h1

Junk food vs Βουτυρομπεμπέδες

02/06/2007

Βαρέθηκα ρε πούστη μου όλους αυτούς τους σωστά αναθρεμένους που δεν έβαζαν στο στόμα τους junk food ούτε για αστείο ακόμα κι όταν ήταν teenagers. Όλους αυτούς που σε κοιτάνε λες και διαπράτεις ποινικό αδίκημα αν τύχει και σε δουν να πατάς το πόδι σου σε MacDonalds, Goody’s, Burger King κλπ. Για κάποιο περίεργο λόγο τους έχω συνδέσει με παιδικές εικόνες και τώρα που μεγάλωσα δεν έχω πρόβλημα να τους χαρακτηρίσω ευθέως «παδιά της μαμάς» ή κοινώς «μαμόθρευτα». Τους θυμάμαι να σκάνε στο δημοτικό με το prefabricated μαμαδίστικο σαντουιτσάκι το οποίο ήταν λουσμένο με βούτυρο (γι’αυτό και βουτυρόπαιδα) ενώ οι υπόλοιποι περιμέναμε σε ουρές τύπου ανατολικού μπλοκ για μια βρώμικη ξερή πίτσα του κυλικείου. Όλοι αυτοί οι πικραμένοι σήμερα δεν έχουν ιδέα τι θα πει να τρως ότι πιο βρώμικο υπάρχει στον πλανήτη στις 4 το πρωί και είναι τόσο ανόητοι που αντί να σε ζηλεύουν σου τη λένε κιόλας! «Τι διατροφή είναι αυτή;», «Θα πάθεις τίποτα», «Καλέ, σκορβούτο θα πάθεις»… Η πλάκα είναι ότι η κατάσταση χειροτερεύει αν αυτοί είναι γιατροί ή ακόμα χειρότερα αν έχουν σπουδάσει κάτι παρεμφερές, π.χ. νοσηλευτική και θέλουν να δείξουν ότι αυτοί ξέρουν γιατί έχουν το κόμπλεξ ότι δεν είναι γιατροί! Ακόμα χειρότερο έιναι όταν είναι κάτι από τα παραπάνω και χοντροί. Αυτοί οι τύποι συνήθως εξαπολύουν από τα στόματα τους ένα συνονθύλευμα επιχειρημάτων κατά των fast foods τα οποία κυμαίνονται από απολύτως επιστημονικά τεμηριωμένα (τα οποία άκουσαν κάπου) μέχρι αυτά που άκουσαν το πρωί από την κυρία Βέφα Αλεξιάδου και διασταύρωσαν το μεσημέρι παρακολουθώντας τον τύπο που κάνει ιατρικό ρεπορτάζ στο δελτίο του star channel και δεν μπορεί να προφέρει το «ρ».  Ανάμεσα στα επιχειρήματα είναι πολλές διάσημες θεωρίες συνωμοσίας που εμπλέκουν, εταιρίες όπλων, Κολομβιανούς βαρώνους της κοκαϊνης, την Texaco, Ρώσους πράκτορες, τη θεία μου τη Χίπισσα και τον Αμερικάνικο καπιταλιστικό ιμπεριαλισμό! Κάπου ανάμεσα στις πληροφορίες που παρατίθενται είναι συχνά διάσημοι αστικοί μύθοι όπως το δόντι ποντικού που βρέθηκε σε ένα burgεr, ιστορία που έχω ακούσει τριάντα φορές σε διακόσιες διαφορετικές παραλαγές. Όταν κάποιος αρχίζει να τα λέει όλα αυτά μου έρχεται να πάρω ένα burger (ή ένα λαχματσούν όπως πριν λίγο)  και να το μασουλήσω μπροστά στα μούτρα του φωνάζοντας «είμαι ο Χάρης και είμαι καλά» εκτοξεύοντας στη μάπα του μικροσκοπικά κομματάκια ανακατεμένα με σάλιο και κόκα κόλα… Τρώω ρε φίλε junk food και ξέρω ότι είναι ανθυγιεινό αλλά γουστάρω και το τρώω και έχω πραγματικά πολλούς λόγους να το κάνω: α) Γιατί μπορώ β) γιατί με εξαίρεση τα MacDonalds μου αρέσει η γεύση τους, γ) γιατί μερικές φορές δεν μπορώ να κάνω αλλιώς γιατί η μέρα είναι γεμάτη τρέξιμο και δεν έχω χρόνο, δ) γιατί θεωρώ ηλίθιο να μαγειρεύω για ένα ατομο εκτός αν κάνω μακαρόνια αλλά δεν μπορώ κάθε μέρα μακαρόνια και για να είμαι ειλικρινής δεν ξέρω κανέναν που να το μπορεί, ε) γιατί μερικές φορές θέλω να κάτσω σε ένα μέρος εκτός σπιτιού για 20 λεπτά και να φάω με 6 ευρώ αντί να πάω σε ένα εστιατόριο για τουλάχιστον μιάμιση ώρα και να δώσω 20. Δεν θέλω να με απασχολεί αν με αυτόν τον τρόπο στηρίζω τον Μπους και τους Αμερικάνους, τις πολυεθνικές και τον καπιταλισμό γιατί απλούστατα αν ήθελα να μην στηρίζω καθόλου όλα αυτά θα έπρεπε να τρέφομαι με ρίζες και να πλένομαι με πράσινο σαπούνι που θα παράγω μόνος μου στην αυλή της καλύβας μου στο Θιβέτ… Πάλι από κακή διατροφή και κακή υγιεινή θα πάσχω και δεν θα είμαι παραπάνω επαναστάτης από όσο είμαι τώρα γιατί απλούστατα θα είμαι μόνος μου και έξω από όλα. Και μην ξανακούσω για τις γιαγιάδες μας που ξέρουν από καλή διατροφή γιατί στο χωριό τρώγανε υγιεινά… Ένας θεός ξέρει πόσο φυτοφάρμακο και DDT έχουν φάει η γιαγιάδες μας οι οποίες, επιπλέον, έμαθαν τι θα πει παστερίωση γύρω στο ’80 και μέχρι σήμερα συντηρούν και αναπαράγουν τη φήμη που θέλει το γάλα να είναι ελαφρύ στη χώνεψη ενώ στην πραγματικότητα είναι ότι πιο βαρύ για το στομάχι γιατί περιέχει λακτόζη. Τέλος πάντων, με τέτοιους μύθους μεγαλώσαμε όπως μύθος είναι και η μεσογειακή δίαιτα που υποτίθεται ρίχνει τη χοληστερίνη των Αμερικάνων και ο κόσμος τα πιστεύει λες και οι mediterranean Έλληνες τρώνε μόνο φυτικά λοίπη και σαλάτες. Ρε μάγκες, τρώμε σαλάτες και μετά κατεβάζουμε κι ένα κιλό κοκορέτσι και όλοι χοληστερίνη έχουμε, τι μεσογειακή δίαιτα και βλακείες; Αυτά είναι για να καταναλώνουν βιβλία και ελαιόλαδο οι χοντροκώλες, ανόητες Αμερικάνες που δεν ξέρουν ότι και οι Ελληνίδες είναι μια από τα ίδια απλά στο πιο μελαχρινό, πιό μικρο, λιγότερο βλαμμένο και περισσότερο βαμμένο! Κατά τα άλλα τα πράγματα είναι απλά, όποιος έχει λεφτά τρώει καλά και έχει και χρόνο να το απολαύσει και να διαλέξει και τι θα φάει, όποιος δεν έχει τρέχει για να βγάλει και κάπου ενδιάμεσα τρώει καμιά φορά ότι κάτσει… Πάντως δεν ξέρω κανέναν, πλούσιο ή φτωχό, που να πέθανε υγειής!

Advertisements

2 Σχόλια

  1. Λιμάνι Πειραιά,κάπου πριν το ξημέρωμα κατα τις 5,ελάχιστη κίνηση στο δρόμο,με την πλειοψηφία αυτών να είναι ταρίφες ή γλήγοροι κάγκουρες της φυλής Peugeot Rallye 106,τα καράβια να σε κοιτάνε αγέροχα και η θάλασσα με το γαλήνιο ύφος της να σε συνοδεύει στην απόλαυση του καλύτερου βρώμικου σάντουιτς της πλάσης όλης (με διαλεχτά όλα του τα υλικά) απο την μικρή καντίνα ονόματι Plazza!
    οι φάτσες λίγο πολύ γνωστές.Πολλές φορές μάλιστα αποτελεί και σημείο συνάντησης παλιών γνωστών ή και καινούριων.Απο ναυτικούς που με το ύφος «αυτά που’χω δει εγώ» σε ζυγίζουν σε κάθε σου λέξη,μέχρι τυχάρπαστους ρακοσυλλέκτες ή αδέσποτα ζωντανά που το μόνο που ζητάνε είναι ένα χάδι και μια μπουκιά απ’τη μπουκιά σου…
    Και χαίρεσε να τη δίνεις ρε φίλε!
    Το βρώμικο είναι και θα είναι μόνο για τους μυημένους!και άσε τους άλλους να τη βρίσκουνε με πάπιες Πεκίνου ή ωμά δέρματα απο χέλι…
    Τα σέβη μου.


  2. Ακριβώς όπως το περιγράφεις, απλά στο μυαλό μου διαφέρουν ελαφρώς οι τοποθεσίες. Όμως, τα αδέσπτα, οι ρακοσυλλέκτες και οι κάθε λογής περίεργοι τύποι είναι πάντα παρόντες, ανεξάρτητα από το μέρος, και πάντα μοιάζουν οικείοι. Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πειραιάς, Κωνσταντινούπολη, Πράγα, Αμβέρσα, Άμστερνταμ, Ρότερνταμ… Η ίδια ιστορία. Το αλκοόλ καλύτερος φίλος του ανθρώπου μετά τον αδέσποτο σκύλο και το μεταμεσονύχτιο βρώμικο για παρηγοριά στον μοναχικό μετανάστη, εργάτη, φοιτητή! Άσε τους άλλους να τρώνε με χρυσά κουτάλια… λες και αλλάζουν τη γεύση!



Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: