h1

Κουράστηκα…

21/09/2007

Κουράστηκα, όλη αυτή η κατάσταση με τις φωτιές, τις εκλογές και τις λοιπές καταστροφές που υπέστη ο τόπος με έχει εξουθενώσει. Δεν έχω όρεξη ούτε blog να διαβάσω αφού μου φαίνεται ότι όλα τα θέματα έχουν εξαντληθεί σε επίπεδο σχολιασμού και απομένει να ανοίξει ο κύκλος των προτάσεων και των λύσεων. Μπα, με το που έγραψα το προηγούμενο αμέσως το ξέχασα κίολας…

Μάλλον φταίει που με έχει πλήξει η υπερπληροφορική βόμβα των ημερών και ενώ θέλω να ξυπνήσω δεν μπορώ. Ναι ρε φίλε, να ξεκουνήσω λίγο και να κάνω κάτι αλλά μπα, μάλλον σπίτι θα κάτσω και θα ακούω ράδιο και θα βλέπω ΣΚΑΪ. Να δω αν ο Βενιζέλος θα γίνει Γιωργάκης, αν ο Γιωργάκης θα γίνει επιτέλους Γιώργος κι αν ο Κωστάκης θα γίνει πραγματικός πρωθυπουργός. Σκατά, και με το που έγραψα τα προηγούμενα συνειδητοποιώ ότι έγραψα τα ίδια με όλους, τα χιλιογραμμένα, τα κουρασμένα.

Πάσχω, και πάσχετε κι εσείς μαζί μου. Έχουμε καταντήσει να ανακυκλωνουμε το προφανές, να συζητάμε για το αυτονόητο, να υπερασπιζόμαστε τα ήδη κεκτημένα ή απλά να κάνουμε πλάκα… Δεν το θεωρώ υγειές πλέον. Αυτό που λέω λοιπόν είναι ότι πάσχουμε από έλλειψη ξεκάθαρου στόχου και από κακοδιαχείριση των κεκτημένων.

Ξεκινώ από το δεύτερο και θα συνεχίσω με το πρώτο. Δεν είνα λογικό να επιχειρηματολογώ για ζητήματα όπως π.χ. η ελευθερία του λόγου, η θανατική ποινή και να ανοίγω διάλογο με άτομα που τάσσονται υπέρ αυτής, δεν είναι υγειές για τον εαυτό μου και επιπλέον όταν μπαίνω στην διαδικασία διαλόγου είναι σαν να έχω ήδη χάσει κάτι, είναι σαν να διαπραγματεύομαι κάτι ή καλύτερα μπορεί να εκληφθεί ως διαπραγματεύσιμο το ζήτημα ενώ δεν είναι. Κάποια πράγματα, όπως π.χ. η ανθρώπινη ζωή δεν είναι διαπραγματεύσιμα και όποιος δεν το καταλαβαίνει αυτό είναι υπάνθρωπος και μαλάκας και δεν του αξίζει διάλογος γιατί πολύ απλά κανένας διάλογος δεν ξεκινάει από μηδενική βάση, πάντα πρϋπάρχει ένας κώδικας επικοινωνίας και πράγματα που έχουν επιωθεί και γραφεί πιο πριν. Αν κάποιος διαβάζει μόνο cosmopolitan, βλέπει Μενεγάκη και νομίζει ότι μπορεί να πάρει θέση για ζητήματα τέτοιας βαρύτητας είναι τελείως μαλάκας.

Από την άλλη υπάρχουν ζητήματα που δεν θα είναι ποτέ αυτονόητα και δεν θα συμφωνήσουμε ποτέ απόλυτα γι’αυτά. Ίσως μόνο σε επίπεδο πρακτικού αποτελέσματος και τεκμηριώσιμων γεγονότων αν και πάλι ούτε γι’αυτό είμαι σίγουρος. Πάλι ο διάλογος καταλήγει να είναι χωρίς νόημα όταν δεν είναι δημιουργικός ή ακόμα καλύτερα συνθετικός αλλά απλά καταγγελτικός. Το μόνο που μπορούμε να συμφωνήσουμε είναι εκτός του «τι θέλουμε» το «πως το θέλουμε». Το «τι» είναι το αυτονόητο, π.χ. «καλύτερη» παδεία… Σούπερ… κι εγώ μαζί σας αλλά τι θα πει αυτό το «καλύτερη», μπορεί να το ορίσει κάποιος χωρίς να χρησιμοποιήσει το «να μην» αλλά σκέτο το «να»; Ξέρουμε τι θέλουμε ή ξέρουμε μόνο τι δεν θέλουμε; Και επιτέλους, μπορούμε να μιλήσουμε για το σήμερα και όχι για το χθες ή το αύριο;

Advertisements

17 Σχόλια

  1. Σε μερικά άτομα πρέπει να λες 2 κουβέντες και μόνο. Μόνο και μόνο για να δείξεις και να νοιώσεις οτι υπάρχεις και έχεις και άποψη. Δυστυχώς με τέτοια άτομα (καταλαβαίνεις ποιους εννοώ) δεν μπορείς ούτε συζήτηση να κάνεις. Είναι τόσο θλιβεροί δε που νόμίζουν οτι για την κατάντια τους ευθύνονται οι Αλβανοί και οι εγκληματίες που δεν τιμωρούνται όπως θα έπρεπε. Είναι οι ίδιοι που ψηφίζουν ΝΔ ή ΠΑΣΟΚ και μετά παραπανιούνται για την τιμή της μελιτζάνας, για τα λεωφορεία που αργούν, για τις πλημμύρες και τις φωτίες βρίζοντας «κάποιο κράτος» σαν κάτι τόσο μακρινό τους, το οποίο οι ίδιοι τροφοδοτούν και στηρίζουν χρόνια τώρα. Σας βαρέθηκα ρε ζώα! Όλους! Τη μιζέρια σας που προσπαθείτε να την εξαπλώσετε σε όλους μας. Τον ηλίθιο πατριωτισμό σας που έχει καταντίσει σαν ξεραμένο σπέρμα, αντιαισθητικό και άχρηστο. Καλά τα λένε οι active member » νιώθω καλά που είμαι απ’τη χώρα σου Σωκράτη και ας έχω τσίμπλα στο ένα μάτι». Ζώα!!!!


  2. Ποιού Σωκράτη τη χώρα; του Σωκράτη του Κόκκαλη;


  3. Φίλε harisheiz,
    απο μιά μεριά έχεις δίκιο να λές ότι κουράστηκες, να συνομιλείς, η να ακούς τις απόψεις ατόμων που δεν μπορούν να συνδέσουν τα προβλήματα της κοινωνίας μας με την πραγματική πηγή τους, και προτιμούν την εύκολη λύση του -οποιουδήποτε- »αποδιοπομπαίου τράγου».

    Απο την άλλη μεριά, έστω κι αν από τον διάλογο με εκατό ‘ελληνάρες’ ,έστω κι ένας απ’ αυτούς αν σκεφτεί τα επιχειρήματα σου, η έστω κι αν αυτό δεν γίνει άμεσα, αλλά αργότερα, αν τα ακούσει κι απο αλλού, δεν θα έχεις χάσει τον χρόνο σου.
    – Αρκεί να έχεις υπομονή, και χρόνο διαθέσιμο, να το κάνεις αυτό. Γιατί οι αλλαγές στις κοινωνίες θέλουν πολύ χρόνο.

    – Εχεις δίκιο να λές ότι πρέπει να έχουμε συγκεκριμένα αιτήματα, και όχι μόνο καταγγελίες – αυτό είναι απλά »γκρίνια» που εξυπηρετεί μόνο να εκτονωθούμε, χωρίς πρακτικό αποτέλεσμα.

    Γιά το παράδειγμα της παιδείας που ανάφερες, θα έπρεπε να γίνουμε πιό συγκεκριμένοι. Και επειδή τα προβλήματα είναι πολλά, ας ξεκινούσαμε με τα πιό βασικά, π.χ. Να είναι τοποθετημένοι οι καθηγητές στις θέσεις τους όταν ξεκινάνε τα σχολεία, και να υπάρχουν διαθέσιμα τα βιβλία στην ημερομηνία έναρξης των σχολείων-τι πιό προφανές ,και εύκολο, αν υπήρχε στοιχειώδης οργάνωση? Σε δεύτερη φάση,γιατί αυτό είναιπιό μακροχρόνιο θέμα, να γίνει σωστός σχεδιασμός των σχολικών κτιρίων. Για τα άλλα θέματα της παιδείας, που σίγουρα είναι πολλά , δεν γνωρίζω τόσα για να εκφέρω εγώ γνώμη.
    – Το ζήτημα όμως είναι, με ποιούς μιλάμε , και σε ποιόν απευθυνόμαστε? Μιλάμε μόνο για το Διαδίκτυο? Αν και είναι σε γενικές γραμμές πιό ‘προοδευτικά’ και πιό νέα τα άτομα που γραφουν στο Διαδίκτυο, δεν παυουν να είναι ακόμα μικρή μερίδα του πληθυσμού.
    – Κοίτα συμπτωση, μόλις αυτή τη στιγμή άκουσα στο Alpha ράδιο, ότι το blogging , που έδινε ελπίδες ότι δίνει βήμα σε όλους τους πολίτες, έγινε κι αυτό ‘χάβρα Ιουδαίων’, με παράδειγμα το τι γράφεται περί της κατάστασης στο ΠΑΣΟΚ. Αυτό μας δείχνει ότι κι εδώ, υπάρχει πολυφωνία , και σαβούρα, κι ‘απ’όλα έχει ο μπαξές’.

    Αλλά και πάλι, όπως είπα παραπάνω, έστω και σε έναν άνθρωπο να ρίξεις τον σπόρο μιας ιδέας,μιας ιδέας τεκμηριωμένης και παρουσιασμένης με σαφήνεια, οι κόποι σου δεν πάνε χαμένοι..


  4. το ΄χω πάρει απόφαση πως έτσι είμαστε…


  5. @ Dotritus, δεν διαφωνώ, ίσως πριν από μερικά χρόνια να έλεγα ακριβώς το ίδιο, σήμερα όμως συνειδητοποιώ ότι το κάθε τι έχει ένα κόστος και ένα κέρδος. Αν το κόστος του να απευθυνθείς σε κάποιον είναι μεγαλύτερο ή καλύτερα δισανάλογο του κέρδους που αποκομίζεις τότε χάνεις τον χρόνο σου. Επιπλέον για να πιάσει ο σπόρος χρειάζεται γόνιμο έδαφος, όχι τσιμέντο. Αναγνωρίζω αυτή τη στιγμή δύο λόγους για να ανοίξει διάλογο κανείς με άτομα σαν αυτά που περιγράφω:

    1. Γιατί το να ανοίγεις κουβέντα είναι πιο πολιτισμένο από το να ανοίγεις κεφάλια, όπως θα έκαναν αυτοί, οπότε σε κατατάσει αυτόματα σε διαφορετικό στρατόπεδο και σε διαφοροποιεί από αυτούς.

    2. Γιατί κάποιους από τους blogοδιαλόγους συχνά τους παρακολουθούν νέα παιδιά που τώρα διαμορφώνονται και χρειάζεται να ξέρουν όλες τις όψεις του νομίσματος και να ακούσουν τα επιχειρήματα σου.

    Από εκεί και πέρα όμως διατηρώ την αρχική θέση μου ότι μερικά ζητήματα όπως η θανατική ποινή ή ελευθερία της τέχνης, της έκφρασης κλπ. είναι αδιαπραγμάτευτα και η οποιαδήποτε κουβέντα πάει να υπερασπιστεί τέτοιου είδους κεκτημένες θέσεις είναι α) πισογύρισμα και β) καταδικασμένη να αποτύχει γιατί δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις για να γίνει νορμάλ διάλογος, αν υπήρχαν πολύ απλά θα είχαν μια άποψη κοντινή με τη δική μας και ενδεχομένως δεν θα υπήρχε ανάγκη διαλόγου.

    Γι’αυτό τον λόγο θεωρώ ότι αυτό που λέει ο Mitsosheiz, «Σε μερικά άτομα πρέπει να λες δυο κουβέντες και μόνο. Μόνο και μόνο για να δείξεις και να νοιώσεις οτι υπάρχεις και έχεις και άποψη.» είναι απόλυτα εύλογο. Ακόμα και το «είσαι μαλάκας, δεν μιλάω μαζί σου» αν και άκρως ντετερμινιστικό το θεωρώ πλέον έγκυρη απάντηση καθώς προφανώς και δεν έχει νόημα η διαδικασία και τον διάλογο τον επιδιώκουν για να προβάλουν τις θέσεις τους και εξυπηρετεί περισσότερο τους στόχους τους παρά τους δικούς μας (με εξαίρεση το 2 που ανέφερα πιο πάνω). Συνεχίζω στο παρακάτω Comment…


  6. Το ζήτημα με την παιδεία το έγραψα σαν παράδειγμα για να δείξω πιο πρακτικά αυτό που λέω, «ξέρουμε τι θέλουμε ή μονο ξέρουμε τι δεν θέλουμε;»

    Για εμένα στο ζήτημα της παιδείας, όπως και στα περισσότερα ζητήματα στην Ελλάδα αυτή τη στιγμή, κάποια πράγματα είναι αδιέξοδα και δεν βλέπω καμία ρεαλιστική λύση στον ορίζοντα. Είναι μια αστεία και τραγική μαζί κατάσταση που όλοι, πολίτες και πολιτικοί, αρνούνται κάτι αλλά ο καθένας κάτι διαφορετικό από τον άλλον χωρίς όμως οι ίδιοι να έχουν κάτι να προτείνουν, αρνούμενοι να εξετάσουν υπαρκτά προβλήματα και να βρουν ρεαλιστικές λύσεις σήμερα. Η κατάσταση παραμένει η ίδια εδώ και χρόνια.

    Το 2001 βρέθηκα στις καταλήψεις και τις κινητοποιήσεις κατά της ανωτατοποίησης των ΤΕΙ, τα επιχειρήματα και οι προτάσεις των φοιτητών τότε μιλούσαν για ουσιαστική ανωτατοποίηση όμως παρά τις καλές προθέσεις που είχαμε τότε και παρά το γεγονός ότι επιχειρήσαμε να βρούμε απαντήσεις, αυτό ήταν πολύ δύσκολο γιατί τα επιχειρήματα μας ήταν από ουτοπικά μέχρι πολύ δύσκολα υλοποιήσιμα για τον λόγο ότι ήταν αποσπασματικά και εστίαζαν στο αποτέλεσμα και όχι στον σχεδιασμό της πρακτικής που θα υλοποιούσε το αποτέλεσμα. Κοινώς, λέγαμε τι θέλουμε αλλά όχι πως αυτό μπορεί να γίνει εφικτό. Σήμερα νομίζω ότι η κατάσταση είναι η ίδια με τότε, ενδεχομένως πιο μαζική, αλλά οι διεκδικήσεις γίνονται με τα ίδια μέσα και τον ίδιο τρόπο, απλώς καταγγελτικά, όχι συνθετικά.

    Βέβαια, γι’αυτό σε καμια περίπτωση δεν φταίνε οι φοιτητές, δεν είναι δυνατόν να γίνει δημιουργικός διάλογος με τα ΜΑΤ και την Γιαννάκου. Έτσι, απλώς πολώνεται το κλίμα και μεγαλώνει ακόμα μια γενιά νέων ανθρώπων που έμαθαν να καταγγέλουν το σύστημα αλλά δεν είχαν ποτέ την τύχη να δημιουργήσουν μέσα σε αυτό.


  7. @Guenevere, έτσι είναι αλλά μη βάζεις τον εαυτό σου ανάμεσα τους λέγοντας «έτσι είμαστε», έτσι είναι κάποιοι άλλοι οι οποίοι προσπαθούν να μας φορτώσουν ενοχές και μια «συλλογική ευθύνη» που, όπως και το προπατορικό αμάρτημα, δεν κατάλαβα ποτέ τι έχω κάνει εγώ για να τα κουβαλάω ως βάρος. Εγώ δεν είμαι πια ανάμεσα τους, ούτε φορτώνομαι την ευθύνη τους, αυτήν την χώρα έτσι όπως την έκαναν τους την χαρίζω…


  8. 3 comments, huge!!! θα μπορούσα να τα κάνω post… 😛


  9. harisheiz, και γω δεν διαφωνώ με αυτά που λές – πραγματικά, με κάποια άτομα εν αξίζει να τρ΄ως την ώρα σου. Το θέμα είναι αν είναι κανείς σίγουρς απο την αρχή μιάς επαφής, ενος διαλόγου, ποιές είναι οι θέσεις του συνομιλητή του. Αν, ας πούμε για παράδειγμα, κάποιος πετάξει «έπρεπε να υπάρχει θανατική ποινή», απλά γιατί είναι αγανακτισμένος με την αυξηση της εγκληματικότητας, και την ατιμωρησία που υπάρχει, εκεί πιθανά θα άξιζε τον κόπο να κάνει κανείς διάλογο και να εκθέσει τα επιχειρήματα του ενάντια στην θανατική ποινή – ειδικά αν η συζήτηση είναι δημόσια, στο διαδίκτυο η αλλού, όυ ,όπως λές υπα΄ρχουν πολλοί άνθρωποι, νέοι και μη, που ακούγοντας επιχειρήματα ,μπορούν να διαμορφώσουν δική τους γνώμη.
    – Αν όμως, το άτομο με το οποίο συζητάς, ξέρεις απο την αρχή ότι ΠΙΣΤΕΥΕΙ στην θανατική ποινή, γιατί αυτό ταιριάζει στην συνολική του νοοτροπία και στάση ζωής, τότε δεν αξίζει να χάνεις χρόνο.
    Επίσης θα συμφωνήσω μαζί σου για το θέμα της συλλογικής μας ευθύνης »φταίμε εμείς» – ποιοί είμαστε ‘εμείς’ , τελος πάντων? Εγώ πάντως δεν ανήκω σε καποια ομάδα που ‘φταίει’.
    Πάντως, δεν πιστεύω ότι τίποτα δεν θα αλλάξει ΠΟΤΕ σε αυτή τη χώρα, όλοι έχουμε περιθώρια αλλαγής, έστω και λίγης!


  10. Κάνε ένα kit-kat φίλε…
    Θα μπορούσα με το παραπάνω απλά να σχολιάσω και να είμαστε ευτυχισμένοι; Το πρόβλημα όμως είναι ότι δεν γίνεται διάλογος φίλε haris. Μπαίνουν στη μέση τα views και το πλήθως των comments… είναι λάθος από την αρχή. Στα blogs δεν γίνεται διάλογος ένα πανηγυράκι είναι… Καλησπέρα. Ελπίζω να μην στεναχώρησα.


  11. νομιζω πως το να ξερεις τι δε θελεις ειναι πολυ – πολυ σημαντικο πραγμα για να το υποτιμας τοσο. Μπορεις να ζήσεις μια αξιοπρεπεστατη ζωη γνωριζοντας πραγματικα τι ειναι αυτο που δε θελεις…

    -εισε οι καλυτεροι τελικα αυτοι που σηκώνεστε και φευγετε και μας αφήνετε να ξεμπερδεψουμε μονοι μας και νομιζω πως αυτο ειναι το σχεδιο: οσοι αξιζουν να πανε στην ευρώπη και να μας ερχονται τα καλοκαιρια, στο ευρωπαϊκο, τουριστικο μας θερετρο…

    δεν ξερω ακομα… ισως θα μπορουσα να φυγω αλλα αρχιζω να φοβαμαι οτι αυτη ειναι η ευκολη λύση για μια χαρουμενη ζωη…χεχ..(στριψε ενα τσιγάρο και για μαααας!) 🙂


  12. @dotritus, αγαπητέ σκέφτομαι σοβαρά να ανεβάσω ένα post για την θανατική ποινή, το σκέφτομαι εδώ και καιρό αλλά δυστυχώς δεν έχω χρόνο αυτόν τον καιρό.

    @arammos, το kit kat είναι η καλύτερη ιδέα, 50% του προβλήματος είναι η αυθυποβολή και γι’αυτό είναι σημαντικό το χιούμορ και ο χαβαλές… Από εκεί και πέρα όμως συμβαίνει αυτό που λες και έχεις απόλυτο δίκιο, διάλογος δεν γίνεται όταν ο κόσμος κοιτάζει πόσα hits και πόσα comments έχει αν και εγώ θα προσέθετα ότι δεν γίνεται επειδή δεν έχουμε μάθει να τον κάνουμε και επειδή δεν ξέρουμε τι θα πει αυτο-οργάνωση. Αντίθετα είναι προφανές ότι ξέρουμε πολύ καλά τι θα πει χαβαλές, σάτυρα, καταγγελία… Αλλά δυστυχώς μέχρι εκεί, το μόνο που με κάνει και ελπίζω είναι ότι βλέπω τους Ολλανδούς και μου φαίνονται χειρότεροι από τους Έλληνες. Καμία στενοχώρια.. χεχε, από πάρτυ επέστρεψα! Καλημέρες φίλε!

    @Σοφία, συμφωνώ ότι είναι σημαντικό να ξέρεις τι δεν θέλεις, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι αυτό που θέλεις αυτόματα ετεροπροδιορίζεται ως αντίθετο αυτού που δεν θέλεις. Το δεν θέλω δεν είναι απάντηση, είναι απλώς διαγραφή πιθανών απαντήσεων αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δρομολογεί μια στάση ζωής. Βέβαια ούτε το «θέλω» δρομολογεί στάση ζωής, τα πράγματα είναι λίγο πιο περίπλοκα… χεχε, έτσι νομίζω τουλάχιστον… και μια συμβουλή, η ευτυχία δεν έχει τόσο πολύ να κάνεις με το που ζεις, είναι αυτό που λέω πιο πάνω, 50% αυθυποβολή! 😉 Ρε, είμαι πολύ φλώρος, δεν κάνω τσιγάρα εδώ, μόνο μπύρες πίνω! 😛


  13. Κλείσ’τα όλα, βάλε μουσική στο ραδιόφωνο, πάρε ένα καλό βιβλίο, πάνε σε ένα μπαράκι.

    Εγώ αυτό έκανα.

    Λόγω δουλειάς, βρίσκομαι στην πρώτη γραμμή της ανατίμησης των τροφίμων, και ακούω στα κανάλια #%^$&*@# ότι αυξήθηκαν τα μακαρόνια των Ιταλών 20% ή ότι αναμένουν αύξηση 10 λεπτών στο ψωμί. Το ότι θα πεθάνει όλη η Αφρική από την επερχόμενη πείνα δεν το λέει κανένας. Αυτή η κωλοτηλεόραση και το κοσμοπόλιταν μας έχουν κάνει χαϊβάνια γμτη μου.

    Ζούμε στην αυτοκρατορία των ηλιθίων. Δοκίμασε να αλλάξεις γνώμη σε έναν ηλίθιο. Δεν μπορείς.

    Δεν ξέρω αν είμαι σχετικός με το θέμα αλλά εκνευρίστηκα στην πορεία. 😀


  14. Σχετικότατος με το θέμα, don’t worry, μπαράκι είναι καλύτερη λύση γιατί τα βιβλία σε ξυπνάνε και τα βλέπεις ακόμα πιο μαύρα! 😉 Ωραίο Avatar!


  15. @ Domino: «Οι ηλίθιοι είναι ανίκητοι» και είναι και παντού!!


  16. Χάρη έχεις δίκιο σε ΟΛΑ, μα ΟΛΑ, αλλά μόνο ένα πράμα ξέχασες. Πόσο ωραία περνάμε ΕΜΕΙΣ που δεν τσακωνόμαστε, που ασχολούμαστε με ωραία πράματα, με χιούμορ, με κοινές απόψεις και αναζητήσεις. Δεν πα νάναι ιδιόρρυθμο (έως εκκεντρικό) το δικό μου μπλογκ (για παράδειγμα) εγώ το απολαμβάνω με κίνδυνο να απορροφηθώ τελείως στην άλλη όψη του μπλόγκιγκ, την άκρως δημιουργική που επ’ευκαιρία κάνεις και φίλους, μαθαίνεις πράματα, ανασυντάσσεις δικές σου δυνάμεις και εμπνεύσεις. Σαν συνέπεια αυτής της στάσης μου, πολύ λίγοι έρχονται να μιλήσουμε, αλλά… ΟΤΑΝ γίνει αυτό, είναι πολύ πιο σπέσιαλ και σημαντικό από τις βλογοσυζητήσεις του… παραμιλητού με ηλίθιους (που καταδικάζεις).

    Επομένως, μπλόγκιγκ ΟΠΩΣ και οι καλές παρέες. Για ΛΙΓΟΥΣ. 🙂


  17. Φίλε Γιώργο, πράγματι έτσι είναι, πάνω απ’όλα αυτός ο χώρος είναι και πρέπει να αποτελεί χώρο κοινωνικής συναναστροφής, ανταλαγής απόψεων ή ακόμα και δημιουργικής αντιπαράθεσης με στόχο να συνδιαμορφώνουμε αλλά και να περνάμε καλά!



Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: