν ξεχωριστό κι εγγυώνται όχι απλά την επιβίωσή του αλλά και την επικράτησή του, τελικά:

    Το πρώτο κυρίαρχο στοιχείο είναι η διαδραστικότητα και η διαφάνεια. Οι χρήστες δεν είναι παθητικοί δέκτες ελεγχόμενων πληροφοριών αλλά έχουν τη δυνατότητα άμεσης «απάντησης», αντίδρασης και έκφρασης των δικών τους απόψεων.

    Το δεύτερο στοιχείο, απόρροια του πρώτου, είναι η περισσότερη δημοκρατία. Ο όγκος της πληροφορίας, η πληθώρα των πηγών ενημέρωσης και η ύπαρξη ανεξάρτητων κοινοτήτων ελαχιστοποιούν τον έλεγχο από τα μεγάλα συγκροτήματα ΜΜΕ και μεγιστοποιούν τη φωνή του ανώνυμου πολίτη.

    Το τρίτο στοιχείο είναι ο παγκόσμιος χαρακτήρας του. Οι χρήστες όλου του πλανήτη μοιράζονται κοινά πράγματα και εμπειρίες ανεξάρτητα από την εθνικότητα, το χρώμα τη θρησκεία και τα πολιτικά τους πιστεύω. Είναι δε χαρακτηριστική η προσπάθεια των ανελεύθερων κοινωνιών να αποκόψουν τους πολίτες τους από την καθολική πρόσβαση και να «φιλτράρουν» τις πληροφορίες που λαμβάνουν.

    Νιώθουν λοιπόν τα ΜΜΕ οτι απειλούνται, οτι το Internet θα «τους φάει το ψωμί» και γι’αυτό το πολεμούν. Αυτή φυσικά είναι η μίζερη ελληνική πραγματικότητα. Γιατί διεθνώς έχει ξεπεραστεί προ πολλού αυτό το σύμπλεγμα. Τα διεθνή ΜΜΕ έχουν εδώ και χρόνια αγκαλιάσει το νέο μέσο (πολλές φορές δε ο εναγκαλισμός είναι πιο σφικτός από το επιθυμητό). Κι αυτό γιατί έχουν κατανοήσει οτι στην περίπτωση του Internet «το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω». Δεν πρόκειται για μόδα που θα περάσει αλλά για πραγματική επανάσταση. Ίσως αυτοί που έσπειραν τον σπόρο του δεν ήξεραν τί δημιούργησαν, αλλά το σίγουρο είναι οτι το Internet αποτελεί μια τρομακτική ευκαιρία για μια καλύτερη κοινωνία πολίτών, καλύτερα πληροφορημένη, πιο ελεύθερη, πιο δημοκρατική και σε τελική ανάλυση πιο ποιοτική.

    Ας μήν περιμένουμε λοιπόν να πέσουν οι τιμές ή να δώσει η πολιτεία «δωρεάν» Internet στους φοιτητές (ανθυπομειδίαμα). Ας κάνουμε μόνοι μας το πρώτο βήμα, χωρίς να σκεφτόμαστε τόσο πολύ το κόστος αλλά τα οφέλη που θα έχουμε. Προσωπικά δε γνωρίζω ούτε έναν άνθρωπο που είδε τί μπορεί να κάνει με το Internet και μετά είπε οτι δεν το θέλει ή δεν του χρειάζεται. Όποιος γνώρισε τις δυνατότητες στιγμιαίας επικοινωνίας με πρόσωπα σε κάθε γωνιά του πλανήτη, δεν μπορεί να γυρίσει στην παραδοσιακή αλληλογραφία ή στο φαξ. Όποιος πλήρωσε τη ΔΕΗ με 3 κλικ από το σπίτι του, δεν υπάρχει περίπτωση να ξαναστηθεί σε ουρά. Όποιος έκανε φορολογική δήλωση από το γραφείο του, δεν θα θελήσει να ξαναζήσει τον εφιάλτη των ΔΟΥ.

    Ας μην αυταπατώμαστε. Το Internet είναι εδώ κι έχει ήδη επικρατήσει. Δεν χρειάζεται να αναφέρουμε ποσοστά διείσδυσης στις άλλες χώρες. Είμαστε πίσω όπως σε όλα (εξαιρούνται τα τροχαία, το κάπνισμα και η διαφθορά). Είναι δική μας επιλογή να είμαστε μέρος της επανάστασης ή θεατές της. Ας γνωρίζουμε όμως οτι αυτή τη φορά οι συνέπειες των επιλογών μας θα είναι μή αναστρέψιμες.

    Να πεθαίνεις για την Ελλάδα είναι άλλο, κι άλλο εκείνη να σε πεθαίνει.


  11. Μόνο μια ορθογραφική διόρθωση.
    Δεν είναι «πέφτω σε κόμμα» αλλά «πέφτω σε κώμα».


  12. Φίλε Πάρη σε ευχαριστώ, το διόρθωσα. Ευχαριστώ όλους για τα σχόλια σας. Δεν προλαβαίνω να απαντήσω σήμερα αλλά θα σας γράψω αύριο και θα απαντήσω σε όλους και ειδικά στην φίλη μου την Δήμητρα η οποία έγραψε το μεγαλύτερο comment του blog!


  13. @Δήμητρα, μέχρι σήμερα είχα διαβάσει το σχόλιο σου μόνο αποσπασματικά γιατί δεν είχα αρκετό χρόνο. Σήμερα το διάβασα ολόκληρο και ομολογώ ότι δεν έχω σχεδόν τίποτα να προσθέσω γιατί με κάλυψες απόλυτα. Κατά την άποψη μου όσα γράφεις ισχύουν απόλυτα αλλά άν μιλάμε ειδικά για τον Έλληνα θα προσέθετα ότι παραδοσιακά, ένα μέρος της κοινωνίας είναι τεχνοφοβικό και αυτό είναι σε σημαντικό βαθμό ζήτημα κουλτούρας και έχει να κάνει με το ότι ο Έλληνας είναι τελικά απίστευτα συντηρητικός. Κάθε πράξη του την κάνει με στόχο να επιβεβαιώσει όλες τις προηγούμενες και αυτό σημαίνει ότι η καινοτομία δεν είναι κάτι που εγκολπώνεται εύκολα από τον λαό μας, σε αντίθεση, ας πούμε, με τους Φινλανδούς οι οποίοι είναι περισσότερο ανοιχτοί σε νέες τεχνολογίες. Φυσικά η σχέση της τεχνολογίας και της κουλτούρας μιας κοινωνίας είναι ένα τεράστιο ζήτημα με πολλές πτυχές, θα έλεγα είναι θέμα για PhD στην ανθρωπογεωγραφία γι’αυτό δεν θα το αναλύσω παραπέρα γιατί δεν είμαι ειδικός και δεν θέλω να το παίξω.

    Ευχαριστώ για το σχόλιο και τον χρόνο που αφιέρωσες. Κερδίζεις το βραβείο του μεγαλύτερου comment σε αυτό το blog! Το κείμενο σου είναι 1197 λέξεις (το μέτρησα στο word!) 🙂

    Πολλά χαιρετίσματα στην Θεσσαλονίκη, πολλά φιλιά από Ρότερνταμ! 😉



Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: