h1

Η παραχάραξη της πραγματικότητας ή η πραγματικότητα της παραχάραξης;

04/11/2007

dolphincow.jpg

Όλο και περισσότερο διαπιστώνω με μεγάλη μου λύπη ότι η πραγματικότητα διαρκώς υποχωρεί έναντι της αναπαράστασής της. Σημασία δεν έχει το «τι είναι» ή το «τι κάνει» αλλά το «τι φαίνεται ότι είναι», «τι φαίνεται ότι κάνει» και αυτό στον ψηφιακό κόσμο, στην blogόσφαιρα, στα forums, μοιάζει να κυριαρχεί. Η πληροφορία είναι σχεδόν πάντα ρηχή, αποσπασματική και το internet μοιάζει σαν ένα απέραντο βασίλειο ημιμάθειας και παραπληροφόρησης.

Ξέρω ότι κάποιοι ίσως διαφωνήσετε αλλά θεωρώ ότι ζούμε σε μια εποχή που οι αξιακές σχέσεις και τα αξιολογικά κριτήρια όπως τα ξέραμε έχουν καταρεύσει ή τείνουν να καταρεύσουν ακριβώς επειδή σταδιακά καταρέουν οι δομές που στήριζαν απόλυτες αλήθειες κάθε είδους. Επιπλέον καταρέει το πολύ βασικό δίπολο Ιδέα -> Πράξη και η νεοπλατωνική θεώρηση που ήθελε την ιδέα να έρχεται πάντα πριν από την πράξη, να την καθοδηγεί και να είναι ανώτερη αυτής. Αποτέλεσμα των παραπάνω είναι ότι σχεδόν τίποτα δεν νοείται πλέον ως «καλύτερο» ή «χειρότερο» από κάτι άλλο αφού για τα περισσότερα πράγματα δεν υπάρχει πλέον το «πρότυπο» με το οποίο οι συγκρίσεις θα ήταν «ικανές» να παράξουν μια αξιολόγηση. Κατά την άποψη μου καλώς συμβαίνει αυτό, όλα είναι μέρος του παιχνιδιού, του ίδιου αεικίνητου συνεχούς (continuum) που ονομάζεται πραγματικότητα, όλα είναι μοναδικά και διαφορετικά μεταξύ τους, όμως έχουν όλα την ίδια αξία;

Αν και υποστηρικτής των παραπάνω θεωρώ ότι αποτελούν την αιτία για μια θεμελιώδη παρεξήγηση. Το γεγονός ότι τίποτα δεν είναι τελείως άχρηστο δεν σημαίνει αυτομάτως ότι όλα είναι χρήσιμα. Το γεγονός ότι μπορούμε όλοι να έχουμε άποψη και να την εκφράζουμε δεν σημαίνει ότι όλες οι απόψεις έχουν την ίδια βαρύτητα και την ίδια εγκυρότητα. Η παραγωγή και η διακίνηση πληροφορίας στο διαδίκτυο είναι ελεύθερη και έτσι πρέπει να παραμείνει. Όμως, όπως κάθε ελευθερία, έτσι και αυτή έχει ένα κρίσιμο σημείο, απαιτεί από εμάς ένα ανάλογο επίπεδο συνείδητοποίησης των πιθανών λαθών, κινδύνων και κυρίως της ίδιας μας της άγνοιας. Όμως αυτό που συμβαίνει είναι το αντίθετο, οι άνθρωποι οικειοποιούνται πανεύκολα σχεδόν ότι μαλακία τους πασάρουν και, όπως έγραψα και σε προηγούμενο ποστ, αμέσως μετά κάνουν ότι μπορούν για να την υπερασπιστούν, ως άποψη, ως επιλογή, ως δικαίωμα, ως στάση ζωής.

Πρόσφατα διαπίστωσα ότι μέρος του traffic που έρχεται από μηχανές αναζήτησης σε αυτό εδώ το ιστολόγιο είναι κυρίως άτομα που ψάχνουν για web pages βάζοντας σαν keywords τις λέξεις «ελοχίμ» (κάποιος έγραψε τη λέξη σε ένα comment) και «Λιακόπουλος» (Το όνομα το ανέφερε η Σοφή Αγελάδα μου). Παλαιότερα από τα αγαπημένα keywords των επισκεπτών ήταν το «τσόντες με γριές«. Ειλικρινά δεν ξέρω πλέον τι είναι πιο υγιές να αναζητά κανείς στι internet, τσόντες ή Λιακό; Το πλέον τραγικό όμως είναι ότι κάποιοι τέτοιοι «ουρανοκατέβατοι» χρήστες μου αφήνουν και comments στα οποία δεν ξέρω τι να απαντήσω. Τι απαντάς σε κάποιον όταν ξέρεις ότι σε χωρίζει ένας ολόκληρος κόσμος, όταν ολόκληρη την πραγματικότητα την βλέπει υπό άλλο πρίσμα, όταν στερείται τους κώδικες για να του μεταβιβάσεις μια πληροφορία και αυτή να γίνει αντιληπτή ή τουλάχιστον να μην παρερμηνευθεί; Τα ίδια φυσικά συμβαίνουν και σε άλλα blogs. Πρόσφατα, με αφορμή ένα post για το Μουσείο της Ακρόπολης, ανέβασα κάπου ενα σχόλιο και κάποιος άλλος σχολιαστής επιχείρησε να με μάθει να κάνω τη δουλειά μου, να μου μάθει τι είναι «ωραίο» και τι «‘ασχημο» αγνοώντας εμφανώς το discourse σε σχέση με τέτοια ζητήματα και διεκδικώντας η άποψη του να έχει ίδιο βάρος με τη δική μου. Φυσικά και δεν υπερασπίζομαι την άποψη μου σαν θέσφατο και ακριβώς αυτός είναι και ο λόγος που με ενοχλεί κάποιος να το κάνει, εκφράζοντας την άποψη του ως «θέση» όταν δεν έχει ιδέα για το μέγεθος της άγνοιας του. Έτσι, το παίζει ειδικός, παρερμηνεύει καταστάσεις, αναμασά κλισέ, μπερδεύει άσχετα ζητήματα, δαιμονοποιεί και σε κάθε περίπτωση δεν καταλαβαίνει τον αντίλογο και συνεχίζει να παραχαράσσει την πραγματικότητα.

Το πρόβλημα είναι ότι συχνά, αν όχι πάντα, τέτοιες απόψεις που με τόση ευκολία γίνονται «θέσεις» είναι διαμορφωτικές ασκούν πιέσεις και εντελώς ανεύθυνα καθοδηγούν καταστάσεις σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα από αυτή ενός blog. Ακόμα και η πολιτική στην Ελλάδα σε ένα τέτοιο επίπεδο κινείται, όταν δεν μπορούν να συμφωνήσουν σε βασικά πράγματα, όπως π.χ. πόσο είναι το έλλειμμα, είναι αδύνατον να υπάρξει σοβαρός πολιτικός διάλογος επί της ουσίας και εύστοχες προτάσεις.

Τελικά, ζούμε την πραγματικότητα ή την παραχάραξη της;

Advertisements

14 Σχόλια

  1. Με τα ελοχίμ και τον Λιάκο πλάκωσαν στο Blog όλα τα UFO και αναγκάστηκα να μαζέψω τα γελάδια να μην έχουμε cow abductions, δείτε εδώ τι γίνεται http://www.cowabduction.com/ Ετοιμάζουμε διαστημικό πρόγραμμα παρέα με τα γελάδια για να μελετήσουμε το φαινόμενο και να είμαστε σε θέση να αμυνθούμε!


  2. Νομίζω ότι η κατάσταση που περιγράφεις πιο πάνω,έγκειται σε λίγες μόνο λέξεις.τις παροιμίες νομίζω για αυτό τις δουλεύουμε.

    -Στραβός είν’ ο γυαλός ή στραβά αρμενίζουμε?

    -Τρεις λαλούν & δυο χορεύουν,κι άλλοι δυο παραμονεύουν

    -Απο τότε που η σερβιέτες έβγαλαν φτερά,το μουνί για πολλούς έγινε άπιαστο όνειρο (οκ οκ το © ανήκει στο Τζίμυ,αλλά δεν έχει να λέει)

    Αν με ρωτάς τι πιστεύω,τότε θα σου πω ότι ο κόσμος είναι φούσκες κι ο καθένας έχει/ζει τη/στη δικιά του.
    Η αλληλεπίδραση μεταξύ αυτών δεν αποκλείεται,αλλά δεν είναι και απαραίτητη.
    Πάντα την πραγματικότητα θα ζούμε φίλε.το παιχνίδι όλο είναι στην ερμηνεία αυτής.
    Μετά τις πολύχρονες μελέτες μου στο θέμα :-),δεν ξέρω αν υπήρξε ποτέ εποχή όπου να εκτιμήθηκε η εκάστοτε πραγματικότητα.Βλέπεις υπάρχουν τόσες πολλές που θέλοντας και μη,μένουμε στην αμέσως κοντινότερη.Άντε το πολύ να ρίξουμε και κάνα βλέφαρο στου δίπλα.

    Τέλος,να μην ξεχάσω να κάνω αναφορά στο ίντερνετ.
    Εδώ που ο καθένας μπορεί να είναι ότι θέλει,ακόμα και πολλαπλές προσωπικότητες (το μόνο που θα χρειαστεί είναι να έχει διαφορετικά ψευδώνυμα,τόσο εύκολο είναι),είναι κάπως ματαιόδοξο να καθόμαστε και να προβληματιζόμαστε για τέτοιο ζήτημα.
    Κάπως έτσι το βλέπω.

    και τώρα,φανέρωσε μας το κρυφό θέμα,όπου εντρυφείς στους Ελοχιμ γιατί είμαστε περιέργοι και δεν πειθόμαστε τόσο στοϊκά ότι διάφοροι χρήστες «ετυχε» να βρουν αυτό το μπλογκ…

    Τα σέβη μου και συγχαρητήρια για το άλλο θέμα και πάλι.


  3. Ανοιχτή Πρόσκληση

    Κάθε Σάββατο, γύρω στις 2-3 το μεσημέρι στο άλσος Γαλατσίου.

    Μαζί μπορούμε να βοηθήσουμε την φύση και να προσέξουμε το πράσινο της πόλης μας για να μην ξαναζήσουμε ξανά τον εφιάλτη του καλοκαιριού. Είναι στο χέρι μας.

    Ελάτε να δείτε την προσπάθειά μας, συμβάλλετε και σεις όσο μπορείτε στην σωτηρία του πλανήτη μας και κυρίως περάστε από το blog και αφήστε ένα μήνυμα συμπαράστασης, ένα σχόλιο που θα μας δώσει μεγαλύτερη ώθηση και κουράγιο.

    http://galatsi.blogspot.com/2007/11/blog-post.html

    doctor

    Υ.Γ. Καλύτερα να κολυμπάει η αγελάδα, παρά να βόσκει το δελφίνι!


  4. Γιατρέ φαντάσου να προσπαθείς να αρμέξεις δελφίνι!!


  5. Καλησπέρα.Μάλλον ζούμε την παραχάραξη της πραγματικότητας… Δεν εξηγείται αλλιως με τόσα που συμβαίνουν…


  6. τα μπλογκ εχουν στηριχθει στο «φαινεσθαι»γιατι ετσι ειναι απο την φυση τους, οπως οταν γνωριζεις εναν ανθρωπο του δινεις αυτο που πιστευεις οτι ειναι καλυτερο γιατι θελεις να φαινεσαι ωραιος και συμπαθης το τι ομως κρυβεις μεσα σου ειναι κατι που θα φανει καποια στιγμη και ειναι αναποφευκτο ,
    αρα το δεχεσαι σαν μια μορφη εκφρασης (γιατι στην ουσια αυτο ειναι)αλλωστε η «πραγματικοτητα «ειναι υποκειμενικη εννοια και σαν υποκειμενικη δυναται να παραχαραχθειαπο οποιονδηποτε που δεν του αρεσει …….


  7. Η πραγματικότητα, πάντα παραχαρασσόταν, ειδικά από αυτούς που είχαν τον τρόπο , και το συμφέρον να το κάνουν. Απλά, σήμερα υπάρχουν πολλοί περισσότεροι που προσπαθούν να το κάνουν αυτό – και το Ιντερνετ είναι ιδανικό για να διασπείρεις ευκολα κάθε είδους «πληροφορίες» και «ιδέες».
    Ε΄νω παληότερα, δεν υπήρχε προσβαση σε πολλές ειδήσεις (όπως π.χ.έκαναν οι κυβερνήσεις του ανατολικού μπλόκ, που απέκρυπταν ειδήσεις περί εγκληματικότητας, ασθενειών κτλ., να να παρουσιάζουν στους πολίτες τους μια εξιδανικευμένη πραγματικότητα ), σήμερα, μέσω Ιντερνετ, έχει κανείς πρόσβαση σε υπερβολικά πολλές ειδήσεις και ιδέες, πολές φορές αντικρουόμενες. Αυτό το κάνει δύσκολο για τον μέσο άνθρωπο να ξεχωρίσει πιό απ’ όλα αυτά είναι σωστό η λάθος, άσε που θέλεις ω΄ρες ολόκληρες να φιλτράρεις όλες τις πληροφορίες!
    Γι’αυτό, ο καθένας κλείνεται στο δικό του κόσμο, και πρεσβεύει την πρώτη ιδέα , η πληροφορία που του ταιριάζει, η και επικοινωνεί μόνο με τα άτομα που ήδη έχει συναφή »πιστεύω» και βλογάνε μαζί τα γένεια τους..
    Εν κατακλείδι, πιστεύω ότι το Ιντερνετ προσφέρεται ως πρόσβαση σε κάποιες αντικειμενικές πληροφορίες, όπως π.χ. τα δρομολόγια των λεωφορείων, αλλά σε θέματα απόψεων, φιλοσοφικών αναζητήσεων κ.α., θέλει πολύ ψάξιμο, και είναι μάλλον για να περνάει η ώρα..

    – Αλλά, ας μην ξεχνάμε ότι υπάρχει πάντα η τηλεόραση ως πανίσχυρο μέσο διαμόρφωσης κοινής γνώμης, ειδικά στις μεγαλύτερες ηλικίες -ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ: τις προάλλες, όπως με πληροφόρησαν, η Δρούζα έκανε εκπομπή με θέμα «πως βρίσκουν σύντροφο οι μοναχικοί/μοναχικές ». Παρουσίασε μεταξυ άλλων ,κι ένα νεαρό, γύρω στα τριαντα, που είπε την ιστορία του, δηλ. πως γνώρισε τη γυναίκα του από chat. Είπε μάλιστα πως ξέρει πολλούς που βρήκαν τον/την σύντροφο της ζωής τους απο το Ιντερνετ. Και τώρα, όλες οι γριές που βλέπουν την Δρούζα – αλλά δεν ξέρουν το Ιντερνετ – θα νομίζουν ότι βρέθηκε ο μαγικός τρόπος να βρείς σύντροφο.. Πατάς ένα κουμπί, και νάσου ο ιππότης με το άσπρο άλογο…Η, πατάς ένα κουμπί, και βγαίνει μιά χοντρή!


  8. Με θυμάμαι πριν 2-3 χρόνια να παλεύω ένα ολόκληρο καλοκαίρι να βγάλω ακριβώς αυτό το συμπέρασμα: Ότι δηλαδή, με το να έχουν όλοι άποψη για όλα, αυτά τα «όλα» την πατάνε άσχημα γιατί τελικά τη χάνουν την πραγματικότητά τους. Δηλαδή, αν σε μια κοινωνία δέκα ατόμων υπάρχουν 10 διαφορετικές «θέσεις» για το χρώμα του πορτοκαλιού, τι χρώμα είναι το πορτοκάλι;


  9. Νομίζω Χάρη ότι στα κλασικά ΜΜΕ συμβαίνει ότι και στα μπλογκς (και αντίστροφα). Η παραπληροφόρηση (κυρίως λόγω βλακείας αλλά και κινδυνολαγνείας) δίνει και παίρνει. Δυό μικρά (και χαζά) παραδείγματα.
    Ξυπνάω πριν λίγα χρόνια και βλέπω στις ειδήσεις (με πλάνα μάλιστα) ότι στην Θεσσαλονίκη χιονίζει στο κέντρο της πόλης!!!
    Τρέχω ανοίγω το παντζούρι του σπιτιού και ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΝ ΨΙΧΑΛΊΣΕΙ λέμε, Ντάλα Ήλιος (έστω με δόντια)Το βράδυ στο ίδιο κανάλι μάθαμε ότι έριξε δυό νυφάδες στον Χορτιάτη.

    Δεύτερο μόλις σήμερα Διαβάζω στο IN.GR αυτό για το ΑΕΚ – Ηρακλής
    «Της έβαλε περισσότερα του ενός γκολ, μετά από 18 μεταξύ τους παιχνίδια, ανεξαρτήτου έδρας.»

    Το 2006 Ο Ηρακλής είχε κερδίσει 4-0!!!

    Χαζά τα παραδείγματα αλλά θέλω να πώ ότι ακόμα και εκεί που δεν υπάρχουν μεγάλα συμφέροντα (που στα κλασικά ΜΜΕ δεν πρέπει ΠΟΤΕ να τα ξεχνάμε) η παραπληροφόρηση πάει σύννεφο.


  10. μην το ανάγουμε στη φιλοσοφία… η πραγματικότητα έχει πολλές όψεις όπως και η αλήθεια. εξαρτάται το πρίσμα που διαλέγεις για να την δεις… για να γίνει απόλυτη πρέπει να συμφωνεί η πλειοψηφία και που να τη βρεις για να τα συμφωνήσετε; π.χ. για το περιβάλλον και τα τόσα δεινά που συμβαίνουν στον πλανήτη μας εγώ θεώρησα σούπερ τη διαφήμιση της Greenpeace με το παιδάκι και πιστεύω ότι έχουμε όλοι μερίδιο ευθύνης στη μόλυνση. Κάποιοι άλλοι το χαρακτήρισαν κωλόπαιδο και πως μόνο οι βιομηχανίες κουβαλάνε το βάρος της μόλυνσης του πλανήτη. Έχω αποκρυσταλλώσει τη γνώμη μου και έχω και τα ανάλογα επιχειρήματα. Το ίδιο και η άλλη όψη φαντάζομαι. Ποιός έχει δίκιο όμως; Και ποιός θα το κρίνει; Τελικά μπορούμε να μιλάμε για απόλυτη αλήθεια και πραγματικότητα; Ή μόνο για υποκειμενικά πράγματα βασισμένα στις δικές μας εμπειρίες; Γιατί ακόμα και η γλώσσα μας περιορίζει ως προς αυτό. Γιατί ναι μεν θεωρητικά το γρασίδι είναι πράσινο αλλά μπορεί εγώ στη δική μου πραγματικότητα το γρασίδι να θέλω να το ονομάσω κόκκινο. Και να εννοώ το ίδιο, απλά τη λέξη σου να μην αποδέχομαι…Και όσο για αυτό που λέει ο Ινδίκτος για τον Ηρακλή- ΑΕΚ δεν θεωρώ ότι είναι παραπληροφόρηση. Είναι όμως απόκρυψη της πλήρους αλήθειας. Δεν υπήρχε όμως ψέμμα στο ρεπορτάζ. Έτσι δεν είναι; Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι γενικά πιστεύω ότι μου σερβίρουν τα μήντια στα τυφλά. 10 ακούω 1 πιστεύω αλλά αυτή είναι μια άλλη συζήτηση…


  11. shmasia exei h agelada na perna kala


  12. Μια είναι η αλήθεια, αλλα θα τη μαθουμε στο τελευταιο κεφάλαιο…

    Μπου!


  13. «Δεν ξέρει τίποτα και νομίζει ότι ξέρει τα πάντα. Αυτό δείχνει μια ξεκάθαρη κλίση στην πολιτική»
    George Bernard Shaw

    Το διάβασα πριν από καιρό κάπου και το βρήκα ευφυές! Έτσι είναι τα πράγματα… Οι τάσεις και οι απόψεις της πλειονότητας διαμορφώνονται από παντελώς άσχετα άτομα που θέλουν να μας επιβάλουν αυτό που νομίζουν (ότι ισχύει)… Και δυστυχώς η πολιτική ασκείται με τον ίδιο τρόπο…

    Φιλιά!


  14. giati nami neinai ola χρησιμα?



Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: