h1

Πέταξε το, Πέταξε το!

07/11/2007

cowclock.jpg

Οι σανίδες που στήριζαν το στρώμα ποτέ δεν ταίριαζαν ακριβώς με το κρεβάτι. Μαλακία του ΙΚΕΑ ή ίσως μαλακία δική μου αν και τώρα ελάχιστη σημασία έχει. Την πρώτη φορά που οι σανίδες έπεσαν απλά καθόμουν στο κρεβάτι, είπα ένα «φτου ρε γαμώτο» αλλά ανακουφίστηκα όταν διαπίστωσα ότι δεν έσπασαν. Τη δεύτερη φορά ήταν όταν ξύπνησα το πρωί και πήγα να σηκωθώ από το κρεβάτι, άκουσα τον γνωστό θόρυβο και ο κώλος μου υποχώρησε κατά είκοσι εκατοστά προς το πάτωμα, είπα ένα «άντε γαμήσου«, ντύθηκα και έφυγα από το σπίτι χωρίς να κοιτάξω το κρεβάτι για να μη σπαστώ χειρότερα, τελικά επανέφερα τις σανίδες στη θέση τους μετά από μερικές ώρες όταν επέστρεψα σπίτι και μου είχαν περάσει τα νεύρα. Την τρίτη φορά μου είχε γίνει συνήθεια οπότε ούτε έβρισα ούτε τίποτα, άλλωστε ήμουν τόσο κουρασμένος από διάβασμα και δουλειά που δεν είχα καμία όρεξη να το σκεφτώ σαν πρόβλημα και ακόμα περισσότερο να το λύσω. Αποφάσισα να υπομείνω στωικά το μαρτύριο ενός κακού ύπνου που τόσο μου έλειψε και απλά κοιμήθηκα με τις μισές σανίδες πεσμένες και το σώμα μου να βουλιάζει προς το πάτωμα από την μέση και κάτω. Από τότε έχασα τον λογαριασμό και παρόλο που έφαγα άπειρες ώρες να σκέφτομαι και να περιεργάζομαι το κρεβάτι για να καταλάβω τον λόγο για τον οποίο οι σανίδες πέφτουν, παρόλο που έκανα αμέτρητες πατέντες για να στηρίξω τις σανίδες, κατέληξα στο άκρως αρχιτεκτονικό συμπέρασμα ότι όταν κάτι δεν είναι φτιαγμένο για να λειτουργήσει, ότι και να του κάνεις στην καλύτερη περίπτωση θα υπολειτουργήσει αλλά ποτέ δεν θα λειτουργήσει πραγματικά!

Σήμερα το πρωί τα ίδια, κρατς… κλανκ κλανκ… και μια φωνή, η δική μου, που την άκουσα να να μονολογεί «ε, άσταδιάλα πια» αλλά όχι δυνατά, μάλλον χαμηλόφωνα και χρωματισμένη από το συναίσθημα της παραίτησης, της αποδοχής αυτού που μοιάζει με πεπρωμένο. Τόσο καιρό επισκεύαζα το χαλασμένο κρεβάτι μου ως άλλος Σίσυφος που σπρώχνει αενάως τον βράχο του μαρτυρίου του αλλά παρόλα αυτά έχει το συναίσθημα που περιγράφει ο Albert Camus στο ομώνυμο κείμενο του, αυτό της ικανοποίησης λόγω της εναντίωσης στην ίδια του την μοίρα. Όμως, σήμερα το πρωί τα πράγματα ήταν αλλιώς, πάμε πάλι πίσω, rewind και replay:

Σήμερα το πρωί τα ίδια, κρατς… κλανκ κλανκ… και μια φωνή, η δική μου, που την άκουσα να να μονολογεί «ε, άσταδιάλα πια» αλλά όχι δυνατά, μάλλον χαμηλόφωνα και χρωματισμένη από το συναίσθημα της παραίτησης, της αποδοχής αυτού που μοιάζει με πεπρωμένο. Σηκώθηκα σιγά και με λίγο παραπάνω προσπάθεια γιατί ο κώλος μου είχε φτάσει στο πάτωμα για μια ακόμα φορά, γύρισα και κοίταξα το κρεβάτι σαν να είχε ψυχή. Μια φωνή από το υπερπέραν που μπήκε στο αυτί μου με fade in μου ψιθύρισε με ρυθμό γηπεδικό «Πέταξε το, πέταξε το«. Η λογική ήταν ξεκάθαρη, όταν η επισκευή ενός πράγματος είναι πιο χρονοβόρα από την ίδια την κατασκευή του ή πιο ακριβή από την αγορά του απλά το πετάς! Ομολογώ ότι προς στιγμήν σχεδόν παρασύρθηκα όμως είμαι δίκαιος και απάντησα όπως θα απαντούσε κάθε μεγάλος ηγέτης που κρατά ζωές στα χέρια του και αποφασίζει τελευταία στιγμή για το αν θα δώσει χάρη σε κάποιον θανατοποινίτη. «Όχι, το κρεβάτι δεν φταίει σε τίποτα«, είπα με τη φωνή του Leonidas από τους three hundred, «οι σανίδες φταίνε για όλα«. Καλά καλά, ίσως να είπα «οι πουτάνες οι σανίδες» αλλά δεν έχει διαφορά. Έτσι, σήμερα το βράδυ και αφού η σκέψη ωρίμασε έβγαλα τις σανίδες και έβαλα δυο στρώματα μέσα στο κρεβάτι, το κάτω στρώμα πατάει στο πάτωμα αλλά οκ. Έκανα και μια δοκιμή πριν από λίγο, θα κοιμάμαι πλέον γύρω στα 30 εκατοστά χαμηλότερα και θα έχω άλλη οπτική όταν ξυπνάω το πρωί αλλά αυτό δεν με ενοχλεί. Το μόνο που μοιάζει περίεργο είναι το ξυπνητήρι στο κομοδίνο το οποίο φαίνεται πλέον να είναι αρκετά ψηλότερα από ότι το είχα συνηθίσει Τώρα αισθάνομαι ότι με κοιτάει από ψηλά με τρόπο επικριτικό και σαν να θέλει να μου επιβληθεί…

Advertisements

23 Σχόλια

  1. να’σαι καλά… γέλασα άουτ λάουντ πρωί-πρωί.


  2. Είσαι ταχύτατη! Μόλις τώρα το ανέβασα! Χαίρομαι πολύ που σου άρεσε! Καλημέρα!


  3. Το κομοδίνο?
    Να του κόψεις τα πόδια !!


  4. 😉 Καλή ιδέα αλλά δεν έχει πόδια και είναι επίσης από το IKEA γεγονός που σημαίνει ότι ειναι πιο εύκολο να το πετάξω και να πάρω άλλο!


  5. Αυτός ο Μύθος του Σίσυφου με παιδεύει δέκα μέρες τώρα, όταν είμαι κουρασμένος δεν μπορώ να διαβάσω ούτε μισή σελίδα…

    Είμαι ο μεγαλύτερος εχθρός του ΙΚΕΑ. Τώρα που ψώνισες από εκεί, έγινες και εσύ εχθρός μου. Σου πετάω το γάντι!


  6. Είμαι και γω «παθούσα» του ΙΚΕΑ. Οταν ήταν να συναρμολογήσω το κρεβάτι – διπλό – φώναξα ένα φίλο μου, χημικό μηχανικό, να με βοηθησει. Του είπα ότι υπολογίζω γύρω στις τρείς ώρες, και μου είπε » σιγά, που θέλει τρείς ώρες!». Τελικά, κάναμε τέσσερεις ώρες!Αλλά τουλάχιστον δεν έχει πέσει κάτω – ακόμα!

    Σκέπτομαι να το προτείνω στο ΙΚΕΑ, για να διαφημήσει τα έπιπλα του :» Για να σας αποδείξουμε πόσο εύκολη είναι η συναρμολόγηση των επίπλων μας, χρειάζονται ΜΟΝΟ δύο θετικοί επιστήμονες, πλήρες σετ εργαλείων και τέσσερεις ωρίτσες για ένα κρεβάτι!»

    Χωρίς πλάκα, η μόνη λύση με το ΙΚΕΑ είναι να τους ζητήσει κανείς και συναρμολόγηση ( είναι έξτρα ) , αν συμφέρει η τιμή βέβαια.

    Ονειρα γλυκά!


  7. αντε καλε που φταιει το ικεα!… εμεις δεν ειχαμε προβλημα ποτε! και δεν εχω φαει ακομα κεφτεδάκια, φαντάσου! (η αλήθεια ειναι οτι κρεβάτι δε εχω παρει ποτε απο κει…)

    Μήπως εβαλες τις σανιδες…εεε… αναποδαααα?


  8. Κοντές σανίδες, κομοδίνο που δεν κονταίνει, τι το θέλετε το ΙΚΕΑ, βρε παιδιά; Μύθος είναι κι αυτό, μου φαίνεται! Τι σημαίνει ανάποδες σανίδες, Sophia; Μόνο βρεμένες σανίδες υπάρχουν! Νά΄σαι καλά, harisheiz, γέλασα με την ψυχή μου!


  9. @Domino, θέλεις να κάνουμε ένα fight club?

    @Dotritus, εγώ είμαι αρχιτέκτονας και η συναρμολόγηση δεν μου φάνηκε ποτέ δύσκολη, απλά τα έπιπλα το ΙΚΕΑ έχουν διάρκεια ζωής ενός έτους!

    @Sophia, σίγουρα δεν τις έβαλα ανάποδα, να φας κεφτεδάκια!!!

    @Lotofagus, Χαίρομαι που δεν μας ξεχνάς και που γελάς αγαπητέ/ή! 😉


  10. Πήγαμε το καλοκαίρι στο Bristol να δούμε τον μεγάλο μας γιο , που ζει εκεί . Στο καινούριο σπίτι που ζει μαζί με την κοπέλα του (μια πανέμορφη Πολωνή) μας έδωσαν το κρεββάτι τους (τύπου ΙΚΕΑ) για να κοιμηθούμε … «Να μην σας ξεβολέψουμε» είπα εγώ … «όχι- όχι» επέμενε η Πολωνή .Το πρώτο πρωινό , μόλις ξύπνησα , εντελώς ακίνητη (μόνο τα μάτια μου είχα κινήσει από κλειστά σε … ανοιχτά) , βρεθήκαμε ξαφνικά και οι δύο κάτω στο πάτωμα …. είχαν φύγει οι σανίδες …
    Φίλε Χάρη : Δεν με πείραξαν ούτε οι 180 σφύξεις που έκανα , ούτε το 20 πίεση ,ούτε τα … ακατανόμαστα που είπε ο άντρας μου , ούτε ο γιός μου που γελούσε λέγοντας «χα χα κι εμείς έχουμε πέσει» , αλλά το … παραξενεμένο και επιτιμητικό βλέμμα της Πολωνής , ιδίως προς τον σύζυγό μου , που είναι και λίγο παχουλός να το πω ;… κάπως έτσι .
    ΙΚΕΕΣ , υπάρχουν παντού .


  11. @harisheiz, θα περιμένω στο τέλος Ιανουαρίου – που θα κλείσω ένα χρόνο στο συγκεκριμένο κρεβάτι- να σου απαντήσω αν έχεις δίκιο για την διαρκεια ζωής των κρεββατιών ΙΚΕΑ!! Για να είναι δε τα αποτελέσματα αξιόπιστα, πρέπει να λάβουμε επίσης υπ’όψη
    1)Το μοντέλο του κρεβατιού,το βάρος, ύψος,ηλικία, αριθμό στριφογυρισμάτων κατά τη διάρκεια του ύπνου του ατόμου ( ατόμων) που κοιμούνται,βάρος στρώματος και παπλώματος,τυχόν άλλες δραστηριότητες που εκτελούνται στο κρεβάτι, τύπο βερνικιού που έχει περαστεί, καθώς επίσης και το ζώδιο των χρηστών.

    Υ.Γ. Και αρχιτέκτονας που είσαι, πάλι δεν μπορείς να ξέρεις τι είχε στο μυαλό του ο ταλαίπωρος Κινέζος ( που πληρώνεται ένα ευρώ την ημέρα), όταν έφτιαχνε το κρεββάτι – οι Κινέζοι κοιμούνται στο πάτωμα.

    2)


  12. εύγε παιδί μου για την καλογραμμένη ιστορία των παθών σου με την γλαφυρότατη περιγραφή :)και ευτυχώς που δεν έχω πάρει ποτέ κρεβάτι από το ΙΚΕΑ 😉 παρεπιμπτόντως μπορείς να βιδώσεις τις σανίδες στο κρεβάτι ώστε να μην ξαναφύγουν ποτέ πια. έτσι έκαναν στην κρεβατοκάμαρά μου χωρίς να το ζητήσω κιόλας 🙂


  13. eisai..καλη ποιοτητα..αλλα καπος μακρια αγελαδα μμμουου


  14. Κι εσύ shave είσαι ποιότητα, όλο πηγαινοέρχεσαι, όλο αλλάζεις nicknames και IPs, από Θεσσαλονίκη κατέβηκες Αθήνα or what?


  15. @Silia, Τουλάχιστον εγώ ήμουν μόνος μου, ευτυχώς δεν με είδε κανείς να πέφτω!

    @Dotritus, θα περιμένω το τέλος Ιανουαρίου και θα ανεβάσω post! 😉

    @Daisy, μη μου βάζεις ιδέες… θα τρέξω να πάρω βίδες!

    @Shave, κράτα ένα σταθερό nickname για να ξέρω ότι είσαι εσύ! 😉


  16. Ιντροντάξιον.
    Αλληγορία?
    Σημείο των καιρών?
    Μύθος ή πραγματικότητα?
    ρε μπα κι είναι πιο απλό το θέμα?μπα και πήγες και ψώνισες μούφα πράμα και τώρα είπες να γκρινιάξεις με σικ τρόπο?

    Μέιν θιιμ.
    Όποια εκδοχή και να παίζει(ακόμα και αν δεν είναι μέσα σε αυτές που αναφέρω),το μονο που μπορώ με σιγουριά να πω είναι ότι
    α)προφανώς ο καιρόc γαρ εγγύc και,
    β)όπου λαλούν πολλοί μαστόροι,αργεί να ξεκουνήσει

    Κονκλούζιον.
    Τράβα ρε λεβέντη πάρε ένα εργαλείο (κρεβάτι) της προκοπής να κάμεις τη δουλειά σου σαν άνθρωπος.

    Υ.Γ.: με την ευχή μου.ξέρεις εσύ…


  17. ok pes mou ena


  18. Για εσένα θα μου άρεσε το «ανορθόγραφος», έτσι δεν θα μπορεί να σου την πει κανένας, κάνεις την αδυναμία σου concept και αποκτάς περισσότερο χαρακτήρα! 😉


  19. right, brother


  20. ayto to ορθο ταλανειζει την χορα


  21. Μήπως… για όλα έφταιγε το ξυπνητήρι;
    (μικρό δάχτυλο στο στόμα σε στυλ mini-me)


  22. Καταπληκτικό!!!!
    Υπέροχο!!!
    Δηλαδή σορυ κιόλας αλλά άμα τα κρεβάτια των ΙΚΕΑ ειναι για τα μπαζα από που θα πάρω αγαπητέ?
    την λύση δεν την έδωσες ολοκληρωμένη!!!
    ΛΟΛ


  23. @ean θα τα γραψ σοστα.., Πολύ μου αρέσει αυτό το nick!!! 😉

    @Colpocoquette, Πολύ μου αρέσε το «μικρό δάχτυλο στο στόμα!» χαχαχά

    @Jangel, Πάρε από το ΙΚΕΑ αλλά να ξέρεις τι σε περιμένει!



Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: