Εγώ και ο Αυστριακός συγκάτοικος μου ετοιμάζουμε το τραπέζι γιατί έχουμε καλεσμένους για δείπνο με κεριά, κρασί και κουβέντα.
Haris: Hey malaka, bring the plates from the kitchen
Anthony: Ok…
Haris: Hey man, where is Konrad? haven’t seen him at home recently!
Ο Konrad είναι ο τρίτος συγκάτοικος μας ο οποίος είναι από την Σουηδία και δουλεύει στον Koolhaas…
Anthony: Come on, you know him, he is either working or somewhere else without ever telling, but I don’t worry, his computer is here so…
Ακολουθεί μια σύντομη διερευνητική ματιά στο δωμάτιο του Konrad και το σοκ
Haris: No, his computer is not here… Shit!
Anthony: What?
Haris: Actually nothing is here, no books, no laptop, no clothes…
Ο Anthony έρχεται στο δωμάτιο και διαπιστώνει και μόνος του ότι δεν κάνω πλάκα
Anthony: What the fuck? Do you think he moved?
Haris: It’s crazy, I don’t know but the guy had only a suitcase of things and… shit, he even took his pictures from the wall
Anthony: Wow, yes he did… Do you think he would move out without telling anything?
Haris: He said he would move at the end of the month but…
Anthony: Maybe he is in Swizerland again and he left without telling…
Εξαφανίστηκε κάποτε για μια βδομάδα χωρίς να έχουμε ιδέα που είναι και τι κάνει και όταν επέστρεψε στο σπίτι του είπαμε ότι ήμασταν έτοιμοι να πάρουμε την αστυνομία και να δηλώσουμε εξαφάνιση και αυτός μας είπε ότι ήταν στην Ελβετία!
Haris: but he took everything!
Anthony: Shit… the bastard, do you think he would do this to us like this? I mean I wouldn’t think he is that bastard?
Haris: Well… I don’t know I’m just… Maybe something happened! But would he take all his things without leaving us a note at least?
Όσο μιλάμε ο Anthony ψάχνει κάτι χαρτιά που ο Konrad άφησε στο γραφείο του πριν φύγει και αρχίζει να διαβάζει κάποια από αυτά με την ελπίδα ότι θα βρει στοιχεία για την τύχη του
Anthony: This guy has a bill of 800 Euros from Vodafone!
Haris: I hope at least he didn’t kill someone… Whatever, now I think we have a problem
Anthony: Why?
Haris: Come on man, because he is not in the room…
Ο Anthony σηκώνει το βλέμμα και με κοιτάζει κάτω από τα πυκνά φρίδια του με νόημα που υπονοεί κάτι έξυπνο και κυνικό, η γλώσσα του σώματος είναι διεθνής όσο και η Εσπεράντο και καταλαβαίνω αμέσως ότι θα πει καφρίλα!
Anthony: Well, it would be a problem if he was in his room dead or something… but if he just left we only have to find a new flatmate so it’s not a really big problem but he still owes us money!
Haris: When did we last see him?… Wait it was the night you were playing this board game with Aram and he was reading in his room
Anthony: That was on Tuesday… Should we call him?
Haris: Yes, do it now
Ο Anthony παίρνει τηλέφωνο αλλά προφανώς ο αριθμός του έχει ακυρωθεί, δεν υπάρχει πλέον… Οι φίλοι μας που έχουν έρθει για δείπνο κοιτάζονται αμήχανα σχεδόν όσο και εμείς ανίκανοι και οι ίδιοι να συνειδητοποιήσουν την ιστορία, αλλά ταυτόχρονα γελώντας όπως εγώ και ο Anthony για το σουρεάλ της κατάστασης.
Κάπως έτσι έφυγε ο Konrad από το σπίτι και τη ζωή μας αφήνοντας μόνο έναν περίεργο πάκο χαρτιά με αριθμούς τραπεζικών λογαρισμών, σχέδια των OMA όπου δούλευε και φωτογραφίες από ανθρώπους που ποτέ δεν μάθαμε ποιοί είναι. Τους 6 μήνες που έμεινε εδώ τον βλέπαμε ελάχιστα στο σπίτι, δούλευε συνέχεια, συνήθως τον πετύχαινα στην κουζίνα κατά τις 5 τα ξημερώματα να φοράει ένα μποξεράκι, να τηγανίζει αυγά και να είναι τελείως μεθυσμένος. Κάποτε κάναμε ένα πάρτυ γι’αυτόν και δεν ήρθε, πήγε στο Amsterdam να συναντήσει κάτι φίλους του. Την τελευταία φορά που τον είδα ήταν πάλι 5 το ξημέρωμα, ήταν στην κουζίνα προφανώς μεθυσμένος και έκοβε ένα τεράστιο κεφάλι τυρί σε άπειρα κομματάκια διαφόρων σχημάτων και μεγεθών χωρίς καμία λογική, έβαζε αλάτι και έτρωγε μερικά από αυτά, μου έδωσε κι εμένα ένα με την προτροπή ”eat man eat, it’s nice”, έφαγα ένα και πήγα για ύπνο. Το πρωί βρήκαμε με τον Anthony το υπόλοιπο τυρί κατακομματιασμένο στον πάγκο και την κουζίνα γεμάτη αλάτι, παντού, ο Konrad φυσικά δεν ήταν εκεί…
